| 
Fair weg met Baobab Reizen. Baobab Reizen organiseert
actieve en avontuurlijke rondreizen op een duurzame
manier. Dit betekent niet dat de reis primitief is,
of heel duur. Het betekent dat Baobab groot belang hecht
aan een verantwoorde vorm van toerisme. |
|
Voor individuele reizen op maat naar Latijns-Amerika,
de Caraïben, Afrika en Azië. Via het reis-op-maat
programma van Vámonos Travels bepaal je zelf precies
hoe uw reis er uit gaat zien!
|
Australië, informatie over reizen en vakantie, reisverhalen, reisverslagen,
info, foto's
In een Doors-camper langs de oostkust
(tekst en foto's: Daniëlle & Nardo)
deel 1/2
Vrijdag 5 november
We werden opgewacht door Enza & Martin (die 4 jaar geleden hier
naartoe zijn geëmigreerd), die we helemaal blij hebben gemaakt
met 3 kilo meegenomen mayonaise uit Holland. Die van hier schijnt
niet te vreten te zijn! Ze hebben ons naar ons hotelletje gebracht,
konden we even douchen, om daarna gezellig met z'n vieren wat te gaan
lunchen. Veel te bespreken! Eind van de middag nog wat met z'n tweetjes
in de omgeving rondgewandeld, om netjes de dag vol te maken om van
het jet-lag-probleem af te komen. Het volgehouden tot 8 uur 's avonds
(44 uur op...), om dan helemaal OUT te gaan. Om 6 uur 's ochtends
werden we weer wakker: 10 uur geslapen, en netjes in het ritme van
Sydney. |
|
Zaterdag 6 november
Al vroeg uit de veren en na het ontbijt: reisgids mee en hup! Sydney in.
Officeel heet alleen het centrum Sydney, en hebben alle wijken daaromheen
allemaal een eigen naam. Zo heet de wijk waar ons hotel staat Paddington:
een hele pittoreske wijk met allemaal rijtjeshuizen met gietijzeren balkonnetjes
en kleurrijke, betegelde terrasjes, uit de Victoriaanse tijd (19e eeuw).
Echt geweldig! Lanen met paars bloeiende platanen en gepleisterde geveltjes
in allemaal andere kleuren. Goed voor veel foto's!
Daarna te voet naar de bezienswaardigheden van Sydney:
- Queen Victoria Building (1898) Een prachtig overdekt winkelcentrum
met mozaïekvloeren en veel pracht en praal
- Sydney Town Hall (1869)
- Dwars door het centrum naar de AMP Tower gelopen (305 m. hoog!) waarvandaan
we over heel Sydney konden uitkijken. Hier wonen 4 miljoen van de in
totaal 18 miljoen inwoners van Australië
- Vanaf de Tower naar de beroemde Harbour Bridge (1935) gelopen, en
daarvandaan natuurlijk naar het schitterende...
- Opera House. We waren tot op de minuut op tijd voor de laatste rondleiding
van 17:00u. Gelukkig, want nu hebben we de prachtige zalen gezien, die
van top tot teen (plafond, muren, stoelen en materialen) ontworpen zijn
voor dé perfecte akoestiek. De grootste zaal, de Concert Hall,
met bijna 2700 stoelen, was heel indrukwekkend. De daken van dit "gepelde
sinaasappel"-achtige gebouw, zijn betegeld met zweedse tegeltjes,
die door een bepaalde glazuur en manier van leggen, nooit vies worden.
De architect had een wit gebouw voor ogen, en dat moest het ook blijven.
De bouwperiode besloeg 14 jaar, en de kosten van dit gebouw kwamen op
102 miljoen Australische dollars (€61 miljoen). Echt een heel indrukwekkend
bouwwerk.
- Teruggewandeld naar ons hotel door de Botanische Tuin, waar tussen
verschillende plant- en boomsoorten uit Australië en de rest van
de wereld, allemaal wilde kakatoo's op een grasveld zaten te eten. Ik
kon er gewoon tussen gaan zitten!
