De Everest Trek

Nepal reisverhaal: verslag van een reis door Nepal

(tekst en foto's: Jan Flokstra)

deel 2/8

Woensdag 23 oktober
15:00, Kathmandu, hotel.
Vandaag een veel rustiger dag dan gisteren. Om 8 uur opgestaan en met Robrecht weer op het dakterras van "In Himalaya" ontbeten. Vanochtend een frans ontbijt gehad. Alles is hier vreselijk goedkoop. Je moet de Roepie(Rp) prijs delen door 33 om de prijs in guldens te krijgen. Ik betaal voor een compleet ontbijt met thee, gebakken aardappelen en toast Rp60. Het wat simpelere Nepalees ontbijt kost Rp40. Dit is nog allemaal heel duur voor Nepalese begrippen. Een liter mineraalwater kost Rp18. Heb na het ontbijt een deal gemaakt met de jongen bij de receptie. Hij haalt voor mij 2 tickets Kathmandu-Jiri met de local bus. Een voor mijn rugzak en een voor mijzelf. Zitplaatsen in Nepalese bussen zijn nl. erg klein. Verder haalt hij een vliegticket Lukla - Kathmandu en wisselt $250 tegen een koers van 56.5. Vanavond om 18:30 weet ik of alles is gelukt.

Daarna ben ik met Emily, de Amerikaanse die ik gisteren bij immigratie heb ontmoet, in een taxi naar Bhaktapur gegaan (Rp500). De taxi zette ons in Bhaktapur bij het Durbar Square af en na enig pushen was de chauffeur bereid 2.5 uur op ons te wachten. Het Durbar Square van Bhaktapur is weer een hele verzameling tempels, stupa's etc. Het was er mooier en rustiger dan het Durbar Square in Kathmandu. De taxichauffeur zei later dat dit te vergelijken was met Kathmandu 10 jaar geleden. Ik weet de namen van de pleinen en de tempels niet meer allemaal maar dat zal ik thuis wel eens nakijken.

Daarna weer terug met de taxi naar het hotel. Duurt plm. 15 minuten en je rijdt door fascinerende taferelen van koeien die midden op straat lopen. Rotzooi overal, stof, lawaai, vuil en ontzettend veel mensen. Kortom memorabel. Om 14:30 waren we weer terug bij het hotel. Heb Emily een prettige reis gewenst want die vertrekt morgenochtend voor de Annapurna trek. Zij was moe en wilde gaan pakken en slapen.

Ik ga me zo even opfrissen en ga daarna naar de Swayambunath stupa, ofwel de "Monkey Temple". Schijnt hier zo'n 20 minuten wandelen vandaan te liggen. 16:30, Kathmandu, Swayambunath. Zit in de avondzon te genieten op de Monkey Temple. Het was een stevige klim en ik ben er achter dat ik absoluut nul komma nul conditie heb. Het is dus maar goed dat ik langzaam ga beginnen. De tempel is prachtig. Het is de mooiste die ik tot nu toe gezien heb. Er lopen hier ook erg veel boeddhistische monniken rond. Overal lopen aapjes en er hangt een heel aparte gewijde sfeer. Het is ook niet alleen een toeristenattraktie. Er komen ook een heleboel mensen om te bidden en mediteren (raar dat ik dit opschrijf!). De apen en de honden kunnen hier ook goed met elkaar overweg. Je moet ook vreselijk oppassen dat ze niks van je stelen. Toen ik hier net boven was was er totaal geen zon, maar die komt nu langzaam tevoorschijn. Je raadt het al, dit worden weer veel te veel foto's.

17:45, Kathmandu, Hotel.
Ben snel teruggelopen naar het hotel. Heb gewoon last van m'n ademhalingsorganen door de uitlaatgassen van de taxi's en gemotoriseerde riksjas. Heb het nog nooit zo erg gezien als hier. Bij de tempel waren erg veel bedelaars. Ik werd hier in Kathmandu wel eens aangeklampt, maar bij de tempel was het heel erg. Elke 5 meter was er wel een. Alleen van het tempelcomplex werden ze afgeslagen door een man met een stok. Iedereen wil je ook 'gidsen'.

