Suriname, informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, info, foto's, Zuid Amerika

Suriname: regenwoud en kousenband

Suriname reisverhaal: verslag van een reis door Suriname met veel informatie en foto's

(Tekst en foto's: Christel en Jan Willem)

deel 2/8

Commewijne district

Vandaag begint ons eerste avontuur, een fietstocht van twee dagen door het Commewijne district. Ons busje brengt ons bij Dion en Carla. Na een eenvoudig ontbijt worden de fietsen uitgedeeld. Dit blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Aan de op zich prima Hollandse fietsen worden door ons zulke hoge eisen gesteld dat er meerdere keren weer een fiets de schuur in verdwijnt om door een ‘betere’ vervangen te worden. Uiteindelijk heeft iedereen een fiets die min of meer past. We vertrekken naar het centrum van Paramaribo bij het busstation. Hier vandaan vertrekken tentbootjes naar Meerzorg aan de andere zijde van de Suriname rivier. De fietsen gaan in één boot en de groep in een andere. Onderweg passeren we het oude Duitse vrachtschip dat in de 2e wereldoorlog door de kapitein naar de bodem van de Suriname rivier is gestuurd.

Vanuit Meerzorg fietsen we langs de Suriname rivier richting Nieuw Amsterdam. Onderweg passeren we diverse plantages en stoppen we een aantal keer om een tuintje of een groentestalletje te bekijken. En vanwege de hitte, ruim 35 graden in de schaduw, worden er vele drinkpauzes ingelast. Doordat de Suriname rivier op sommige plekken een gedeelte van de weg heeft weggespoeld wordt het al snel rustiger en zijn wij het enige verkeer op de weg.

Bij Nieuw Amsterdam, het bestuurscentrum van het district Commewijne, stoppen we om rond te kijken. We fietsen wat rond langs de bestuursgebouwen en kijken bij de politiepost tussen de kanonnen uit over het punt waar de Commewijnerivier in de Surinamerivier uitkomt. In de verte is de Atlantische Oceaan zichtbaar. We bezoeken het plaatselijke ‘openluchtmuseum’ Fort Nieuw Amsterdam en de oude gevangenis, welke tot in de jaren 80 in gebruik is geweest. De lunch gebruiken we in een plantagehuis in Nieuw Amsterdam, hier zullen we ook de nacht doorbrengen. Carla en haar vriendin Maaike hebben een heerlijke maaltijd voor ons bereidt en nadat Dion heeft voorgebeden, bedankt voor deze dag en de dag van morgen en de groep en geen lekke banden etc, genieten we van de javaanse getinte maaltijd.

’s Middags fietsen we langs de Commewijne rivier en weer diverse plantages naar de oude suikerplantage Mariënburg. Onderweg stoppen we nog even om heerlijk gerookte vis te eten. Op een soort onderstel van een trein worden de vissen gelegd waarna ze afgedekt worden met karton. Vervolgens worden ze over een vuur heen gereden. Na 6 uur en een paar keer keren zijn de vissen klaar. De gemiddelde Surinamer koopt ze koud langs de kant van de weg en verwerkt ze in een maaltijd. Wij eten het zo als een makreel warm uit het handje, heerlijk!

In Mariënburg aan een prachtig veld met enorme bomen ligt de woning van de voormalige plantage opzichter, op enorme neuten (hoge palen). Het staat leeg. Aan de overkant vinden we de restanten van de oude suikerfabriek. Eind jaren tachtig zijn hier de poorten gesloten door tegenvallende resultaten. Het dak is helemaal kapot en de machines staan weg te roesten. Nog een paar jaar en de fabriek is geheel overwoekerd. Het sluiten van de fabriek heeft wel alle bronnen van inkomsten voor de bewoners van Mariënburg stop gezet. De jongeren trekken naar de Stad en alleen de oudjes blijven over. De bevolking is hier overwegend van Javaanse afkomst. Na door de resten van de fabriek rondgelopen te hebben stappen we weer op de fiets terug naar Nieuw Amsterdam.

