In een taxi langs tempels en olifanten

Sri Lanka reisverhaal: verslag van rondreis Sri Lanka 2 t/m 17 december 2000

(tekst & foto's: Cees Geuzebroek)

deel 3/4

Kandy

Op de weg naar Kandy hebben we al snel de eerste stop, een houtsnijderij. Een man met rode tanden legt ons wat uit, iedereen begint spontaan te hakken en te snijden en we worden gelijk door een verkoper achtervolgd. Ach, het is steeds weer hetzelfde verhaal. Als wij wat kopen vangt WJ ongetwijfeld zijn provisie. Helaas, de Boedda die wij op het oog hebben staat er niet tussen of is te duur, al wil hij wel 10 % korting geven. Niet dus!

Even later een stop (buiten het programma om) bij een familie die alles over het gebruik van de palmboom vertelt. Melk, cocos, schep, touw, bezem, dakpannen, je kan het zo gek niet verzinnen. Overal onderweg is het een gekkenhuis op de net even te smalle wegen door de bergen. Tot 3 keer toe probeert er een tegenligger binnen te rijden, maar WJ blijft rustig. In de bergen nu ook de eerste terrassen met rijstvelden.

Volgende stop een specerijentuin. De gids laat ons alle bekende kruiden zien, cacao, kruidnagel, gember, noodmuskaat, foelie, noem maar op. Hij weet er ontzettend veel van. We wisten dus niet dat witte, zwarte, rode en groene peper allemaal dezelfde zijn, alleen anders behandeld worden. Ook medicinale planten en kruiden komen aan bod. Voor iedere kwaal, of het nou roos of nierstenen zijn, ze hebben er een middeltje voor. En allemaal 100 % gegarandeerd resultaat (zeggen ze). Tot nu toe erg leuk en interessant, maar ja, dan komt het verkooppraatje. Eerst mag je van alles proeven en ruiken. Allemaal crèmes en "parfums" worden opgesmeerd en een hele bus Fransen wordt gemasseerd. We stinken een uur in de wind. Dan naar het winkeltje, de gids merkt op dat we alles kunnen kopen als we dat willen…. Dat valt weer alles mee. Maar hij heeft pech, we mankeren niets en zijn mooi geboren. Helaas heb ik alleen R500 en dat kan niemand wisselen. Gelukkig heeft WJ nog R80, die jongen ook weer blij.

Verder de bergen in en tegen enen zijn we in Kandy, prachtig hotel aan de langste rivier van Sri Lanka. Tot 5 uur zijn we vrij. Ook wel lekker, want van al dat gehobbel in de auto word je zo gaar als wat. Dit Mahaweli Reach hotel is al helemaal in kerst stemming. Lange gangen en een knoepert van een kamer, met licht op afstandsbediening. Na de lunch is het buiten helaas helemaal dichtgetrokken. Even rusten en dan een straatje om, onder het gebouw staan een stuk of 15 oldtimers zeker van de eigenaar, daarna de straat uit en dan naar de brug, weer eens een wegversperring, zwart, stinkende rook bussen, tuk-tuks, hier wordt je echt crazy en maar toeteren. Even de brug over, een foto van de rivier maken en ja hoor, de lens zit (weer) vast; nou dat wordt lachen! Nog een street-life chaos foto en dan weer terug. Verder lopen we nog even langs een internetshop….. een hok van 2 bij 3 meter met 1 PC en een opa die er niets van snapt. We komen later wel terug.

Om 5 uur komt WJ ons weer ophalen, we gaan eerst naar het volksdansen en dan naar de Tempel van de Tand en de lens doet het weer. Door het gekkenhuis heen rijden we uiteindelijk naar boven, met een prachtig uitzicht over de Tempel, met daarachter het regenwoud en de rest van de stad. Het stikt hier van de verkopers, nou een T-shirt met een olifantje voor en achter moet R350 kosten. We beginnen met 150 en het wordt uiteindelijk R250. Volgens WJ een goede prijs (maar dat zou hij voor meer ook gezegd hebben). Weer naar beneden en in de "danszaal" krijgen we een stencil met het programma in het Nederlands uitgereikt. Ach op zich ging het wel, er was er eentje af en toe zijn dansje kwijt, de vuurbollen vielen van het podium en veel getrommel en "haantjes" gedrag.

Na een uurtje werd buiten nog even over hete kolen gelopen. Daarna met de auto snel weg, net voor de drukte naar de Tempel van de Tand. Kriskras door het verkeer en zowaar een parkeerplek voor de deur. Alles hel verlicht, vaak fouilleren (er was hier 2 jaar terug een Tamil- aanslag) en binnen hels tromgeroffel en gejank. Na een kwartier in de rij, mogen we even snel door een luikje kijken; helemaal achterin ligt de tand in een schrijn, met daaromheen 7 gouden dagoba's, waarvan je alleen de grootste ziet!