Het begint steeds met een vriendelijk "where are you from" en het eindigt er steeds mee dat ze je een rondleiding willen geven. Kinderen doen het charmanter. Die mogen van hun ouders eigenlijk niet bedelen, dus die zeggen tegen je dat ze buitenlandse munten sparen en dat ze graag een munt uit jouw land willen. Daarna doen ze hun knuistje open en dan zitten er inderdaad wat dollars, marken en franken in. Heb nog even met een van de receptionisten van het hotel gesproken. Ik heb niks dubbel gekocht en de jongen zou alle ticket- en geldzaken geregeld hebben.

19:30, Kathmandu, In Himalaya restaurant.
Ik eet vanavond voor het eerst alleen, Robrecht is vanmiddag al wezen eten. Misschien komt hij nog even wat drinken. Ik heb net een waar feestmaal besteld want alles is gelukt. Het menu is: tomatencremesoep, tagliatella met ham en peas, banana yoghurt. Dit alles met een pot mint-thee voor Rp150 op een fantastisch dakterras in Thamel. De bus naar Jiri vertrekt morgen om 05:00. Om 04:50 "inchecken", ik heb de wekker dus al op 03:45 staan.

23:00, Kathmandu, Hotel.
Robrecht kwam toch nog een hapje mee-eten. Ik heb net de boel gepakt voor morgen. Heb plm. 3 kilo weten te besparen op het gewicht van de rugzak door wat spul in het hotel achter te laten, door wat op te eten en door wat overbodige rommel weg te gooien. Denk dat ik nu op zo'n 15 kg zit, zonder water. Het ticket dat ik heb geboekt voor de reis naar Jiri is een dubbele plaats. Eentje voor mij en eentje voor mijn rugzak en benen. Kosten: twee keer Rp300, dat is toch niet veel voor een busreis van 12 uur.

Het ticket Lukla - Kathmandu kon niet met Royal Air Nepal (RNAC) gekocht worden. Het is er een geworden met Nepal Air, en nog wel met een helikopter. Dat wordt dus spannend. Zonet nog even met Nederland gebeld (Rp170/min.) Er was niemand thuis dus heb ik maar in het antwoordapparaat geluld. Ik hoorde mijn eigen stem zeer hard terug met ongeveer 1 seconde vertraging. Daar werd ik helemaal gek van dus mijn boodschap zal wel gek geklonken hebben. Maar het thuisfront weet in ieder geval waar ik zit. Het is nu 23:08, ik ben moe en ga nog 4.5 uurtjes slapen.

Everest trek
De Mount Everest is met 8848 de hoogste berg op aarde. Ze is gelegen in het Khumbu dal ongeveer 150 km ten noordoosten van Kathmandu op de grens tussen Nepal en Tibet. In het gebied van de Mt. Everest liggen nog 4 bergen uit de top 10 van de hoogste bergen ter wereld. Dit maakt het Khumbu gebied tot een van de machtigste berggebieden op aarde. De Mt. Everest werd in 1953 voor het eerst door Edmund Hillary en sherpa Tenzeng Norgay beklommen. Dit was met een Engelse expeditie onder leiding van John Hunt. De Everest Trek is de wandeling die de route van deze, en andere, expedities volgt. De originele route startte in Kathmandu. Tegenwoordig kun je met openbaar vervoer tot Jiri komen. Dat haalt toch zo'n 100 km van de route af.

De route van de trek gaat over de lokale voetpaden. Het is, vooral in het begin van de trek, een wandeling door een redelijk dichtbevolkt gebied. Aangezien in het gebied de wegen niet geschikt voor auto's zijn, zijn de voetpaden de belangrijkste verkeersaders in het gebied. Alle niet lokale produkten moeten door dragers het gebied in- of uitgedragen worden. Er is een eeuwenoude traditie van dragers die zeer grote lasten op hun rug door het gebied dragen. De meeste mensen die je op de paden ziet zijn dan ook dragers. Deze dragen in en op hun gevlochten bamboe manden lasten tot 90kg.

