7 weken door Vietnam-Laos-Thailand

Vietnam reisverhaal: verslag van een reis door Vietnam

(tekst en foto's: Warre Schelfhout)

deel 1/3

Zaterdag 23/10
Na een ontbijt van rijst landen we rond 8u plaatselijke tijd in Hongkong. Er is een verschil genoteerd van 6u. met België wat betekent dat het daar nog 2u. 's nachts is. Om 10u. heb ik mijn vlucht naar Hanoi. Op deze vlieger is er in elke zetel een videoschermpje ingebouwd zodat ieder voor zich naar een eigen keuze kan kijken of een spelletje vier op een rij kan spelen. Aangekomen in Hanoi is er eerst nog paspoort en bagagecontrole en dan gaat het met een minibusje voor 3 dollar naar het centrum van de stad. Na wat wandelen heb ik een goedkoop hotelletje gevonden en dan is het tijd om de stad te verkennen. Het oude centrum is niet zo eenvoudig ingedeeld. Het zijn allemaal smalle straatjes en steegjes met kleine winkeltjes en restaurantjes en alles lijkt een beetje op elkaar. Uiteindelijk vind ik toch het centrale meer van de stad. Eerst en vooral moet ik een bank zien te vinden om travellercheques te wisselen.

In een modern gebouw vind ik wat ik moet hebben en wissel het nodige. Voor 1 dollar krijg ik 13.900 Dong. Dan is het tijd voor een terrasje. Ik betaal bijna 10x te veel. Het waren namelijk briefjes van 50.000 die ik gaf in plaats van 5.000. Daarna de pagode bezocht op het meer en dan wat gaan rusten. Te weinig geslapen op de vlieger,denk ik. Na het dutje is het tijd voor een avondmaal. Biefstuk met frieten op zijn Vietnamees om mijn maag de overgang te laten maken. En dan naar het waterpoppentheater waar ze met poppen over het water acteren. Echt leuk was het en heel goed gedaan. Onder aan het hotel is een café waar ik nog een koffie ga drinken met een oude Vietnamees en dan is het bedtijd. Om 4u. word ik even wakker van een muis die aan mijn arm zit te snuffelen. Ik hang dan maar het muskietennet rond mijn bed in de hoop dat ze daar niet doorkruipen.

Fietsen en bromfietsen door de straten van Hanoi

Zondag 24/10
Geslapen tot 9u. en dan twee broodjes met kaas en tomaten als ontbijt. Tegenover het hotel huur ik een fiets voor 8000 Dong en dan, hopla de stad in. De eerste stop is de tempel van de literatuur. Er wordt op de binnenplaats live traditionele muziek gespeeld. Daarna gefietst tot aan het busstation om te checken wanneer de bus naar Son La vertrekt. Ze wijzen naar een bord waarop de uren van de bussen staan en de bus zou om 5u. 's morgens vertrekken. De tocht wordt dan verder gezet langs het mausoleum en het presidentieel paleis. In het paleis mag ik nog net binnen want het is om 11u. sluitingstijd en ik moet op 10 min terug buiten zijn om mijn fiets te kunnen afhalen. Het Ho Chi Minh museum en het Mausoleum zijn allebei dicht. Het ene voor verbouwingswerken en het andere omdat het lichaam in Rusland is om bij te werken.

Dan maar even naar het West Lake fietsen waar ik een middagmaal eet bestaande uit een soort vogel (de kop lag er bij) en wat rijst. Even een blik geworpen op de Tran Quoc en Quan Tranh pagodes en dan gaat het richting Air Force museum. Hier krijg je de geschiedenis van de oorlog te zien. Daarna nog naar de Rode Rivier gecrost om er enkele foto's van te nemen en dan is het richting Franse buurt. Deze buurt heeft prachtige brede lanen en het is er heel leuk om te fietsen. We eindigen deze fietsdag door de oude binnenstad en daarna is het tijd om iets te gaan eten en een E-mail te sturen naar het thuisfront om te melden dat ik goed ben aangekomen.

Maandag 25/10
Om 4u.45 opgestaan en dan achter op een bromfiets, dit is de lokale taxi, naar het busstation. Om 5u.15 ben ik er, maar de enige bus naar Son La was al weg. Ze willen er mij wel met de brommer naar toe brengen maar 320 km vind ik toch wat ver om achter op zo'n brommertje te zitten. Uiteindelijk begrijp ik dat ze mij 5 km verder naar een ander busstation willen brengen. Het is ondertussen hard aan het regenen en dus wordt het een natte rit. Gelukkig krijg ik een stuk zeil om mij te beschutten. Onderweg rijden we nog een fietser voorbij die een groot opengesneden varken vervoert. Dat zal ook wel goed uitgewassen zijn van de regen.

