6 weken naar zuid India

India reisverhaal: verslag van een reis door India

(tekst en foto's: Hennie Harink)

deel 2/4

Oorproblemen?

"Nou dat ging dus nog net even goed..... We liepen op de markt komt er een oud kereltje op me aflopen en gebaard dat ik me naar hem toe moet bukken. hij pakt aan mijn oren en roept nog iets in het tamil of hindi (geen idee) vervolgens pakt hij mijn andere oor.... Mariet kon hem noch net tegenhouden. Zelf zag ik het niet maar het was een soort oren schoonmaker. Eens een keer wat anders als een schoenpoetser. Hij heeft een hele lange naald bij zich en daar gaat ie mee in jouw oor om de oorsmeer en andere ongeregeldheden er uit te halen. Lijkt me toch niet helemaal safe zo staand op een drukke markt. En zeker niet met zon onschoongemaakt lange pen!

Kochin backwaters

Gelukkig ziet mariet het wel en waarschuwd me snel tegen de man. Gebarend dat ie dat zeker niet moet doen! Mariet heet trouwens wel haar schoenen laten poetsen en meteen compleet laten repareren. Het leer zit nu helemal weer prachtig vastgestikt aan de zool. Gisteren hebben we een prachtige boottocht gemaakt in de backwaters van kerala. Voor een lengte van zo,n 300 km langs de zuidwestkust van india lopen allemaal waters kanalen en meren tussen plamboomplantages. We gaan met zijn drieen (Ik mariet en nog een duitse dame die op een spirituele reis is....) op een soort overdekte punter het water op voorop een mannetje en achterop die de boot gaande houden en een mannetje die af en toe wat verteld. maar gelukkig niet te veel.

Heerlijk 6 uur op het water kijken naar vissers vervoerders van zand dorpjes aan de kant en genieten van de rust. Bijna geen gemotoriseerd bootje komt langs, allemaal met de hand en de mensen leven hier echt van wat dat land opbrengt alles maken ze van de kokosboom en vis vangen ze in de wateren. Onderweg nog een traditionele keralan maaltijd rijst met curries allemaal vegetaries op een bananenblad en lekker heet (en dan hebben ze het voor ons nog minder heet gemaakt) We hebben ons reisplan wat aangepast. Aangezien we iets voor lopen op schema hebben we nu wat tijd om mog een paar andere plaatsen te bezoeken.

Morgen gaan we naar Munnar een berg station daarna madurai dan tiruchirapally dan erode en dan mysore. Vandaar pakken we de oorspronkelijke planning weer op. We krijgen het ritme aardig te pakken. India lijkt toch veel op het azie wat we al kennen alleen de ellende op straat is vele malen groter. Veel mensen die van bedelen moeten rondkomen vaak doordat ze ernstig ziek zijn je ziet dan ook regelmatig mensen zonder vingers of tenen (lepra?) en andere zwaar invaliden. Het lijkt er op dat deze mensen veel minder door familie of instantie worden opgevangen dan in zuid oost azie waar je dit eigenlijk nauwelijks of toch veel minder te zien kreeg.

India is ook veel traditioneler als de overige landen waar we zijn geweest. Westerse kleding is nauwelijks te vinden vrouwen lopen bijna allemaal in traditionele jurken met daaronder een broek een een sjaal rond .Mannen in broek en bloes of een doek om de middel (soort rok) welke ze dan omhoogvouwen als ze veel lopen. (lijkt het net een luier vooral omdat ze ook nogal vaak wit zijn). De snor is hier een standaard attribuut 80% van de mannen heeft er een, en alle vrouwen hebben lang haar in een staartje.

Water halen in Madurai

Koud India op 2000 meter, koe melken op straat? Hotel met tempelzicht

We reizen van Kochin naar Munnar hoog in de bergen een plaatsje op 1600 meter, en genieten van het uitzicht over de thee plantages. We reizen naar Madurai en bezichtigen een prachtige tempel en zien midden in de stad een koe gemolken worden De tocht naar Munnar is mooi, we hebben en redelijke plaats in de bus en genieten van het uitzicht. gelukkig ons fleece truitje meegenomen in de handbagage zodat op hoogte deze aankan in een bus zonder ramen kan het op hoogte toch nog wel wat fris worden. In Munnar hebben we al wat geboekt vanuit Kochin, wat het precies is weten we nog niet maar we hebben goede hoop. Het blijkt een schot in de roos te zijn een prachtig Hotelletje (8 kamers) gebouwd op een helling, met een heel groot balkon (terras) uitkijkend over de thee plantages beneden je. Met room, nee zeg maar gerust terras service dus lekker bediend worden op je eigen terrasje. zen de kok blijkt ook nog eens heerlik te kunnen koken.