De Everest trek bevat, vooral in het begin, een groot aantal passen waarbij flink geklommen moet worden. Tot aan Everest Base Camp bevat de route ongeveer 9000 meter stijging. De route begint op 1860 meter in het dorpje Jiri. Vooral in de eerste week gaat de route dwars tegen de loop van de valleien in het land in. In deze eerste week gaat de route hoofdzakelijk west - oost en steekt de route 3 grote bergruggen over. Na de laatste bergrug wordt ze het dal van de Dudh Khosi op 1500m hoogte bereikt. Hierna buigt de route naar het noorden en volgt het het dal van de Dudh Kosi naar Namche Bazaar. Namche Bazaar, op 3500m, is de hoofdstad van de sherpas. Na Namche Bazaar gaat de route het echte hooggebergte in.

De dorpjes worden minder talrijk en het landschap wordt ook kaal door de afwezigheid van begroeiing. Door de grote hoogte zijn de afstanden die je aflegt ook niet meer zo groot omdat je vanwege het gevaar van hoogteziekte niet te snel mag stijgen. Het eindpunt van de trek is in dit tempo ongeveer 1 week lopen vanaf Namche. Voor de meeste mensen is Kala Patar het eindpunt van de trek. Kala Patar is een heuvel van 5600m onder de Pumori vanwaar je een schitterend uitzicht op de Mt.Everest en de bergen eromheen hebt. Je kunt hier ook het Everest Base Camp bezoeken. Er is geen echte vast locatie van dit Base Camp, maar er is een gebied bij het begin van de Khumbu gletscher waar de expedities meestal hun basiskamp maken.

Nadeel is echter dat je vanuit het basiskamp geen uitzicht op de Everest hebt. Vanaf Namche Bazaar loopt er nog een dal naar het noorden, parallel aan het dal waarin de Everest ligt. Dit is het Gokyo dal. Vanuit dit dal heb je ook prachtige uitzichten op de Everest. Sommige mensen prefereren dit dal boven het vorige omdat het er vaak wat minder druk met trekkers is. Voor trekkers die beide dalen willen bezoeken bestaat er bij goed weer de mogelijkheid om via de Cho La pas van het ene dal naar het andere over te steken.

Doordat het gebied vanaf Jiri redelijk dicht bevolkt is en doordat het gebied al heel lang druk door toeristen bezocht wordt is er een heel netwerk van lodges ontstaan. Elk klein dorp heeft wel een paar lodges waar je kunt eten en slapen. Het enige wat je zelf moet meenemen is een slaapzak. De rest is allemaal aanwezig. Dit type trek wordt ook wel een 'teahouse trek' genoemd. De enige mensen die op de normale route kamperen zijn de mensen die een georganiseerde trek via een organisatie geboekt hebben.

Donderdag 24 oktober
17:00, Jiri, "Gandrung Lodge".
Wat een dag!. Vanochtend om 03:45 opgestaan voor de trip naar Jiri. Alles was al gepakt, dus dat was easy. Robrecht nog even wakker geklopt, want die wilde de zonsopgang in Bhaktapur zien. De receptie had voor 100 Rs een taxi voor me geregeld naar het busstation. Had een of andere leipe Tibetaanse taxichauffeur met een cape over z'n hoofd geregeld. De taxi was er binnen 5 minuten. Dus om 5 voor half 5 stond ik al op een aardedonker busstation. Het was echt een zootje van bussen waar je geen wijs uit kon worden. Ik had een busnummer gekregen waar ik moest zijn.

Maar alle busnummers waren in Nepalees schrift, wat voor mij onleesbaar is. Gelukkig werd ik door een stel immer behulpzame Nepalezen geholpen om m'n bus te vinden. Daarna ben ik in een stalletje nog een kop thee gaan drinken. Het stalletje was net een F1 pits, maar dan rommeliger, maar het geronk van de kerosinebrander kon aardig tegen een F1 wagen op. Er stond zich aan het trottoir een keurig geklede Nepalees te scheren. Toen hij klaar was kwam hij bij me zitten. Gezellig geprobeerd een gesprek te beginnen, maar mijn Nepalees was net zo goed als zijn Engels dus het bleef bij wat zeer vage algemeenheden. Toen hij wegging bleek dat hij ons toeristen zo goed vond dat hij voor mij wilde betalen.

