Thailand: informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, info, foto's, Azië

Tussen knorrende junks

Thailand reisverhaal: verslag van een reis door Thailand

auteur: Bert Taken

(Onderstaand artikel is gepubliceerd in de Volkskrant 1998)

Kiki, cheap but not easy! kon ik in de verte lezen op de achterzijde van zijn jas. De oud-militair was onze expeditieleider tijdens de trektocht langs diverse bergstammen in Noord-Thailand. In de vochtige hitte rende hij met volle bepakking sneller de heuvel op dan wij zonder. Uitgeput begonnen we aan het eind van de middag nog aan een ongemakkelijke tocht op de rug van een olifant. In het Meo-dorp werden we ondergebracht in een hoge paalwoning. Onze slaapplaatsen bestonden uit rieten matjes op de houten vloer. De vrouw des huizes droeg een kort, zwart jasje met kleurige biesjes en had het haar boven het hoofd samengebonden in een soort B-52 kapsel.

Ze kookte 's avonds een heerlijke maaltijd met rijst, groenten, tahoe en veel peper. De etensresten werden naar beneden gegooid waar een groep zwarte, harige varkens zich reeds opgewonden had verzameld. De man des huizes lag de gehele avond bij een olielampje teerachtige bolletjes te draaien voor zijn opiumpijp. Kiki vertelde dat de varkens ook verslaafd waren omdat ze de uitwerpselen van de man opaten. De rest van de avond wisselden de trekgenoten nog vele vakantie-ervaringen uit en de meegenomen Mekong-whiskey vloeide rijkelijk.

Midden in de nacht was het tijd voor een sanitair uitstapje. In een halfslaperige en licht beschonken toestand daalde ik in de stromende regen de glibberige trap af. Het was aardedonker en tijdens het zoeken naar een geschikte plek langs de greppel aan de overzijde begaf mijn zaklamp het. Toen ik mij even later omkeerde kon ik heel vaag de contouren van enkele tientallen paalwoningen ontdekken. Uit welke huis was ik in hemelsnaam geklommen? Op de tast probeerde ik mijn weg te vinden langs de huizen. Ik hoorde alleen het gekletter van de regen en het geknor van de varkens. Wat zou er gebeuren wanneer ik zomaar een vreemd huis binnen stapte? Zouden de inwoners mij als indringer zien en vermoorden?

Nadat ik diverse malen was gestruikeld en in diepe kuilen vol regenwater had gestapt, besloot ik een poosje te schuilen. Ik troostte mij met de gedachte dat het over een paar uren al weer licht zou worden. Ik hurkte neer onder een huis en kreeg onmiddellijk gezelschap van een aantal nieuwsgierige varkens. Verbeeldde ik het mij of leek hun zenuwachtig gedrag inderdaad op ontwenningsverschijnselen? Daar zat ik dan: onder de modder, midden in de nacht, beetje aangeschoten, duizenden kilometers van huis, in de regen, tussen knorrende junks!

Het dorpje met paalwoningen

De opiumroker