Om 6u. ben ik dan weg met de bus. Eerst nog enkele plaatselijke rondes rijden waarbij we zelfs stoppen om een motor in de bus te laden en dan gaat het richting Son La. Eerst is de weg nog breed maar hij wordt snel slechter. Op een bepaalde plaats in de bergen is er zelfs een file. Er moet iets gebeurd zijn maar ik kan niet achterhalen wat. Er zitten enkele jonge gasten op de bus die van de rit gebruik maken om waterpijp te roken. Ze hebben ook schoppen bij en ijzeren staven want ze gaan naar hun werk. Na een rit van 12u. ben ik er. Eerst ga ik informeren in het busstation wanneer er een bus vertrekt naar Dien Bien Phu. Niemand kan mij helpen vanwege de taalproblemen.

Uiteindelijk schrijft iemand op een papier 4u. Ik kan niet achterhalen wanneer de volgende is en besluit eerst maar een hotel te zoeken en het daar te vragen. Het hotel kost 7 dollar en ik ontmoet er een Zweed die met de motor gekomen is en een Belgisch koppeltje die een toer doen met een gehuurde jeep. Ik ga informeren wanneer er een bus naar Dien Bien Phu vertrekt en ze vertellen mij dat er een chauffeur in het hotel logeert die daar morgen ook naartoe moet met een jeep, om toeristen te gaan halen. Om 6u vertrekt hij en voor 5 dollar mag ik mee. Ik zeg dan maar vlug slaapwel tegen de Belgen.

Veel kleur en traditionele kledij op de markt

Dinsdag 26/10
Om 5u30 gaat de telefoon om mij te wekken. Eerst nog een koffie en dan zijn we weg. Het is een goede jeep waarmee ik mee mag. Dikwijls zie je hier van die oude Russische jeeps rijden maar de mijne is Japans. We rijden langs een prachtig gebergte en in het landschap steken enorme kalkrotsen uit de grond. We stoppen even bij een plaatselijke markt waar het rookpauze is voor de chauffeur. Ik maak van de gelegenheid gebruik om enkele foto's te nemen. De vrouwen dragen hier nog veel de traditionele kleren wat het wel mooi maakt. Rond 11u. zijn we al in Dien Bien Phu. Ik loop langs 3 hotels en allemaal vragen ze 100.000 Dong. Het ene is wel veel mooier dan het andere en dus neem ik maar het beste. De kamer heeft TV, een ligbad en zelfs airco.

Dan te voet de stad in naar het museum. Het opent pas om 14u. dus ga ik eerst wat eten zoeken. Er is echter niet veel te vinden op dat gebied. Ik eet dan maar wat mie en koekjes. Het museum is niet erg bijzonder als je dit vergelijkt met dat van Hanoi. Enkel een grote maquette van de streek met daarop het verloop van de slag bij Dien Bien Phu is interessant. Hier verloren de Fransen in 1954 de oorlog en sindsdien behoort Frans Indo-China tot het verleden. Buiten bij het museum staat mooi geschilderd oorlogsmateriaal van Vietnam opgesteld tegenover Frans oud ijzer. Recht tegenover het museum is de Vietminh-begraafplaats. Tijdens de oorlog moeten de Vietnamezen ongeveer 20.000 soldaten verloren hebben.

Nog een bezoek aan de A1 heuvel waar een Franse uitkijk gevestigd was en dan brengt een wandeling naar de bunker van Castries, de kolonel van de Fransen, een einde aan de geschiedenistocht. Ik maak nog een tochtje tot aan de luchthaven, ook een erfenis van de Fransen. Veel vliegtuigen landen hier niet denk ik want de landingsbaan wordt gebruikt als voetbalveld en de koeien lopen hier ook te grazen. Ik neem nog een ligbad en dan ga ik iets eten in het lokale restaurant. Ik bestel wat visjes en rijst. De visjes vallen wat klein uit en ze zitten dan nog vol graten waardoor ze eigenlijk niet te eten zijn. Je kan er wat aan zuigen en daarmee is de kous af.