Protesteren hielp niet, dus toen ik wegging heb ik ook maar betaald en gezegd dat als ze die man weer zagen dat hij maar een gratis kop thee moest krijgen. Na de thee in de bus gestapt. Het was maar goed dat ik twee plaatsen gekocht had, want ik had de rugzak naast me en de beenruimte was zo klein dat ik helemaal dwars moest zitten zodat ik met m'n benen ook nog een keer de hele breedte van de bank in beslag nam. De bus zat bijna vol. Om 5 uur toen we vertrokken was het nog pikdonker. Het verkeer was erg rustig in Kathmandu. Toen we de stad 1 uur later uit reden begon het wat licht te worden. Het was nog wat mistig dus je zag nog niet zoveel.

Toen de bus Kathmandu Valley uitklom en we boven de mist uitkwamen kwamen we door een fantastisch terrassenlandschap. Dat bleef de hele dag zo. De Nepalese hill country is echt fabuleus mooi. Ik had er al foto's van gezien, maar als je het in het echt ziet is het altijd nog veel mooier. Allemaal heuvels met terrassen in allerlei schakeringen groen. Ze lijken wel uitgezaagd. Ben benieuwd hoe het op de foto's is geworden. Foto's vanuit de bus heb ik bijna niet genomen omdat de ramen erg vies waren, de bus nogal schudde etc.

De bus stopte in het begin om het uur. Eerste keer was een plaspauze, tweede keer een eetpauze etc. We stopten in allerlei van de meest rommelige plaatsen die ik ooit had gezien. Ook stapten er steeds meer mensen in. De bus hotste en klotste en de mensen op het gangpad stonden alle kanten op te zwaaien. Kinderen begonnen over te geven, al met al feest!! Ik kon niet met mijn benen bewegen en de stoel veerde niet, dus mijn rug was al snel zo stijf als een plank. Tot overmaat van ramp konden de staande Nepalezen, vrouwen en kinderen en oude mannen, het maar matig waarderen dat ik twee plekken in beslag nam. Een oudere vrouw begon tegen me te zeuren over dit geval. Dat was in het Nepalees, ik kon dus zeggen dat ik het niet begreep:) Een andere kwam bij mij op de stoelleuning zitten en perste me in mijn rugzak. God wat had ik het heet.

Toen die weg was bond een andere een knapzak achter me in het rek die steeds in m'n nek slingerde als de bus remde of vaart minderde. Op dat moment hoorde ik steeds meer mensen achter me grinniken. Wat een dilemma, sta je op (bus is plm. 1.70 hoog) of blijf je zitten. Ik bleef dus zitten en moet nog maar eens nadenken of ik weer 2 tickets zal bestellen op m'n volgende busreis. Ondertussen was men tot de conclusie gekomen dat de bus (en het dak) vol waren. Mensen die met de bus meewilden liet men dus langs de kant van de weg staan. Er zouden die dag nog 2 (waarschijnlijk net zo volle) bussen langskomen. Ondertussen ook 2 politie checkposten gepasseerd waar we ons met onze trekking permits moesten laten registreren.

Het invullen van formulieren is een constante bron van ellende in dit deel van de wereld. Om 15:00 uur waren we twee uur eerder dan verwacht op onze bestemming gearriveerd. Jiri is prachtig gelegen in een dal met aan een kant bos en aan de andere kant terrasheuvels. We werden meteen aangeklampt voor een kamer in een lodge. De "Gandrung Lodge" of zo. De prijs is Rp20!! per nacht. Er zijn een paar kleine slaapzalen en een warme douche. Ik slaap op 1 kamer met een Israelier die ik al in de bus had leren kennen, Ron. Een andere Israelier, Josh, had liever een kamer voor zichzelf.

Beide jongens komen net uit het leger en maken een soort wereldreis. Ron gaat na deze trip een studie doen die een mix is van Harvard en MIT, geen domme jongens dus. Vandaag voor de rest nog veel mensen ontmoet, Daniel uit Zweden, een globetrotter uit Nieuw Zeeland die net door heel Azie is geweest. En een Canadees echtpaar, Matt en Kim, dat net door heel Afrika heeft getrokken. Je bent hier eigenlijk nooit alleen (alleen om het dagboek te schrijven). Ron gaat hierna nog 4 maanden door Azie trekken. Heb voor het avondeten knoflooksoep (goed voor hoogteziekte en allerlei andere kwalen) en kip chow-mein besteld. Toch maar weer wat vlees dus.

verder naar "De Everest Trek" deel 3