Sukhothai blijkt een afgelegen stadje met weinig plaatsen om te slapen. Het duurt dan ook even voor we een gezellig guesthouse vinden met een vriendelijke eigenaar en leuke, schone hutjes. Hetzelfde mannetje dat ons hier rondreed op zoek naar een hotel zal ons vanmiddag ook naar de oude stad rijden, waar we een middagje rondkijken en wat eten. De kleefrijst die we niet opeten wordt in een zakje gestopt. Onze chauffeur is er erg blij mee.

We vliegen van Sukhothai naar Bangkok Airport en gaan meteen door naar Khao San Road, de beruchte straat vol hotels voor backpackers, waar de film 'The Beach' zich in het begin afspeelt. De bus erheen zit overvol en door het chaotische verkeer duurt de rit dik anderhalf uur. Khao San Road is inderdaad vergeven van de backpackers en (veelal smerige) guesthouses. Vanwege het gesjouw met de rugzakken nemen we het eerste dat we tegenkomen.

Na alle stoffige steden willen we nu eindelijk naar het strand. Hua Hin is van de enigszins bekende kustplaatsjes in het zuiden het dichtst bij Bangkok gelegen, zo'n 4 uur met de bus. We hebben de rit op Khao San Road geboekt, bij een van de vele tourdesks. Achteraf hadden we beter zelf een kaartje kunnen kopen op het busstation, want het bureau brengt ons alleen maar naar het busstation en berekent bovendien nog een flinke toeslag op het buskaartje, dat normaal nog geen euro kost. De reis met de bus is leuk omdat er veel Thai mee reizen. Een meisje biedt ons zelfgeplukte zure appels aan die we moeilijk wegkrijgen. In ruil hiervoor geven we haar een dropje. Hoewel ze het netjes opeet valt aan haar gezicht te zien dat ze het erg smerig vindt. Onderweg worden de nodige stops gemaakt om mensen in en uit te laten stappen. De natuur verandert langzaam in ruige rotspartijen. In de middag bereiken we Hua Hin. Omdat we nu wel wat comfort kunnen gebruiken kiezen we een wat duurder, zeer goed hotel uit. Hua Hin blijkt een gezellig plaatsje met veel restaurantjes.