De hoofdweg naar Lai Chau

Woensdag 27/10
Voor de wekker afloopt word ik al gewekt door een stereo die ergens in het hotel staat te bonken. Het is een soort verschrikkelijke Aziatische pop en het staat keihard. Om 8u. vertrekt de bus naar Lai Chau. Eerst nog wat mie en een ei eten. Het is het enige wat je zoal veilig kan bestellen denk ik. Gelukkig ben ik goed op tijd in het busstation want om 8u. zit de bus goed vol en vertrekt. Het is een oud Russisch busje ter grootte van een oud VW busje met een capaciteit van 20 man. De tocht voor vandaag is ongeveer 100 km lang en het is een soort grindweg door de bergen dus dat belooft. De mensen langs de weg kijken wel wat vreemd wanneer ze een grote buitenlander in dat kleine busje zien zitten en ze lachen eens.

Om 12u.30 ben ik in Lai Chau. Een bromfiets brengt mij terug tot bij het enige hotel. Twee mooie grote bungalows waar verschillende kamers zijn in ondergebracht staan in de tuin en in één ervan neem ik een kamer. Lai Chau is een dorp in een vallei dat misschien over een paar jaar niet meer bestaat omdat er plannen zijn om er een stuwdam te bouwen. Op de plaatselijke markt ga ik wat koekjes en een soort rijstsnoep eten en dan is het tijd om een wandeling te maken door de vallei. Ik zie een heleboel schoolkinderen met fietsen bij de rivier. Ze brengen met zakjes zand naar de school op de helling. Waarschijnlijk zal er gebouwd moeten worden en een vrachtwagen met zand laten brengen is hier zo goed als onbestaande dus spelen de kinderen maar voor transportmiddel.

Op de terugweg naar het hotel blijf ik even bij een huis staan en de familie nodigt mij uit. De vrouwen zitten buiten rieten matten te maken en de mannen zitten binnen. Het enige wat die doen is drinken, eten en roken. Ik moet een glaasje meedrinken van een soort zelfgestookte rijstwijn. Het is straf spul maar ik laat me niet kennen natuurlijk. Terug bij het hotel is het tijd voor het avondmaal. Ik bestel gebakken rijst met groenten. Het smaakt lekker na de mie-dag van gisteren. Nog even pingpongen en een praatje maken met 3 Britten die hier ook met een jeep aangekomen zijn en hopla, mijn bed in.

Donderdag 28/10
De wekker doet zijn werk om 4u.30 en dan is het wachten op de enige bus naar Sa Pa die het dorp passeert en ja hoor, om 5u is ze er. Het is echt een grote bus en er zit maar 3 man op. Ze vragen voor de rit 120.000 Dong. Ik schrijf op een papiertje dat ik maar 50.000 wil betalen. Ze maken mij echter duidelijk dat dat niet mogelijk is, dat ze de prijs wel willen laten zakken tot 100.000 en anders zetten ze mij de bus uit. Ik weet dat dit de enige bus is en ik lach vriendelijk de 100.000 weg. Ik maak nog eens duidelijk dat ik maar 50.000 kan geven, blijf lachen en ga terug op mijn plaats zitten. Na ongeveer 20 km vragen ze mijn 50.000 Dong en daarmee is het in orde.

Vandaag is het weer regendag en daarbij komt nog dat de weg niet al te goed is. We bereiken Sa Pa na een klim van 40 km. Ik kan terecht in het Queen hotel voor 6 dollar. Het is een kamer op de derde verdieping met een balkon en normaal gezien heb je hier een prachtig uitzicht over de bergen maar door de regen en de mist kan je maar enkele honderden meters zien. Ik loop even naar de markt om wat postkaarten te kopen en te versturen en dan maak ik een wandeling naar Cat Cat, een bergdorpje in de buurt. De mensen leven hier nog erg traditioneel.

Ik mag even een kijkje komen nemen in een huis en het is er echt triestig. Vooral met dit triestige weer. Alles hangt vol modder en slijk vanwege de regen. Ik begrijp niet goed hoe ze hun kleren hier moeten droog krijgen. Al schuivend ga ik terug naar Sa Pa. Terug in het hotel doet een warme douche wonderen. In een restaurantje ga ik dan wat eten met een Franse en een Noor. We wisselen bij een pint wat reiservaringen en dan is het weer bedtijd.

verder naar "7 weken door Vietnam-Laos-Thailand" Vienam deel 2