Als je doorloopt mag je van 5 meter extra afstand snel een foto maken. Wat een gedoe. We lopen op onze blote voeten de rest van de tempel door. Er is een nieuwe zaal vol met van andere landen gekregen Boedda's. Het geroffel worden we onderhand zat. Buiten laat WJ nog even het oudste gedeelte zien. We slenteren terug naar de auto, tegen achten en keren terug naar het hotel.

Olifanten in Pinnawala

Na het ontbijt vertrekken we naar Pinnawala, elefant-time!! Onderweg (ruim een uur) weer veel mensen lopend op straat en de schoolkinderen gaan voor de laatste schooldag. Sommige bussen hangen helemaal scheef, omdat er 5-6 man uit de deur hangen. Gekkenhuis. Ook zien we hier stalletjes met rode bananen.

In Pinnawala heeft de regering jaren terug besloten een olifanten opvangtehuis te creëren. In het begin waren er 3, nu leven er ruim 60 verstoten olifanten, maar er zijn er ook die hier zijn geboren. Het is werkelijk een prachtig gezicht al die kleintjes. Je mag ze zelfs aanraken, want ze zijn volledig aan mensen gewend. Als ze moeten verzamelen rennen er een paar honden weg en dan 3 van die olifanten er achteraan te hobbelen, een prachtig gezicht! Om 9:15 is het voedertijd en worden er 7 vastgezet: net kleine kinderen de fles geven.

Per dag worden ze 5 keer gevoed en dan krijgen ze 7 flessen melk. Leegkiepen en de volgende. Later gaan we naar de rivier. WJ weet steeds net even eerder weg te gaan dan de meute, we staan/ zitten steeds mooi vooraan.

Om 10 uur komen eerst een paar grote jongens poedelen; 10 minuten daarna hobbelt de hele meute het water in; een prachtig gezicht. De jongens gooien ze nat en sommigen rollen zich heerlijk om. Een enkele smeert hem, helemaal naar de overkant. Toeristje kijken is hier ook leuk…. Hij ervoor, zij er voor… brrr. Na een half uur even naar de bank en dan nog op Boedda jacht. De mooiste winkels zijn, zoals gewoonlijk, ook de duurste en bij het laatste hok scoren we een fraai exemplaar van rozenhout:afdingen van R2800 tot 1800. Om 11 uur gaan we weer terug richting Kandy en we stoppen onderweg bij een juwelier en een batik shop, maar helaas. De lunch gebruiken we op het hoogste punt met een prachtige view over Kandy.

Na de lunch vraagt WJ of we samen nog een rondje willen lopen. Een uurtje lijkt ons genoeg en hij parkeert bij de Tempel. Zoveel winkeltjes als er niet zijn en zoveel mensen en zoveel tuk-tuk's en stinkende bussen en vrachtwagens, echt niet te beschrijven. Op de markt word je helemaal gek, iedereen staat maar van alles te gillen, jochies bekogelen elkaar met vruchten, pffff. We lopen de hal nog even in, maar Inge krijgt het er benauwd van. Als je loopt, niets zegt en de andere kant op kijkt als ze je wat vragen, gaat het wel, maar zodra je stilstaat komen er gelijk van die zeurpieten om je heen staan. We scoren wel 4 mandarijnen voor R40, weer eens wat anders dan bananen!

Een uurtje is net genoeg en tegen half 4 zijn we bij het hotel; helaas bewolkt, dus eerst maar even opfrissen en een handwasje doen. Eind van de middag gaan we naar de overkant even internetten in dat kleine hok, nou dat wordt lachen.

De verbinding valt -tig keer weg, maar uiteindelijk krijgen we er wat meel uit. Het duurt zo lang dat we, het is tenslotte vrijdag, maar besluiten lekker uit te zakken bij de pool. We vertrekken naar Perademuya Botanical Gardens, net buiten Kandy. We vonden WJ al wat stilletjes gister en nu vertelt ie dat zijn schoonmoeder "has expired". Gisteravond om 9 uur kreeg hij het telefoontje. Ze was al lang ziek, 69 jaar oud. Hij moet dus naar huis en als wij tot een uur of 10 in de Gardens verblijven zal de nieuwe gids/ chauffeur er zijn, die moet uit Colombo komen. Als we bij de Gardens aankomen, staat hij er al, Wikkie (de Viking?); koffers overladen, afscheid nemen (+tip) en dan gaan wij de tuin in en de nieuwe driver even ontbijten. Prachtige tuinen, bomen en planten, idioot veel schreeuwende vleermuizen, bamboe groot en dik, kortom heerlijk wandelen. Even een cafetaria/ sanitaire stop en relaxed uitkijken over de lawns! Kwart voor 10 is Wikkie er weer, fris en wel, terwijl gister zijn vorige tour afliep en hij vanochtend om 5 uur uit Colombo is vertrokken!

