In een taxi langs tempels en olifanten

Sri Lanka reisverhaal: verslag van rondreis Sri Lanka 2 t/m 17 december 2000

(tekst & foto's: Cees Geuzebroek)

deel 2/4

Naar Minhintale en Anaradhapura

Het spettert een beetje als we de volgend ochtend ontwaken. Als ik ook nog even ga zwemmen gaat het nog harder en als we teruglopen is het een tropische regenbui geworden. Het hoost, is klam warm, maar tegen ontbijttijd alweer droog. Prachtig dat natte gazon, het meer en de doorkomende zon. Gelijk om de hoek een watertent, maar oma probeert de boel te flessen, R150 voor een klein flesje, dan maar niet. We rijden ruim anderhalf uur en de oogjes hebben het weer moeilijk, onderweg veel versperringen, je kan wel merken dat we bij Tamil-area komen.

We gaan eerst naar Mihintale, lange broek weer aan en het is toch klam/ heet! 1800 trappen naar Stupa Maha Seya. Gelijk de schoenen weer uit en WJ laat ons gaan. Lekker door het zand en over de stenen! Maar goed, uiteindelijk staan we boven, great view, in de verte nog 2 stupa's en vlakbij hebben ze een jaar of 15 geleden een nieuwe Boedda neergezet, spierwit. Mooi gezicht in de zon en daarachter de donkere regenluchten! Even de tempel in, weer een liggende Boedda en dan weer afdalen. Hiernaast ligt nog een rotsblok Aradhana Gala, waarvan Nahinda de leer van Boedda zou hebben verkondigd, 400 jaar na Christus. Het is erg steil, dus Inge blijft beneden. Er is een hek van stalen pijpen gemaakt, waar je je aan op kan trekken (en dat is ook wel nodig!). Flink zweten. Eenmaal boven een heerlijke wind en prachtig uitzicht! Wat een rust! Beneden gekomen mogen we onze voeten in een emmer afspoelen, voordat we de schoenen weer aan doen en daarna verder afdalen. Op naar Anaradhapura!

De eerste plek is Isurumundo Rajomaha Vihara, weer op blote voetjes over het grind. Even binnen kijken en om de hoek een spleet in de rotsen met honderden schreeuwende vleermuizen, jaaach. Ook hier weer boven op de rots bij de stupa kijken en dan weer verder. Het is hier zo groot, dat we steeds in en uit de auto moeten! Verder via de ruines van een klooster naar Jetarana Viharaya, deze rode bakstenen stupa staat er van ongeveer 300 na Christus. Weer echt imposant.

Dit was toen het 3e hoogste gebouw (400 feet) van de wereld en zijn ze nu (al 4 jaar) aan het restaureren. Na de lunch gaan we naar de Bo Tree, Sri Maha Bodi, die in 247 voor Christus door de Indiase keizer Ashoka werd geschonken aan de eerste Boeddistische keizer van Sri Lanka. De oudste boom ter wereld! De boom is door gebouwen en andere hoge bomen helemaal "beschermd" en wordt regelmatig gecontroleerd. Hier zien we trouwens de mooiste vogels en vlinders. Ook opvallend dat koe, hond, kat en aap hier vreedzaam in het wild naast elkaar leven.

De volgende stupa Ruwanweli Seya (weer een heet rondje blote voeten) is echt indrukwekkend, een witte, gebouwd ruim 100 jaar voor Christus, zowel hoogte als diameter zijn ongeveer 100 meter. De hele buitenmuur is voorzien van 345 stenen identieke olifanten! Op de binnenhof staat een Vihara, waarin de 4 Boedda's uit het verleden staan en de toekomstige (elke Boedda "gaat 5000 jaar mee"). Weer in de auto en nu gaan we naar de restanten van de Tempel van de Tand. Hier ligt de best bewaarde maansteen. De buitenste ring geeft aan een olifant, paard, leeuw en een stier; dit symboliseert de reïncarnatie.

Mooi genoeg en verder weer, inmiddels is het tegen 5 uur en we sukkelen mooi in slaap, tot de volgende hobbelweg langs de Kalawewa; weer zo'n groot stuwmeer. Als we bij Aukana uitstappen loopt er een zwijn rond te snuffelen, die vrolijk mee naar boven gaat. Weer de schoenen uit en die kleine steentjes beginnen ons behoorlijk te vervelen. Deze Boedda is werkelijk een plaatje, 12 meter hoog en uit één stuk gemaakt uit graniet. En alles scherp uitgetekend! En dat in 477 na Christus. Een prachtdag!

We eten kippaté/ garlic prawns en soep en chickenbeef, heerlijk. Onderwijl een echte tropische hoosbui. WJ zei vanochtend al dat in deze streek de rainy season was begonnen. Het klettert echt met bakken naar beneden. We zitten aan de buitenkant van het restaurant en dus worden zelfs de bamboe rolluiken neergelaten; en dat bij een tropische temperatuur. Genieten! Om half 10 begint de folklore- avond, we kijken nog even en slenteren home…… Een prachtige sterrenhemel en de luna…. Great!