- 's Avonds wilden we in Darlinghurst naar een bijzondere lig-bioscoop,
maar toen we klaar waren met eten was het al middernacht en zijn we
lekker naar ons mandje gegaan. Dat gaat erop lijken!
Zondag 7 november
| Om 10:30 met Enza afgesproken bij ons hotel. Gezellig met z'n drietjes
een terrasje gepakt in de warme zon. Enza en ik raken niet uitgepraat!
Ondertussen naar de Chinese Botanic Garden gewandeld, met mooie rotspartijen
en watervalletjes. Jammer dat de lotusbloemen nog niet in bloei stonden.
Een prachtige omgeving om al kletsend doorheen te wandelen. |
|
Daarna doorgelopen naar het Sydney Aquarium, dat we graag even wilden
bezoeken. Dat werden ruim 3 uur!! Van clownfish (Nemo) tot giga-haaien.
Zeehonden en pinguïns. Reuzeschildpadden en krokodillen, we keken
onze ogen uit. Prachtige beelden uit de onderwaterwereld, kleurrijk koraal
omgeven door vissen in de meest waanzinnige vormen en kleuren. We vragen
ons af of we, als we de mogelijkheid krijgen om een duik te maken op het
rif (en die krijgen we, maar dat weten we
hier nog niet...) ook zoveel te zien zullen krijgen als hier vandaag.
's Avonds met z'n drietjes wat gaan eten in ons eerste BYO-restaurant.
Je krijgt daar een tafeltje toegewezen waar je gewoon je fles wijn op
tafel zet die je 3 deuren verderop bij de bottle-shop gekocht hebt. In
Australië is het nogal een gedoe om een drankvergunning te krijgen,
dus neem je je eigen fles wijn mee (Bring Your Own), die je daar voor
$1,- laat ontkurken!
Maandag 8 november
Om 7 uur weer naast ons bedje, en na een lekker ontbijtje om 9 uur met
de bus naar de haven om met de pont naar Manly te varen, waar we opgehaald
worden door Enza en Martin, die in DeeWhy wonen. Dit is de overkant van
Sydney: het gedeelte met de mooie stranden. Helaas regent het vandaag,
en zijn de stranden leeg. Zelfs geen lekkere surfers! Met hun busje naar
ons eerste National Park gereden, over mooie bochtige weggetjes een berg
op, waar we onze eerste kangeroe gespot hebben. Hiervandaan een geweldig
uitzicht over de oceaan. We vinden Australië nu al prachtig. Hele
dag met hun doorgebracht. Waren eigenlijk van plan om in een Afrikaans
restaurant te gaan eten, maar het was zó gezellig dat we geen zin
hadden om weg te gaan, en Enza gewoon wat lekkers heeft gemaakt. Om 1
uur 's nachts hebben ze ons bij ons hotel afgezet, onze laatste nacht
in Sydney. Morgen gaan we zelf aan de linkerkant van de weg in een busje
rijden!
Dinsdag 9 november
Met de taxi naar Marrickville, om onze Wicked op te halen. Wicked campers
zijn oudere busjes, omgebouwd tot een campertje, compleet met keuken erin.
Ze zijn allemaal volgespoten met de meest uiteenlopende graffiti-designs,
en je kunt niet van te voren aangeven welke je wel of niet wilt: grote
verrassing dus! Die van ons blijkt een Mitsubitschi te zijn, met bijna
500.000 km op de teller! Volgespoten met de 4 koppen van The Doors; een
hele stoere kar. Voordeel van deze busjes boven de degelijke campers van
Apollo of Britz, is vooral het enorme verschil in het eigen-risico bedrag.
Scheelt €2000,-! Bovendien zijn ze natuurlijk veel leuker én
opvallender om te zien. Op onze trip hebben we andere reizigers ontmoet
die ons al verschillende keren hadden zien rijden. Altijd handig als je
eventueel opgespoord moet worden.
 |
|
En toen Sydney uit! Links rijden, rechts sturen, links schakelen, je
ruitenwissers gaan aan i.p.v. je richtingaanwijzer en dan óók
nog de andere kant opkijken als je een weg op moet. Nardo schold binnen
5 minuten heel Sydney bij mekaar en ik kwam niet meer uit m'n lachstuip.