Nuwara Eliya

We gaan naar Nuwara Eliya, 73 km en de gemiddelde snelheid ligt rond de 25/ 30 km per uur! Het landschap is echt prachtig, bergje op, bergje af, een hobbelige slechte en soms smalle weg, maar met zo'n landschap, wie doet je wat. Wel jammer dat het wat spettert; er hangt veel damp in de bergen! We stoppen even voor een foto, want de eerste theeplantages zijn in beeld. Alles met een verse dauwrand omgeven. Later zien we de rivier beneden weer kronkelen, dus maar weer een fotostop en buiten genieten van het uitzicht en de stilte. We rijden al een tijdje in file achter een bus aan, als plots alles stilstaat. Alle bussen en -jes lopen leeg, één grote chaos op de weg. Roadblock! Wikkie dringt flink voor en hij vertelt ons vast door te lopen; het Ramboda Falls restaurant (voor de lunch) is vlakbij.

Er is een vrachtwagen met zakken zand omgekieperd. Iedereen staat te kijken; als ze nou allemaal 1 zakje opzij zouden leggen.…. We lopen verder onder veel bekijks van de locals en zijn al snel bij het restaurant. We lopen eerst even door; er zijn van hieruit 2 watervallen zichtbaar (what's in a name). Als we naar beneden lopen komt Wikkie als eerste door de blokkade. We lopen nog wat rond, prachtig hier en genieten van de stilte en van de Falls.

Pas 12:00 uur, maar de eerste kilometers is er geen andere eetgelegenheid, dus bestellen we, op de hoek van het terras, maar een nasi. We slingeren verder naar boven, wat een pracht route is dit. Door de regen zijn de theestruiken nat geworden en in de zon zijn het net wollige bergen. En overal stalletjes met de mooist gekleurde groenten. Ook holt er steeds een jochie met bloemen mee omhoog; terwijl wij haarspelden maken, steekt hij af recht naar boven en blijft zo een paar keer langs hollen! Onderweg ook veel theepluksters met een plastic zak om zich heen en een rugzak voor de theebladeren.

Na de hoogste top op 2.050 meter is het nog een paar kilometer afdalen naar Nuwara Eliya en Wikkie zet ons af bij het Grand Hotel. Het statige landhuis van de Engelse gouverneur van vroeger. Prachtig van binnen, typical English, met lange statige gangen en alles is even fraai met hout bewerkt. Overal hardhouten donker parket in alle gangen en op 3 verdiepingen en hoge plafonds. Statig! Ook de kamers zijn "in style", met zelfs een serre op 3 hoog met 2 pluche stoelen en er zit zelfs een openhaard/ kachel in!

Alleen hangt er een meur, vreselijk. Het blijkt de vloerbedekking te zijn, die lag er zeker in de tijd van de Engelse gouverneur ook al! De hele kamer dus maar even inspuiten met aftershave!! We verkennen de omgeving, vlakbij nog zo'n statig Engels landhuis, nu the Hill Club Hotel. Het dorp is bedrijvig, maar relaxed en voor de rest net zo rommelig als de rest van het eiland. Wel kijken de mannen hun ogen richting Inge uit. Je zou er haast krom van gaan lopen. Aangezien we hier op 1.850 meter hoogte zitten, is ook de temperatuur wat lager (21 graden) en…. Geen airco, dat wordt rustig vannacht!

Na wat rusten, blijkt dat de bar (English time) om 7 uur open gaat; gelukkig is hier een health club. Er staan een man en een vrouw en als ik aankom moet ik gelijk van alles (de eerste vandaag?); sauna, massage…. Nee ik wil gewoon sporten!! Na wat moeite lukt het, hardlopen, gewichten, heerlijk! Om 7 uur een biertje vooraf in een erg ongezellige bar en dan het grote restaurant in. Roze pluche stoelen, veel gordijnen en heel veel lange tafels! Het eten staat in een bijzaal en het geluid is redelijk gedempt. En ook hier komen weer muzikanten, maar dit pakte positief uit. 2 gitaren, drums en rammelaar, fantastische stemmen en allemaal "all time favourites". Geweldig unplugged!

Het buffet is ook goed, de curries slaan onze oren uit, zweet parelt van ons af, tong in de fik, maar heerlijk en de toetjes zijn helemaal niet te versmaden. Rond half 10 is de zaal al weer zowat leeg, maar de muziek gaat nog even door. Heerlijk meezingen op Lennon, Eagles enz. Tegen tienen lopen we de gang in; er klinkt in een voorzaal, waar een bruiloftsfeest aan de gang is, luide disco. We mogen binnen, knetterhard, heerlijk swingen en alleen maar Sri Lankaanse mannen op de dansvloer met een slok op, die maar tegen elkaar aan staan te rijen en wat toeristen. Na 20 minuten hebben we het wel gezien en nemen in de bar nog een afzakker. Als we tegen elven willen aftaaien, komt die band weer binnen. Heerlijk. Onder het laatste nummer, Hotel California, gaat de telefoon naast me op de bar. Ik gooi de hoorn eraf en de ene gitarist aan onze kant ligt helemaal in een deuk. Na afloop vertelt hij het, tot grote hilariteit, gelijk aan zijn vrienden. Half 12 gestrekt, de disco dreunt nog, arme Sri Lankaanse jongetjes…

verder naar "In een taxi langs tempels en olifanten" deel 4