7 weken door Vietnam-Laos-Thailand

Vietnam reisverhaal: verslag van een reis door Vietnam

(tekst en foto's: Warre Schelfhout)

deel 2/3

Vrijdag 29/10
Eens lekker uitgeslapen tot 8u en daarna een ontbijt bestaande uit een baguette, een erfenis van de Fransen, met kaas en honing. Het regent nog steeds maar ondanks dat besluit ik toch een wandeling te maken naar 2 dorpen die wat verder in de vallei liggen. Ik wandel eerst naar het verste dorp Ta Van. Het is een wandeling langs een verharde weg tot aan een pad dat ik moet afdalen tot bij de rivier. Via een hangbrug over de rivier kom ik in het dorp. De levenswijze van de mensen is verre van ideaal. Ze leven soms met een ganse familie, van grootouders tot broers en zusters, in één huis.

Hier en daar vindt je tussen de huizen een vernuftig systeem om meel te stampen. Via waterkracht laten ze een bak op en neer gaan waaraan een hefboom verbonden is die dan het meel stampt. Een bezoekje aan de school kan er ook wel bij maar ik zie ze hier geen les geven. Waarschijnlijk is de reden niet ver te zoeken want het is middag. Het plaatselijke hulphospitaal is ook niets bijzonder. Twee bedden in een kamer en dat is het. Ik denk zelfs dat er geen personeel is. Waarschijnlijk zal men naar Sa Pa gaan wanneer verzorging noodzakelijk is. Het tweede dorp noemt Lao Chai. Om daar te geraken wandel ik langs een helling. Waarschijnlijk is het niet de kortste weg maar af en toe een beetje van het normale pad afwijken kan geen kwaad denk ik dan. Alhoewel, ik had beter moeten weten. De weg bestaat uit een vettige bruinrode klei en is erg glibberig. Natuurlijk schuif ik in die brei uit en ik moet goed oppassen om mijn camera niet te beschadigen. Ik probeer me dan wat te wassen in een riviertje om er toch nog aanschouwelijk uit te zien.

Uiteindelijk geraak ik toch via omwegen in Lao Chai. Het dorpje lijkt op het vorige en ik probeer dan van hieruit door het dal in Sa Pa te geraken. Hiervoor moet ik nog door een rivier waden maar uiteindelijk moet ik van mijn plan afzien. De weg is echt te slecht vanwege de modder en het is al te laat. Ik keer dan maar terug naar Lao Chai en via de verharde weg wandel ik richting Sa Pa. Onderweg raap ik nog een zatte man op die ligt te praten in zichzelf en zomaar midden op de weg in de regen lag. Ik ondersteun hem wat en stuur hem in de goede richting. Aangekomen in het hotel is alles nat en vuil en het wassen van de kleren is dan de eerste taak. Ik weet niet hoe ze zullen drogen maar vuil laten kan ik evenmin. Daarna nog wat napraten met een Nederlands koppel en dan wordt het tijd om de maag te vullen en de moeheid bij te slapen.

Dient dit niet om vis te vangen?

Zaterdag 30/10
Om 5u. word ik al wakker van varkens die door de straten geloodst worden. Waarschijnlijk worden die naar de markt gebracht. Maar het is nog te vroeg om op te staan en ik dommel terug wat in. Na het opstaan hetzelfde ontbijt als gisteren genomen en dan neem ik een Xe Om (een brommertaxi) naar Ta Phin. Dit is een dorp waar rode Dao wonen. Het is vandaag ook erg mistig en het dorp hangt dan ook in een echte waas. Je kan zelfs moeilijk inschatten hoe groot het is en waar de huizen precies staan. Foto's nemen van mensen blijkt hier heel moeilijk of je moet er voor betalen. Ik neem dan maar wat foto's van de huizen en de omgeving.

Overal hangen ook grote spinnenwebben die nu heel goed zichtbaar zijn vanwege de regen en de mist. Het lijkt hier wel een horrordecor voor een griezelfilm. Ik mag nog een kijkje komen nemen in één van de woningen waar de vrouwen aan het naaien zijn. Op de terugweg passeer ik een oude afgebrande Franse school en mag ik nog een thee gaan drinken bij enkele landbouwers die in een soort woonschuur verblijven. Met een Xe Om voor 10.000 Dong keer ik terug naar Sa Pa. Ik ga enkele loempia's eten als middagmaal en daarna wandel ik nog eens over de markt. Er is onenigheid tussen twee plaatselijke bewoners en die loopt uit in een hevige ruzie waarbij de ene persoon met een mes begint te zwaaien en de andere dreigt met stenen te gooien. Uiteindelijk wordt er niet gesmeten of gesneden maar gaan beide partijen kwaad uiteen.

