Drie weken met openbaar vervoer door Peru

Peru reisverhaal: verslag van een reis door Peru met veel informatie en foto's

(tekst en foto's: Warre Schelfhout)

deel 1/5

Dinsdag 20 juli
Het is na middernacht wanneer onze vlieger opstijgt richting Lima. Na een maaltijd proberen we toch te slapen en wonder boven wonder lukt dit nog een beetje ook. Het lekkere dekentje zal er wel voor iets tussen gezeten hebben. We denken eraan om een dergelijk deken mee te nemen maar we merken dat het beveiligd is met zo'n ding dat ze bij ons gebruiken in kledingwinkels. Dus laten we het idee maar varen. Het landen gebeurt hier zonder dat we het echt voelen want wanneer we door het raampje kijken zijn we plots maar enkele meters verwijderd van de grond en dus staan we enkele minuten later op Peruaanse bodem.

We bestellen ook een koffie maar daar zit zoveel suiker in dat het niet meer lekker is. Langs de drukke laan horen we plots ook geroep en het blijkt om een betoging te gaan tegen de minister van arbeid. We komen voorbij een hal waar verschillende eetstalletjes ondergebracht zijn. Voor enkele sol kan je hier je buikje vol eten en het zijn dan ook vooral de plaatselijke mensen die hier binnen zitten. We worden in het Engels aangesproken door een man die directeur is van een ontwenningstehuis voor drugs en drankverslaafden. Zou het aan ons te zien zijn dat we verslaafd zijn? Omdat het museum nogal ver blijkt te zijn nemen we maar vlug de taxi. In het museum krijg je een overzicht van verschillende archeologische vondsten en opgravingen van Lima. Het is best interessant.

Met de bus rijden we dan terug naar het Plaza dos Mayo. Hier staan rondom 8 bijna identieke gebouwen. We trekken van elk een foto zo dat we thuis de verschillen kunnen zoeken. Op de terugweg naar het hotel komen we een reisbureau tegen. We gaan informeren voor een vlucht van Cusco naar Lima voor de voorlaatste dag en bestellen maar direct onze tickets. Ze verdwijnen met onze paspoorten en visa kaart naar een ander bureau en het duurt toch wel erg lang alvorens ze terugkeren! Maar uiteindelijk zijn ze er met de biljetten. Dat was wel even spannend. Door de drukke winkelstraat, waar veel politie rondloopt, keren we terug naar het hotel. In een gezellig café gaan we iets eten en drinken om de avond af te sluiten.

Betoging voor arbeid

Woensdag 21 juli
Om 7 uur loopt de wekker af en om 8u vertrekken we naar de bushalte voor onze bus naar Nasca. We nemen een taxi maar de chauffeur heeft blijkbaar niet goed uitgerekend hoeveel benzine voor de rit nodig is want plots begint de motor te sputteren en valt stil. Onze chauffeur duwt dan maar zijn auto tot bij een benzinestation dat gelukkig niet ver af is. Zelf mogen we niet mee duwen van hem, we moeten in de auto blijven zitten. Bij het benzinestation hangt zijn tong tot op zij knieën. Hij is er helemaal bekaf van maar gelukkig vind hij het toch erg grappig. Om de verloren tijd in te halen rijdt hij langs allerlei straatjes die wel korter zijn maar waarvoor hij af en toe moet spookrijden. Gelukkig zijn we ruimschoots op tijd zeker omdat de bus ook bijna een uur vertraging heeft.

De bus is een dubbeldekker en we zitten boven op de eerste rij wat wil zeggen dat we een prachtig panoramisch uitzicht hebben. We stoppen aan een restaurant waar ze ons middagmaal oppikken. Al rijdend wordt de kip met de rijst binnengeschrokt. We krijgen om te drinken een Inca cola. Het is onze eerste en voor ons mag het de eerste blijven want het is zo'n soort gele limonade. Rond 16u zijn we ter plaatse en bij het busstation staan ons veel gidsen op te wachten maar wij stappen wat verder om op straat een taxi te nemen naar hotel Via Morburg (30 sol). Er is zelfs een zwembad maar spijtig genoeg zonder water. We gaan informeren voor een vlucht over de Nasca lijnen en we nemen er maar direct de aquaducten en de Pulpa lijnen bij voor 75 dollar.