Naar Sigirya en Polonnaruwa

We rijden eerst naar Sigirya, we lopen door de prachtige gerestaureerde tuinen, de koninklijke lusttuinen, met veel waterpartijen. Als WJ de auto heeft weggezet, beginnen we aan de klim van de Lion's Rock. Het is inmiddels redelijk zonnig, maar we beginnen aan de schaduwzijde van de 200 meter hoge rots. Na veel trappen (zweet zweet) kunnen we een stalen, open draaitrap op naar de 20 resterende fresco's; het moeten er honderden geweest zijn. Prachtige vrouwen met (behoorlijk gevormd) ontbloot bovenlijf. Na de afdaling lopen we langs de spiegelmuur verder omhoog. Deze muur is eind 5e eeuw opgetrokken en je kon je er in spiegelen. Koning Kasyapa heeft hier van 473-91 geregeerd en bouwde zijn vesting op het topplateau.

Na nog meer trappen komen we op een plateau waar een reusachtige poort in de vorm van een leeuw heeft gestaan. De 2 poten aan beide zijden van de trap vormen de toegang tot de stalen trappen naar de top. Inge vindt het wel mooi en ik zeg tegen WJ dat hij van mij niet mee naar boven hoeft; tenslotte is de man al -tig keer op de top geweest. De stalen trappen hebben soms maar halve treden; het is flink zweten. Maar eenmaal boven is het absoluut de moeite waard. Een prachtig uitzicht hierboven naar alle kanten. En dan hebben ze nog een zootje bakstenen naar boven gehaald en een heuse burcht gebouwd. Zelfs watertanks en nog vol water, dat ze dat voor elkaar gekregen hebben in de 5e eeuw!! De afdaling gaat een stuk makkelijker, al heeft Inge wel wat houvast nodig….

We rijden verder voor een olifantentocht, het komt er toch nog wat van. Het dier wordt opgetuigd en voor $ 30 pp mogen we een uur meerijden, het bos in, door het water, lekker waggelen en even slurf spuiten. Ach je moet het een keer gedaan hebben. Daarna rijden we verder richting Polonnaruwa, weer langs een stuwmeer; er zijn hier meerdere bekkens die in elkaar overlopen (zo houden ze het hele eiland nat!). Daar is honderden jaren geleden al goed over nagedacht.

Eerst doen we het museum even, veel foto's van hoe ze het hebben aangetroffen en hoe het nu gerestaureerd is. Dan gaan we naar het Paleis van Koning Parakramabahu; het schijnt dat dit gebouw oorspronkelijk 7 verdiepingen telde. Vandaar ook die dikke muren! En dat in de 11e eeuw. Dan de Council Hall, alle houten daken zijn lang geleden afgebrand (veel door de Tamils). Dan het Quadrangle, vroeger met hout ombouwt en half open. WJ zegt tegen Inge als jij nu hier tegen de muur aan gaat staan en lachend moet ik met hem mee naar de andere kant…. Zeg eens wat …. En je kan elkaar woordelijk verstaan, wat een akoestiek.

We lopen inmiddels weer op blote kakkies op het grind. Lekker! De oude troep hebben we inmiddels wel gezien, maar toch is er nog een plaatje! Hup weer in en uit de auto en naar Gal Vihara; dit is weer een hoogtepunt. Echt fantastisch; in de rotsen uitgehouwen een Boedda in zittende, staande (7 meter hoog) en liggende houding (12 meter lang). Perfect gedaan. Schitterend!! Zelfs WJ gaat er weer even voor zitten, zo mooi en indrukwekkend (terwijl hij het al 100 keer gezien heeft).

Als we terugkomen bij de auto vraagt WJ of we al cocosmelk (van de King Coconut; de gele) hebben gedronken. En zowaar dat smaakt prima; voor R20 wordt hij ter plekke geslacht, 2 rietjes erin, hmmmm. Schijnt trouwens ook bij ziek en zeer te helpen! We gaan nog even langs de Lotus vijver; een gebeeldhouwd hard stenen basin in de vorm van een lotusbloem. Het schijnt dat deze van onderuit, door water uit een stuwmeer, werd gevuld. Mooi. Inmiddels half 5, veel indrukken en weer huiswaarts. Het is snel stil in de auto. Even voor 6 uur zijn we weer bij de Culture Club voor ons laatste nachtje daar.

Na het opfrissen even naar de bar, nogmaals met gebrande cashewnoten en …. dan valt het licht uit (net als afgelopen nacht….), het duurt maar enkele minuten, dat we bij kaarslicht zitten. Het is vanavond echt hartstikke rustig, heerlijk, alleen die "reptielen" geluiden. We eten sterke vissoep en nasi met spies en dat alles voor net 20 piek. De Lion biertjes zijn op, maar er is nog een ander local beer en weer is er vermaak in de bar, vuurvreters en zo. We vinden het wel goed. Als we net na tienen thuiskomen is weer alles opgeruimd, alleen hebben ze nu van bloemen op de verse lakens Goodbye getekend. Life's good at the Culture Club!

verder naar "In een taxi langs tempels en olifanten" deel 3