Eitje dus! Zonder brokken onze weg uit Sydney gevonden en op weg gegaan
naar The Blue Mountains. Erg koud en mistig. We wilden ze helemaal inrijden
tot aan de Jenolan Caves (prachtige grotten), maar na heel wat rondjes
gereden te hebben, ervan afgezien. Niet te vinden. Doorgereden richting
New Castle (300km), boodschappen gehaald en iets voor New Castle gestopt
op een revive-survive plek langs de highway. Onze eerste nacht in de camper
zou een koude worden.
Woensdag 10 november
De volgende ochtend vroeg en ongewassen op weg naar Nelson Bay (aan Port
Stephens). Port Stephens is een grote baai aan de kust, waar dolfijnen
leven. Er worden allerlei cruises aangeboden om ze te spotten, en in het
juiste seizoen komen er ook Humpback walvissen voorbij. Ze trekken tot
begin november voorbij, op hun weg naar Antartica, 5000 km verderop. We
hebben een trip geboekt voor morgen om 10 uur. Het was nog vroeg in de
middag, dus we konden naar de top lopen waar de vuurtoren staat, waar
je volgens de Lonely Planet leuk thee kunt drinken. Tijdens onze wandeling
stonden we ineens oog in oog met enorme pelikanen! Konden vlak bij ze
staan, ze komen ongeveer tot aan je heup. Best groot voor een vogel.
Later, op het terrasje bij de vuurtoren waar een heerlijke lunch werd
geserveerd, werden we gadegeslagen door een andere Australische bird:
de Kookaburra. Een brutaaltje!! Vliegt zo over je hoofd je bord op om
je eten te stelen, om je daarna hardop "uit te lachen". Heel
animerend beestje.
Later in de middag hebben we een wandeling gemaakt over One Mile Beach,
vlakbij onze camping in Anna Bay. Op de terugweg wist ik wel een kortere
route, over een zandpad. Gelukkig kwam er een 4-wheel-drive voorbij die
ons (heel Australisch) aanbood terug naar onze camping te brengen. Thanks
mate! Heeft ons zeker 3 uur lopen gescheeld. Met de Wicked naar Shoal
Bay gereden, dat grenst aan een National Park, waar koala's leven. Bergschoenen
aan, en alsnog 3 uur gewandeld, op zoek naar eucalyptusbomen met koala's.
Maar ja, weet jij hoe een eucalyptusboom eruit ziet? Wij niet! Geen koala
gezien tijdens de hele walk over stenen, zandpaden, door de bush. Gedesillusioneerd
rond zonsondergang terug op onze camping, zegt Nardo vlak voordat hij
ons plaatsje oprijdt ineens: "Daan, kijk!" Zit in de boomstam
náást onze camper op ooghoogte een koala!! Met jong!! Wij
helemaal flippen!! Ze zijn echt zó koddig en lief. Je denkt nog
maar 1 ding: Knuffelen!! Willen wilde koala's met jong overigens liever
niet.
Later hebben we over deze beestjes geleerd, dat ze maar 6 maanden een
jong op hun rug laten meereizen (nadat-ie eerst 6 maanden in de
buidel meelift). Ze slapen 20 uur(!) per dag, en worden alleen rond zonsondergang
even wakker om een lekkere sappige eucalyptusboom op te zoeken. Dat blad
heeft een nogal hoog toxide-gehalte, dus na een uurtje of 4 kauwen, vallen
ze heerlijk in slaap. Dat wij er zomaar eentje naast ons campingplekje
in een boom zagen zitten, is dus best speciaal.
Donderdag 11 november
Na weer een wat koude nacht, werden we bij het ontbijt omringd door eenden
en pauwen. Eenden is misschien zo gek niet, maar als er plots 5 pauwen
om je heen staan met hun veren uit om je te verleiden wat brood te voeren,
kijk je toch ietwat verbaasd. Niet te weerstaan, overigens. De koala was
helaas weer vertrokken. Om 10 uur netjes bij de boot. Op de catamaran
vertelden ze ons dat er een stevig windje stond, dus we kregen anti-zeeziek
pillen. Geweldig! Bleek ik hard nodig te hebben. (Travel-Calm tablets.
