|
Kenia: informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, tips, advies, info, foto's, Afrika
Kenia highlights
(tekst en foto's: Jennie Bijlsma)
deel 2/3
Cherangani Hills
Op weg naar Cherangani Hills kwamen we langs een veld met
allemaal kroonkraanvogels. Natuurlijk maakten we er een stop,
maar beseften niet dat er aan de andere kant van de weg een
basisschool stond. Binnen een paar seconden stroomde de hele
school leeg om te kijken wat die toeristen kwamen doen.In
de Cherangani Hills logeerden we bij een Engelse koloniste,
Mama Jane.
| Zij had een schitterende tuin bij haar huis
aangelegd. In deze tuin mochten we onze tenten opzetten
en er was ook een toilet/douchegebouwtje. Een koude douche
is beter dan geen douche was het motto. Op de terugweg
van Lake Turkana zouden we weer in de Cherangani Hills
overnachten, maar dan op een camping. Toen we er waren
regende het pijpenstelen. Het scheen dat er vlak daarvoor
een offer aan een god was gebracht met het verzoek om
regen. Het had dus blijkbaar geholpen. |
|
Lake Turkana
Lake Turkana ligt in het Noorden van Kenya. In het woestijnachtige
gebied. Wij lieten in een kraal aan de oever van het meer onze
bagage achter, namen een rugzakje vol spulletjes voor één
nacht mee en gingen met de boot op weg naar Central Island,
dat midden in Lake Turkana ligt. Hier zetten we alleen onze
binnententen op, want het was er warm en waaide soms hard, zodat
alleen de binnentent genoeg was en de buitentent niet kapot
kon waaien. Vanaf het eiland zagen we een schitterende zonsondergang
over het meer en we zaten tot laat in de avond rondom een kampvuur.
Midden in de nacht werd ik nog even wakker van wat tumult op
het strand. Het waren de schipper en de gids. De volgende ochtend
bleek dat de boot 's nachts was afgedreven door de wind en dat
de schipper de boot al zwemmend was gaan halen. Dat was dus
het tumult geweest. We gingen de dag erop al heel vroeg een
wandeling maken rondom het kratermeer dat op het eiland was,
later op de dag zou het te warm worden.
Op sommige plekken zagen we nog zwaveldampen uit de grond
komen en het lag er bezaaid met lavastenen, gele roze en zwarte.
Rondom het meer zaten honderden flamingo's. Toen ze ons hoorden
vlogen ze allemaal weg, een prachtig gezicht. Met de boot
gingen we weer terug naar het vaste land waar we vissers met
netten aan het werk zagen. We kampeerden in de kraal waar
we onze bagage op de heenweg hadden achtergelaten. Een kraal
gemaakt van opgedroogde palmbladeren, zand op de grond, ,
een toilethok met latrine gebouwd van palmbladeren en twee
douches. Boven de douches hingen grote plastic tonnen met
water, het water werd verwarmd door de zon. Verder waren er
in de kraal nog een keukenhut, een afdak met picknicktafels
en een paar palmbomen. Het gaf al met al een superromantisch
sfeertje.
's Avonds dansten een aantal Turkana's een paar traditionele
dansen voor ons en zelf mochten we ook meedoen. Op een gegeven
moment stoof het publiek (jongeren uit de buurt) achteruit.
Later bleek dat er een wolfsspin was geweest. Toen wij er
over na zaten te praten in onze kraal hoorden we van de reisbegeleider
dat deze spinnen erg giftig zijn. Hij had het nog niet gezegd
of er liepen minstens vier wolfsspinnen rond de tafels. Wij
zaten er in een mum van tijd bovenop. Het werd bedtijd en
we konden natuurlijk niet de hele nacht op de tafels blijven
zitten. Zolang we de spinnen niet zouden bedreigen zouden
ze ons natuurlijk niks doen. Dus we hebben al onze moed verzameld
en zijn al schijnend met een zaklamp toch naar onze tenten
gegaan. Die nacht heb ik m'n slaapzak wel vier keer gecontroleerd.
Held op sokken?!
Lake Nakuru NP
Op de terugweg vanaf Lake Turkana stopten we in Lodwar bij het
kindertehuis van Broeder Hans, waar we van Mama Jane over hadden
gehoord. Deze Nederlandse man had samen met zijn vrouw, die
verpleegster was al heel veel goed werk verricht voor de dakloze
kinderen in de buurt. Er was een ziekenzaal, een bibliotheek,
een school en de kinderen konden er wonen. Vader Hans en zijn
vrouw waren er bijna een jaar en zouden een maand later weer
naar Nederland vertrekken. Zij hadden in dat jaar slechts twee
Nederlanders gezien, tot wij kwamen natuurlijk. We kregen een
rondleiding en lieten er wat spulletjes achter. Bij Lake Nakuru
aangekomen zetten we onze tenten weer in het Nationale Park
op. Ook hier zouden rangers ons 's nachts beschermen. Meteen
daarna gingen we een gamedrive maken door het park.
Aan het meer zagen we vele flamingo's en pelikanen. We zagen
er ook twee witte neushoorns lopen. Deze horen bij The Big
Five. Bij de Big Five horen de leeuw, de olifant, de neushoorn,
het luipaard en de Kaapse buffel. Inmiddels hadden wij dus
alleen het luipaard nog niet gezien. We zagen op deze gamedrive
verder nog giraffen, gazellen, impala's, buffels en zebra's.
Die avond gingen de reisbegeleider, de kok en de chauffeur
met een aantal van mijn reisgenoten op stap in Nakuru. Ik
bleef met een groepje op de camping. Nu we geen mensen met
kennis van Afrika in de buurt hadden werden alle geluiden
die we hoorden een stuk enger. En dan te bedenken dat je in
een open park zit. We hadden wel een kampvuur aangelegd, maar
echt veilig voelden we ons niet. We hoorden een soort geblaf
en dachten dat het misschien wel hyena's waren. Later dachten
we dat het bavianen waren die ook daar zo nu en dan tussen
de tenten door liepen. We gingen maar vroeg op bed en deden
net alsof onze tenten nog enige bescherming zouden bieden.
Die nacht hoorde ik ook nog ergens dichtbij iets loeien, het
leek wel op het loeien van een koe en aangezien de buffel
daar het meest op leek dacht ik dat het buffels waren. De
volgende ochtend bleek dat ik het brullen van een leeuw had
gehoord en dat er vier leeuwen in de buurt van de campsite
waren geweest. Gelukkig hadden wij bewakers die ze vroegtijdig
hadden gesignaleerd en ze op afstand hadden gehouden.
Op weg naar Masai Mara moesten we nog een klein stukje door
Lake Nakuru NP rijden en op dit kleine stukje zagen we nummer
5 van The Big Five. Heel rustig in een boom lag een luiaard
te genieten in de schaduw.
verder
naar "Kenia highlights" deel 3
|
