Myanmar: thanaka, longyi's & paya's

Myanmar reisverhaal: verslag van een reis door Myanmar (Birma) met veel informatie en foto's (17 juli t/m 14 augustus 2006)

(tekst en foto's: Bert Taken & Truus Kolenbrander)

deel 3/8

Fietsen naar Amarapura

De volgende ochtend huren we fietsen bij een zaakje tegenover het Royal Guest House. Aanvankelijk fietsen we zuidwaarts via de drukke 84th Street. Veel toeterend vrachtverkeer en overvolle bussen. Daarna kiezen we voor stille parallelwegen.
Helemaal in het zuiden van Mandalay komen we door het beeld- en steenhouwersgebied. Diverse straten met tientallen winkels en fabriekjes waar ze boeddha- en olifantenbeelden in alle formaten maken. Sommigen specialiseren zich in ruwe, grote beelden en anderen in mere detailwerk. De beelden worden, dag-in en dag-uit, met de hand glad geschuurd door meisjes met schuurpapier en schuursteen.

Steenhakkers in Mandalay zuid

Na ruim een uur fietsen arriveren we bij het Taungthaman meer. Amarapura was van 1783 tot 1857 de hoofdstad van het Birmaanse koninkrijk. De 1,2 km lange teakbrug dateert uit 1849. We rusten eerst even uit op een schaduwrijk terrasje aan de oever van het meer. We nemen een koffie: overal in Myanmar hebben ze 3-in-1 Coffeemix, een zakje met oploskoffie, poedermelk en suiker. Bij het terras staat al een poosje een jongen te wachten op mogelijke klanten voor zijn boot. We spreken af dat we eerst naar het nabijgelegen klooster Maha Ganayon Kyaung gaan. Het is een uitgestrekte, schaduwrijke plek. Om 11.00 uur 's ochtends eten daar een duizendtal monniken gezamenlijk, maar als we daar arriveren is het eten al op. Waarschijnlijk hebben ze - terecht - de eettijd wat vervroegd om niet teveel pottenkijkers te hebben. We varen daarna met de boot naar de overzijde van het meer. Het lijkt een inefficiënte wijze waarop de jongen roeit: terwijl hij achterin de boot staat duwt hij de gammele roeispannen steeds voorwaarts. Aan de overzijde lopen we een poosje rond. Het is een mooie omgeving met een kleine dorpje, enkele theehuisjes en een pagode. Daarna lopen we over de brug weer terug. Toch verbazingwekkend dat deze houten brug er - na al die tijd in het water - er nog zo stevig uit ziet. Op diverse plaatsen zijn overdekte rustplekjes.

U-Bein Bridge: de teak brug in Amarapura

Vervolgens fietsen langs de meerzijde weer noordwaarts. We komen langs enkele bont gekleurde tempels. In het zuidwesten van Mandalay bezoeken we het Shwe In Bin klooster: een prachtig, rank teakhouten klooster uit 1895.

Fietsen naar Amarapura

Met de Mazda-taxi naar Inwa en Sagaing

De dictators in Myanmar zijn tamelijk bijgelovig en numerologie-aanhangers. Dat verklaart o.a. de uitgifte van bankbiljetten van 15, 35, 45, 75 en 90 kyat in het verleden. Veel beslissingen worden gebaseerd op voorspellingen van waarzeggers en astrologen. Sinds 2005 is Yangon als hoofdstad vervangen door Pyinmana, dat halverwege Mandalay en Yangon ligt. Men denkt dat ze "vluchten" uit Yangon uit angst voor nieuwe ongeregeldheden en voor een mogelijke buitenlandse invasie. Het past trouwens wel in de Birmaanse traditie om de hoofdstad regelmatig te verplaatsen.

Voor het Nylon Hotel staat een kleine, blauwe Mazda taxi te wachten. We spreken met de chauffeur dat hij ons de voor $12 naar het zuidelijk gelegen Inwa en Sagaing brengt. We nemen achterin plaats waar twee smalle bankjes in de lengterichting staan. Tijdens de dag wordt hij langzaam wat openhartiger over de politieke situatie in Myanmar. Aan een tafel met andere mensen haalt hij zijn portefeuille tevoorschijn en toont een foto van de nationale held Aung San. Het is een oud, opgevouwen bankbiljet. "Our father!" herhaalt hij diverse malen. Hij wijst naar mensen naast hem. "His father, her father!" benadrukt hij. Hij pakt een nieuw bankbiljet, wijst naar de afbeelding van de leeuw, "This no good!" en maakt een gebaar alsog hij het door midden wil scheuren.

Een (waardeloos) bankbiljet met de afbeelding van de nationale held Aung San

Inwa heette voorheen Ava en was tussen 1364 en 1841 de hoofdstad van het Birmaans koninkrijk. Het is door rivieren en kanalen afgescheiden en alle bezienswaardigheden liggen tamelijk ver uiteen. De taxi zet ons af bij de rivier waar een motorbootje al klaar staat om mensen naar de overzijde te brengen. Enkele meisjes met tharnaka op hun gezicht en bloemen in het haar verkopen halskettingen.

verkoopsters bij de oversteek naar Inwa

Paardenkoetsen staan klaar voor de rondleiding in Inwa

Aan de overzijde staan diverse paardenkoetsen te wachten. Voor 3000 kyat (ca. 2 euro) brengt de koetsier ons gedurende enkele uren langs alle bezienswaardigheden. Het is een mooie landelijke omgeving en we rijden steeds over hobbelige zandwegen. De oude tempels, torens en andere ruïnes zijn soms in redelijke staat, maar ook af en toe deels overwoekerd door klimplanten en bomen.

De Bagaya Kyaung is een mooi oud teakhouten klooster. Vanaf de 27 meter hoge en iets scheve Nanmyin toren hebben we een mooi uitzicht over de omgeving. Het verweerde gele Maha Aungmye Bonzan klooster vertoont wel iets overeenkomst met de Borobudur op Java. De charme van alles is toch wel de ongerestaureerde staat in de rustieke omgeving. Bij elke stop staan enkele verkoopsters met souvenirs en drank. Hoewel ze niet echt heel opdringerig zijn, wordt het na een poosje wel een beetje vervelend.

Inwa	Inwa: de Nanmyin uitkijktoren

Inwa: het Maha Aungmye Bonzan klooster

Aan het begin van de middag gaan we met de taxi verder naar Sagaing. Dit was de hoofdstad van 1315 tot 1364. Tegenwoordig is het vredige plek waar veel monniken en pelgrims in rust komen mediteren. De attractie is voornamelijk Sagaing Hill: een groene, schaduwrijke heuvel die bezaaid is met pagodes en kloosters. Via overdekte paden kun je urenlang rond dwalen. Het vertoont wel wat overeenkomsten met Mandalay Hill. Vanaf de top op de Sagaing Hill kun je trouwens Mandalay Hill in het noordoosten zien liggen. Overal blinken goudkleurige tempeltoppen in de omgeving.

Sagaing

Sagaing

verder naar "Myanmar: thanaka, longyi's & paya's" deel 4