Ga ik ook aanschaffen voor onze geplande 3-daagse zeiltocht langs de Whitsunday
Islands). Al snel zagen we dolfijnen: eerst alleen af en toe hun rugvinnen,
later echt dicht bij de boot. Nardo heeft echt mazzel met filmen en fotograferen.
Tot nu toe poseren al die beesten echt voor hem! Of ze nou in het aquarium,
in een boom of in de oceaan zitten, ze laten zich van hun beste kant zien!
 |
|
Verder de zee opgegaan en uitgekeken naar de felbegeerde walvissen.
Afgelopen zondag zijn ze nog gespot, maar de afgelopen 2 dagen niet meer.
Helaas ook vandaag niet. We kregen een tegoedbon om gratis nog eens mee
te varen, maar het seizoen is gewoon voorbij. Tegoedbon opgestuurd naar
Enza en Martin, dan kunnen zij in het juiste seizoen mee om die geweldige
beesten van dichtbij te spotten. Er is ons verteld dat er in die baai
soms wel 80 zitten! Wij gaan absoluut ook een keer terug om ze van dichtbij
te zien. Alweer een reden om terug te keren!
Begin van de middag begonnen aan de rit verder noordwaarts, vandaag staat
er nog 300 km op het programma. Via Myall Lakes National Park doorgereden
naar Port Macquarie. Ongeveer 50 km voor Port gestopt op een camping,
omdat het al donker werd en de laatste 50 km heel mooi langs de kust gaan.
Dat bewaren we dus voor morgen!
Vrijdag 12 november
Begonnen met een steile klim op North Brother Mountain, vanwaar we een
adembenemend uitzicht naar beneden hadden. Eén groot NP (National
Park); zo ver je kunt kijken zie je groen, groen, groen. Tot aan de horizon
natuur; bomen, meren, geen wegen, huizen, elektriciteitspalen, niks. Zó
prachtig. Op het bochtige bergweggetje naar beneden passeerden we een
kudde wilde koeien, compleet met stier. Er is hier zoveel puur, daar word
je stil van.
Langs de kustweg naar Port Macquarie gereden, waar om 10:30 koala's geaaid
mogen worden in Billabong Koala Park. Opvallend dikke vacht zo'n beestje,
vanwege het 20 uur per dag slapen. Wanneer het regent, rollen ze zich
op tot een bal, en dan loopt het regenwater zo van hun af. Nog waterdicht
ook. Er waren ook kangeroes die je kon voeren en aaien, eentje had een
baby in z'n buidel, heel koddig. Het park zelf was wat karig, later zijn
we in Brisbane naar een groter en mooier park gegaan, dus deze zou je
kunnen skippen.
Dooragan NP |
Dorrigo NP |
De Pacific Highway weer op, en even een stop gemaakt in Nambucca Heads:
een schitterende baai met beschilderde rotsen langs het strand. Helaas
geen verf bij ons! Daarna een side-trip gemaakt naar Bellingen: een dorpje
met de sfeer van een westernfilm. Het is inmiddels bloedheet, en die zinderende
hitte paste er geweldig bij. In een klein supermarktje wat boodschappen
ge- haald, het meisje achter de kassa was nog geen 16 en mocht onze fles
wijn niet scannen. Strenge alcoholwetten hier. Terug bij de camper keken
we in de Lonely Planet hoe we verder zouden gaan, en toen kwam er gelijk
weer een hulpvaardige Australiër (compleet met breedgerande hoed),
die ons vanalles over de omgeving vertelde, en ons achterliet met al zijn
wegenkaarten. De mensen zijn hier zo opvallend hartelijk, we verbazen
ons daar iedere dag opnieuw over. De side-trip verder uitgebreid over
de Waterfall-Way; weer een heerlijk bochtig weggetje waar de bomen zich
boven je raken, met hier en daar een kletterende waterval.