Vanavond eten we een zeer lekkere voedzame soep. Naast ons huis staat een kerkje van de Evangelische broedergemeenschap. We zijn uitgenodigd om de avond-zangdienst bij te wonen. We zingen uit volle borst de Surinaamse liederen zowel in het Nederlands als het Sranantongo mee. Na de dienst genieten we van de vele kikkers rond het huis en het gehaalde Parbo bier. Wij brengen de nacht op het balkon door onder onze klamboe, een aparte ervaring zeker met de vele snurkers om ons heen. Kunnen we alvast wennen voor de komende weken.

Na het ontbijt, oa. Kousenband met knoflook, stappen we weer op de fiets. We rijden wederom naar het begin van Mariënburg. Bij de politiepost laten we onze fietsen achter. Er is een goede bewaking, een “open” cel vol illegalen uit Brits Guyana. We stappen hier in een tentbootje naar plantage Johan Margaretha aan de overkant van de Commewijnerivier. Hier zijn allemaal kleine kanaaltjes die de plantage in kleinere delen verdeelt met op ieder een huis. We stoppen bij Frits van Javaanse afkomst en een liefhebber van Feijenoord. In ruil voor het Feijenoord lied en de opstelling van de spelers maakt hij voor ons kokosnoten klaar. We genieten van het lekkers in de schaduw onder de kokospalmen. Na dit bezoek keren we terug naar onze fietsen in Mariënburg. Hierbij vergeten we bijna Olga mee te nemen die ergens een sanitaire stop hield.

Nadat we weer compleet zijn fietsen we verder langs de Commewijne rivier naar plantage Wederzorg, hierbij Alkmaar passerend. Wederzorg is een rijstplantage met rijstfabriek welke nog steeds in gebruik is. Er wordt hier per jaar 80 ton rijst verwerkt. De fabriek is niet in al te beste staat meer. De wespen hebben de bovenverdiepingen ingenomen en er huist ook een echtpaar kerkuilen. Het oude plantagehuis is zeer fotogeniek maar staat bijna op in storten. We nemen voorzichtig een kijkje op 1e verdieping van waaruit je een magnifiek uitzicht over de plantage hebt. Wel uit kijken waar je loopt. In een hok achter het huidige woonhuis wordt een Capibara in een kooi als huisdier gehouden. Zielig maar dat zeggen zij wellicht ook van onze konijnen.

Het begint inmiddels al weer flink heet te worden. We fietsen terug richting Nieuw Amsterdam. Bij Alkmaar stoppen we om te lunchen en om de band van Olga te plakken. JW krijgt het gevoel dat zijn conditie ver achterblijft bij de fietsers om hem heen. Als hij na een paar kilometer bijna instort blijkt zijn fototas constant de remkabel aan te trekken. Hierna fietst het stukken beter.

Bij Voorburg aan de Surinamerivier steken we wederom met tentbootjes over naar Leonsberg. Hier vandaan gaat een vrij drukke weg langs de duurste wijk van Paramaribo. We passeren oa. een van de woningen van Bouterse, de woning van de Nederlandse ambassadeur en de woning van president Venetiaan. Uiteindelijk komen we weer bij het huis van Dion en Carla uit. Achter de woning genieten van limonade en de mannelijke huisaap geniet van het vrouwelijke bezoek.

Het is al laat als we bij Ed’s Inn aankomen en we besluiten met z’n allen Roti te bestellen. Terug op de kamer blijkt dat onze vriend de kakkerlak zijn gehele familie heeft meegenomen. 4 grote en 2 kleintjes rennen door de douche / toiletruimte en ze blijken ook zeer goed te kunnen klimmen. Het beeld van een reuzenkakkerlak in de toiletrol blijft toch minder prettig. Ik besluit het gezamenlijke toilet beneden te gebruiken. Winston, het hotelhulpje, heeft een anti-kakkerlak wapen voor me. Goed spuiten en dan de deur achter je dicht doen. De volgende dag moeten ze dan allemaal verdwenen zijn. De deur dicht doen lijkt een verstandig advies aangezien het pure diesel is waar je mee spuit. De volgende morgen zijn ze inderdaad verdwenen, op naar een andere kamer wellicht.

verder naar "Regenwoud en kousenband" deel 3