Thailand: informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, info, foto's, Azië

Thailand: boeddha's en bergstammen

Thailand reisverhaal: verslag van een reis door Thailand

(Tekst en foto's: Angélique Woudenberg)

deel 1/3

Ayutthaya

Het is nog vóór 7 uur 's ochtends als we na 11 uur vliegen in Bangkok aankomen en het eerste wat ons opvalt is de hitte en het drukke verkeer van auto's, taxi's, bromfietsen en Tuk Tuks. De meeste Thai hebben een neus- en mondkapje om en dat vinden we niet zo vreemd met deze luchtverontreiniging. We rijden naar onze eerste verblijfplaats, de oude hoofdstad van Siam, Ayutthaya. Na de lunch bezoeken we een aantal tempels die in Thailand 'Wat' worden genoemd. We bezoeken de Wat Mahatat en de Wat Chai Watthanaram. We zien als eerste heel veel ruïnes van tempels waarvan de meesten aan het vervallen zijn of zijn verwoest door de Birmezen die bijna alle Boeddhabeelden hebben onthoofd.

We leren een aantal gebaren van de diverse Boeddhabeelden; een liggend Boeddhabeeld symboliseert de weg naar 'Nirvana' oftewel de verlichting en als een Boeddha in de lotushouding zit, dan wijst de rechterhand naar de aarde en de linkerhand rust in de schoot. Deze houding zullen we tijdens deze reis vaker zien.

Kanchanaburi (River Kwai)

Na het ontbijt verlaten we de oude hoofdstad richting Kanchanaburi waar we als eerste een stop maken bij het oorlogskerkhof. Hier liggen honderden krijgsgevangenen, waaronder Nederlanders, begraven die onder dwang van de Japanners aan de Birma-spoorlijn gewerkt hebben. Nadat het Japanse leger in de tweede wereldoorlog Thailand en Birma (het huidige Myanmar) had bezet, ondervond het problemen met de bevoorrading van de troepen in Birma.

De Japanse regering besloot daarom dat er een spoorlijn tussen Thailand en Birma moest worden aangelegd. Daarvoor werden geallieerde krijgsgevangenen ingezet die de ca. 415 km lange spoorlijn moesten aanleggen. Echter de brug die wij zien is niet de oorspronkelijke brug en is niet zo indrukwekkend als in de film 'Bridge over the river Kwai'. Men zegt dat er voor elke biels een dode viel.

Om een indruk te krijgen onder welke omstandigheden de krijgsgevangenen leefden en werkten, bezoeken we het JEATH-museum in Kanchanaburi. We zien foto's, krantenartikelen en schilderijen van de krijgsgevangenen die uit Japan, Engeland, Australië en Thailand en Holland kwamen. De naam JEATH is dus samengesteld uit de eerste letters van de landen waar de krijgsgevangenen vandaan kwamen.

We lunchen op de River Kwai op een vlot dat wordt voortgetrokken door een motorbootje. We varen onder de beroemde brug over de River Kwai, langs drijvende hotels, drijvede restaurants en discoboten waar karaoke-shows worden gehouden. Het zijn overdekte vlotten met megaboxen waaruit keihard muziek schalt en die men kan huren om al feestend de River Kwai af te varen. Een vreemd idee als je net de geschiedenis over de brug hebt gehoord en het oorlogsmuseum hebt bezocht.We rijden daarna naar station Wang-Po waar we op de trein stappen voor een 3e klas treinritje over de originele Birmaspoorlijn. Het is een hele ervaring om een tochtje in deze trein te maken.

Bangkok: Met een longtailbootje naar de drijvende markt

We gaan vandaag eerst met een longtailbootje naar de drijvende markt in Damnoen Saduak. We varen als een speer door de klongs waardoor we helaas niet echt van de omgeving kunnen genieten. De drijvende markt is helaas een grote toeristische trekpleister waar meer souveniers dan handelswaren worden verkocht.

Voordat we in Bangkok arriveren, nemen we een kijkje op een kokosplantage en in het huis van een Thaise familie. Voor het huis van de familie zien we verschillende geestenhuisjes op een rij. Deze huisjes moeten de geesten gunstig stemmen en de kwade geesten weghouden. Elke dag worden er offergaven, verse bloemen en wierook bij het geestenhuisje gelegd. De geestenhuisjes zien we bijna overal ook voor hotels.

's Middags kunnen we op eigen gelegenheid Bangkok ontdekken. We gaan als eerste naar Chinatown. Onze eerste indruk van de Chinese wijk; rommelige straten, gekken op de weg, chaotisch verkeer, smog en lawaai. Het is een heel avontuur om hier de straat over te steken. Oversteken op een zebrapad? Dat betekent hier gevaar voor je leven. We hebben gelukkig een visitekaartje van het hotel meegenomen, zodat we er zeker van zijn dat de taxi ons naar het juiste hotel brengt. Veel taxichauffeurs kunnen namelijk geen Engels lezen en op het visitekaartje staan de naam en adres van het hotel in het Thais.

De rit van Chinatown naar het hotel is ook indrukwekkend. We zien elke meter supergrote foto's van koningin Sirikit en versieringen in de kleuren rood-wit-blauw, de nationale kleuren van Thailand. De chauffeur begroet elke foto met een buiging. De koningin is op 12 augustus jarig en ter ere van haar verjaardag zijn alle gebouwen en straten versierd.

's Avonds maken we een diner-cruise over de Chao Praya Rivier waar we al etend kunnen genieten van de verlichte tempels zoals de Wat Arun en kunnen karaoken.

verder naar "Thailand: boeddha's en bergstammen" deel 2