Toen wij in NL vertelden dat we naar Australië zouden gaan, zijn
er verschillende vrienden van ons geweest die vroegen of we er met de
motor doorheen zouden gaan. Ik reageerde dan heel schamper: Australië
heeft toch geen bochten! Weer één van mijn vele misrekeningen
over dit fantastische, veelzijdige land. Gestopt bij Dorrigo NP: een regenwoud
op de World Heritage List waar je doorheen mag lopen. Zo'n oud regenwoud,
zoveel oude bomen, zoveel geschiedenis. In deze ondoordringbare jungle
hebben honderden jaren Aborigines weten te overleven. Onwijs indrukwekkend.
Brandende zon, en gewoon in koele schaduw lopen. Stukje terug gereden
naar de Pacific Highway en doorgereden naar Coffs Harbour. Geslapen op
een camping in Mylestom, aan een prachtige, schilderachtige rivier, waar
we genoten hebben van de sunset.
Zaterdag 13 november
We zitten goed op schema! Coffs Harbour aangedaan en doorgereden naar
het broedeiland Muttonbird Island. Vanaf hier een mooi uitzicht op de
haven van Coff, maar helaas geen broedende vogels of langstrekkende whales.
Blijft jammer dat we ze net gemist hebben.
Op weg naar Grafton afgeslagen bij Red Rock, een heel klein plaatsje (300
inwoners) dat, volgens de Lonely Planet, een beetje aan de outback doet
denken. Omdat we die overslaan, nemen we dit als alternatief! Langs de
weg ernaar toe staan allemaal dode, grillig gevormde bomen, half afgebrand
in een bosfik. Geen kip op de weg, maar eenmaal daar: een oase! Helderblauwe
zee, te aanlokkelijk om te weerstaan, dus hup d'r in.
Het is inmiddels over de 30 graden. Zinderende hitte. Wat dat betreft
wel outback-idee, maar dat prachtige water omzoomd door wit zand deed
me nou niet echt aan die rode woestijn denken! Wel een leuk side-tripje.
Nog 2 uurtjes doorgereden en om een uur of 4 aangekomen in Byron Bay:
een erg toeristisch stadje met een hoog hippie-gehalte. Blootsvoetse surfboys
met bruine voeten en meisjes in fladderjurkjes. Schijnt dat een hoop volk
hier veel langer blijft, dan dat ze eigenlijk van plan waren. Het is hier
inderdaad heel relaxed, met veel leuke winkeltjes en eettentjes.
's Avonds op de camping nog steeds warm en samen in het donker op het
strand onder de sterrenhemel gezeten. Met wijn. En wat je dan ziet: 1000-den
poolsterren! Zóveel sterretjes, de één nog feller
dan de andere, echt adembenemend. De hele lucht bezááid
met fonkelende lichtjes, kun je je ogen niet meer van losmaken, werden
we erg verliefd van.
Zondag 14 november
Vanmorgen was ik gewoon verbaasd dat de sterren weg waren. Echt waar.
Ze waren vannacht zó fel, zó veel, maar de lucht was weer
strak blauw. Al met al ook niet verkeerd. Om 8 uur weer even op het strand
gaan liggen, in de zon deze keer. Zelfs op dit vroege uur voel je de zon
al branden. Dat belooft wat! Om 9 uur op weg naar Surfers Paradise; de
volgende grote badplaats. Vandaag verlaten we de koudere, groene staat
New South Wales, om in het hete, toeristische Queensland te arriveren.
The Sunshine state. Nou, sunshine krijgen we!! We branden de cabine zowat
uit! Ik in bikini, Nar in z'n borsthaartjes.
S. Paradise is ons te druk en te warm, dus besloten om 80 km naar Brisbane
door te rijden. Brisbane is met 1,6 miljoen inwoners, na Sydney en Melbourne,
grote stad nr 3 van Oz. Hier krijgt onze Wicked een safety-check, want
die heeft toch alweer zo'n 1500 km achter z'n bandjes. Toen we de garage
gevonden hadden, bleek die dicht te zijn. Tsja. Zondag hè. Dwars
door broeiend Brisbane naar een camping gereden, gedoucht en om een uur
of 5 de grote stad in. (Morgen komen we erachter dat de klok in Queensland
een uurtje terug loopt, dus eigenlijk was het pas 4 uur.) Wat gegeten
en om een uur of 10 besloten nog wat night-life op te zoeken. Via de Lonely-Planet
(supergids!) Staat werkelijk alle informatie in die ik nodig heb, inclusief
alle wegenkaarten!! All you need is a L.P.!! (& love)), goed, via
de L.P. terechtgekomen bij een Latin-tent, waar we heerlijk wat salsaatjes
gedanst hebben.