We regelen ook maar de bus naar Arequipa met Cial voor 80 Sol per persoon. Daarna bezoeken we het planetarium in hotel Nasca lines (6 dollar). Het is een mooie voorstelling waar we de theorie krijgen van de samenhang tussen de sterren en de lijnen. We mogen ook door een telescoop kijken en we kunnen de maan met zijn kraters zien. Echt prachtig. Na ons avondmaal wordt het tijd om de warmte van ons bed op te zoeken. Onderweg naar het hotel staan aan een kraampje verschillende mensen en het is er bijzonder stil. Ze spelen bingo en moeten dus luisteren naar de man die de nummertjes afroept. Het is eigenlijk wel leuk om eens te zien en Marlyn waagt zich ook aan een spelletje maar helaas verliest ze.

Na dit bezoek keren we terug naar Nasca waar we eerst uitchecken. We lopen nog even over de markt en daarna komt men ons halen voor de vlucht. Op de luchthaven aangekomen vertellen ze dat we eerst nog meer dan een uur moeten wachten. We gaan dan maar naar een film over de Nasca kijken in het hotel recht tegenover de luchthaven. Maar de film is nog maar net begonnen of we moeten alweer naar de luchthaven want onze vlucht gaat vertrekken. Ik zit naast de piloot en Marlyn achteraan. In totaal zitten we met 5 passagiers in het éénmotorig vliegtuigje. We vliegen over verschillende Nasca figuren. Beurtelings vliegt hij eerst links en dan rechts over de figuren zodat iedereen foto's kan nemen.

Op een bepaald moment is mijn filmpje af en is het zoeken en prutsen om er een nieuw filmpje op te krijgen alvorens we de volgende figuur zien. Maar buiten dat ongemakje verloopt de vlucht goed en hebben we de mysterieuze lijnen en figuren kunnen bewonderen vanuit de lucht. De rest van de namiddag is het nog wat bijkomen van de opgedane ervaring. Om ons terug wat sterker te maken zijn we op een terras met uitzicht op het centrale plein een soepje gaan eten. We kuieren nog wat rond, eten in een restaurant vis en spaghetti en gaan E-mails en kaartjes schrijven. Plots is het hoog tijd om naar het busstation te gaan. We moeten nog langs het hotel voor de bagage en dus wordt het rennen! Wanneer we bezweet toekomen bij het busstation blijkt de bus 2u vertraging te hebben en moeten we wachten tot na middernacht.

Vrijdag 23 juli
We zitten nog steeds op de bus en na een sober ontbijt komen we rond 9u aan in Arequipa. Met een taxi rijden we naar hostal Santa Catalina (28 sol). We moeten de taxichauffeur wel een beetje helpen door zelf plan te lezen en hem de goede weg te wijzen. We nemen nog een ontbijt met cocathee en lopen nog even tot het Plaza de Armas. We stappen enkele reisbureaus binnen om te informeren voor een trip naar de Colca canyon. De prijzen zitten allemaal rond de 20 dollar en het programma is zowat overal hetzelfde al hoewel we er toch hier en daar een klein verschil in vinden en het is dat verschil dat het hem doet. Zo laten we liever een folkloristische avond achterwege voor een wandeling.

Na onze keuze gevonden te hebben is het tijd om onszelf en onze kleren te wassen. Gelukkig is het hier stralend weer en kunnen we onze was op het dak te drogen hangen. Vervolgens gaan we een terrasje doen om een Pisco Sour te drinken. We wandelen tot bij de mirador in de wijk Yanahuara waar we een kerkje bezoeken en een mooi uitzicht hebben over de stad. Voor een nog mooier zicht moeten we naar de mirador van Sachaca. Het is wat ver om dat te voet te doen en daarom nemen we de taxi voor 4 Sol. De mirador is 50 meter hoog en je hebt van boven een mooi zicht over de stad en zijn omgeving. Het valt nu pas op dat de stad in een vlakte ligt tussen reusachtige bergen waaronder de vulkaan Misti met een hoogte van 5825 meter.

We proberen nog een kerkhof te bezoeken maar het is reeds gesloten en dus keren we terug naar de wijk Yanahuara waar we in een picanteria iets gaan eten. Marlyn neemt Chicharron de Chancho, dit zijn ribbetjes met sla en aardappelen. Ik kies voor Racote Relleno, peper gevuld met vlees en aardappelen. Dat van Marlyn smaakt heerlijk maar dat van mij is wel lekker maar toch een beetje pikant. We keren terug naar de binnenstad en gaan nog meer dan één wijntje drinken in een verwarmd restaurant. Het is nog een gezellige avond.

De Plaza de Armas in Arequipa

Verder naar "Drie weken met openbaar vervoer door Peru - deel 2"