Morgen vertrek ik hiervandaan want het is hier te slecht weer en je kan daardoor niets drogen. Ik wil wel eens de zon zien en daarom ga ik vandaag alvast mijn treinticket bestellen om morgen terug naar Hanoi te reizen. Ik kom een koppel uit Vlaanderen tegen die voor 6 maanden rondreizen en die in Sa Pa zijn met een reizigerscafé. 's Avonds ga ik iets eten met die mensen. Er is ook een Japanner bij die bijna geen Engels of Frans spreekt en de conversaties beperken zich tot enkele woorden en veel lachen. We gaan nog met de groep naar een muziekshow maar daar was te veel volk om er lang te vertoeven. We zoeken dan maar een rustiger plekje op om onze avondpint te drinken.

Zondag 31/10
Om 6u. loopt de wekker af want om 7u. moet ik vertrekken met een jeep naar Lao Cai waar om 10u. een trein vertrekt. In de jeep, en dus ook in de trein, zitten buiten mijzelf nog twee Vlaamse koppels. Een jong koppel uit Limburg dat morgen naar huis moet vertrekken en het andere is iets ouder dan mij en zij hebben nog 14 dagen voor de boeg. De trein is een belevenis op zich. Er zijn verschillende handelaars aanwezig die hun waar willen verkopen. Het gaat van drank en koekjes tot messen en radio's. Veel van het spul is gesmokkelde waar uit China want Lao Cai ligt maar enkele kilometers van de grens.

Er is ook veel controle op de trein. Want soms worden de goederen onder de zetels verstopt. Op een bepaald moment wordt er toch wat afgenomen van de verkopers en achter slot gezet. Blijkbaar mogen ze alleen dingen verkopen die geen vuil achterlaten en bepaalde etenswaren mogen dus niet. In een station worden er ook twee tapijten van een vrouw buiten gesmeten. Na een boete, of een omkoopsom, mogen de tapijten terug binnen en mag ze de reis terug verder zetten. Meestal begrijpen we van het hele gedoe geen sikkepit.In Hanoi wandelen we terug naar het oude stadsgedeelte waar ik terug hetzelfde hotel neem. Het koppel uit Gent neemt er ook een kamer. Ik boek in een reizigerscafé een dagtrip voor morgen omdat men mij verteld heeft dat dat de gemakkelijkste oplossing was.

Nog een wasje doen en dan samen met het Gents koppel gaan eten. In een restaurantje vlakbij kunnen we heerlijke kip zonder dioxine eten met rijst. Het smaakt echt geweldig. We wisselen nog wat verhalen uit van wat we al meegemaakt hebben. Zij waren ook via Son La naar Sa Pa met de bus geweest en men heeft hen ook proberen geld los te troggelen op de bus. Ze raden mij ook aan om georganiseerd naar Ha Long baai te gaan want zij waren van plan geweest om het alleen te doen maar ze hebben zich ter plaatse bij een groep aangesloten. Na een biertje wens ik hen slaapwel en een goede reis.

Maandag 1/11
Feestdag in België maar daar is hier niet veel van te merken. Om 6u.30 moet ik klaarstaan om de bus te nemen want ik heb een dagtrip geboekt naar Hoa Lu en Tam Coc. Om 7u. is de bus er en na wat rondrijden om nog enkele passagiers op te pikken vertrekken we omstreeks 7u.30. Onderweg houden we een stop om wat te eten. Er zijn twee Australische meisjes bij de groep die echt vies zijn van alles. Ze durven nog geen mes te gebruiken van het restaurant om hun appel te schillen. Ik heb er mijn bedenkingen bij wanneer ze zeggen dat ze voor een half jaar gaan rondtrekken. Tegen 11u. zijn we aangekomen in Hoa Lu waar twee tempels te bezichtigen zijn.

Ze stellen wel niet zo heel veel voor. Eén van de twee tempels zijn ze aan het restaureren en hij lijkt dan ook meer op een werf. Na het bezoek en het ontwijken van de souvenirverkoopsters rijden we door tot Tam Coc waar we eerst een middagmaal krijgen. Dan gaat het met kleine bamboe bootjes het water op tussen rijstvelden en kalkformaties. We varen zelfs door drie lage grotten door. Het is een heel mooi landschap maar spijtig genoeg begint het weer te regenen en het zal vandaag niet meer stoppen.

Rond 19u. zijn we terug in Hanoi en ik was terug van plan om nog eens biefstuk met friet te gaan eten maar het restaurantje met die specialiteit is dicht. Het wordt dus rijst met groenten en gekruide kip. Ik doe nog een wasje en dan een E-mail adres gaan openen. De naam Warre is al gebruikt bij hotmail dus kies ik maar voor Warretravel. Ik verstuur nog een berichtje naar het thuisfront en keer dan terug naar mijn vertrouwde hotel.

Rijst aanvoeren met een sampan

verder naar "7 weken door Vietnam-Laos-Thailand" Vienam deel 3