We maken nog een tripje naar het topstation op 2000 meter waar je de grens met tamil-nadu kan zien. kopen op de markt heeerlijke zuidvruchten zoals een soor passievrucht maar dan groter dan je ze in nederland ziet en vruchtem waar je het binnenste van uitzuigt heel zoet en heelijk! Tevens wandelen we lekker door de thee plantages zien vrouwen thee plukken met een soort heggeschaar met een zak er aan maar ook met de hand. en verder rusten we gewoon lekker uit! 3 dagen blijven we er maar liefst. Van Munnar vertrekken we naar Madurai , de bus zit erg vol en de stoelen zo dicht achter elkaar dat ik(hennie) er niet tussen pas. Toch moeten we met z n drieen op een bankje zitten en dan is 4 uur wel afzien! De tocht is echter schitterend langs stijle berghellingen via haarspeldbochten naar beneden en de wegen zijn soms zo smal dat het passen en meten wordt als een tegemoetkomende bus wil passeren.

Luxe onderkomen in Munar

Thee plantages Munnar

Madurai in Tamil-Nadu is heel anders als we tot nu toe zagen. we zien weer fiets riksjas de niet hoofdstraten zijn onverhard en water komt meestal niet via de leiding mar gewoon via de pomp die door vrouwern in kleurige plastic urnen op het hoofd wordt gedragen. Er lopen veel koeien op sraat en midden in de stad worden ze ook gemolken! tevens zien we iemand met en olifant lopen.

We zitten in een goedkoophotelletje (tientje per nacht....) welke een dakterras bezit met een schitterend uitzicht over het immense tempelcomplex. Het hotelpersoneel heeft een eigen bron van inkomsten en serveert koud bier op het dak als je er om vraagt. (zij zijn eigenlijk de genie die vragen of we er een koud biertje bij willen en dat is niet aan dovemansoren gevraagd...) Rond de tempel lopen wel veel touts lastige riksja rijders en zogenaamde gidsen die je overal mee naar toe willen nemen , wat meestal betekend dat je in een winkel terecht komt waar je wat kan kopen. op dat moment is het alleen wel wat duurder want een gedeelte van de opbrengts gaat naar de tout.... Madurai is echter verder super relax en iedereen verstaat nee dus dringt niet al te lang aan. We genieten dan ook weer van deze nieuwe omgeving. Vooral van het tempelcomplex waarin per dag wel zo n 10000 pelgrims kunnen komen en welke uit duizenden pilaren bestaat allemaal gehouwen uit een stuk een tempelcomplex wat al zo n 2000 jaar geleden is begonnen zich te vormen."

Koeien op straat in Madurai

Gopurams in Madurai

Water en electriek? Naar de Dokter Dohbi Wallas festival

"Hadden we al verteld dat in India de standaard voorzieningen zoals we die in nederland kennen nog wel eens haperen? Nou dat is dus regelmatig het geval. Vooral het electriciteitsnet valt met regelmaat voor complete woonwijken weg. Alleen diegene met een generator kunnen dan nog verder. Ook water is af en toe een probleem In Munnar zeten we 2 dagen zonder water en een avond zonder electricciteit. Water werd aangevoerd per jeep door de hoteleigenaar en we konden ons prima met olielampen en kaarsen redden. Best romantisch eigenlijk.

Madurai : overslag export goederen

Je kleren laten wassen in india is ook een verhaal apart. Je geeft ze uiteraard gewoon mee aan de receptie. Die kleren gaan dan naar de zgn dohbi Wallas (weet niet of dit goed gespeld is...) wat gewoon betekend dat ze vaak in de rivier met honderden andere kledingstukken gewassen worden en dan op een rots schoongeslagen! Neem dus niet je fijne spullen mee of was ze anders zelf want ze komen er na een keer wassen al behoorlijk verkleurd uit. Want ze worden natuurlijk naderhand gewoon op grasvelden of op straat in de felle zon gedrogd en daarna met een strijkijzer met hete kolen er in bewerkt. We zitten nog steeds in Madurai.

Straatbeeld in Madurai

Mariet kreeg wat maagproblemen en kon een dag en een nacht niet slapen , ze moest constant overgeven. We zijn er toch maar even mee naar de dokter gegaan. Smal straatje, wachten in een wachtkamer die meteen de garage voor de fiets was en de opslag van papier. Gordijntje door en je zit bij de dokter. Die steld je de juiste vragen en luisterd met een stetoskoop naar maar dan wel boven op de kleren. (bloesje hoeft hier echt niet uit.) Mariet krijgt 3 verschillende medicijnen en we ogen de dokter dag en nacht bellen. De rekening? Dat gaat hier wel vaker zo. What you want to give. Oftewel ze laten het gewoon aan jouw zelf over. We besluiten maa gwoon het consult van een nedelrandse dokter te betalen en dat is dus 50 piek.

Middageten bij het hotel voor tempelolifant