Maandag 15 november
 |
|
Om 7 uur werden we alweer wakker. Radio aan, en toen bleek dat ze hier
een uur vroeger leven dan in de vorige staat. Voor de 7e(!) keer deze
vakantie, onze horloges aangepast (Londen, LA, Tahiti, Rarotonga, Auckland,
Sydney en nu hier weer). Nu dus tijd om pannenkoekjes te bakken, en evengoed
netjes om 9 uur bij de safety-check te zijn. Onze camper blijkt 'safe'!
Geparkeerd in de stad, en met de bus (dat scheelt een hoop zoektijd) naar
Lone Pine Koala Sanctuary: een koalapark met 130 koala's! Wat een ontzettend
leuke beestjes zijn dat toch. Natuurlijk zijn we allebei met eentje in
onze armen op de foto gegaan, echt geweldig! Ze zijn zó grappig.
Ook hier weer kangeroes gezien en een hoop ander Australisch wildlife
in gevangenschap, waarvan wij er al een paar in het wild zijn tegengekomen.
Heerlijke middag doorgebracht. Om 6 uur 's avonds met ons campertje Brisbane
uitgereden. Het is nu een stuk koeler dan overdag, en zo snoepen we toch
wat kilometers van de reistijd van morgen af.
Dinsdag 16 november
Vandaag rijden we naar Rainbow Beach, als uitgangspunt voor de overtocht
naar Fraser Island, morgen. De meesten kiezen voor Harvey Bay, wat dan
ook veel drukker en toeristischer is, terwijl de overtocht langer duurt
en meer kost. Nadeel van Rainbow Beach is wel, dat er minder keus is in
georganiseerde 4 wheel drive-tours, of in eigen vervoer. Evengoed bleek
er genoeg om uit te kiezen. We waren er al om een uur of 1, dus we hadden
plenty tijd om nog e.e.a. uit te zoeken. Getwijfeld tussen een tour of
eigen vervoer. Nou had ik een tip gekregen om Fraser Island te bezoeken
in je eigen 4x4, en die tip kan ik je absoluut meegeven!
Fraser Island is een zandeiland, en wel het grootste ter wereld. De 'wegen'
bestaan uit mul, diep zand, vol gaten, kuilen, boomwortels en wat voor
ongemakken al niet meer. Met een tour zit je met een man of 6 in een busje
gepropt, tegenover elkaar (dus met de ramen achter je), en hots je alle
kanten op. In een eigen 4-wheel-drive heb je meer mogelijkheid je goed
vast te houden, je bent niet afhankelijk van anderen en je hebt meer privacy.
Er zijn op dat eiland namelijk prachtige, idyllische meren en je mag er
op het strand kamperen. Die dingen zijn natuurlijk leuker om met z'n tweetjes
te doen.
Een 2-daagse tour met andere backpackers kwam (incl. eten) op $135,-
(ca. €80), evenveel als een eigen kar, maar dan zonder eten. Als
je een beetje slim boodschappen doet, kosten de voordelen van een eigen
auto dus helemaal niet zoveel extra. Rainbow Beach is een schattig havendorpje
met een klein winkelstraatje. Er zijn een paar campings, maar je mag er
ook op bepaalde plekken (richting de pont) wild kamperen. Als je wild
gaat kamperen (en dus ook als je op het strand van Fraser wilt slapen),
moet je bij het toeristen- bureau voor een paar dollar een camping-permit
kopen. 's Avonds onszelf getrakteerd op een overheerlijk verse vis-diner!
verder
naar "In een Doors-camper langs de oostkust" deel 2
|
