VERENIGDE STATEN

DEEL 12: NEW YORK

"Plotseling stond ik op Times Square. Ik had twaalfduizend kilometer over het Amerikaanse continent rondgereisd en stond weer op Times Square; en nog midden in het spitsuur ook, met mijn onschuldige reizigersogen bezag ik de gierende waanzin, het fantastische oproer van New York, waar miljoenen en nog eens miljoenen eeuwig om de dollars knokken in die krankzinnige droom - graaien en grijpen, geven en nemen, zuchten en sterven, en dat alles louter om begraven te worden in de afschuwelijke grafsteden voorbij Long Island City." Uit "On the Road" van Jack Kerouac.

De verkeersdrukte in New Jersey is al groot, maar niets vergeleken met de autodichtheid die ik aantref wanneer ik door de Lincoln Tunnel naar Manhattan rij. De confrontatie met de brede avenues, hoge wolkenkrabbers, shabby pizza-tenten, sjieke modezaken, toeterende gele taxicabs, Rolls Royces, roestige open chevy's, zwervers, zakenmensen en luide ghettoblasters is verpletterend. Ik wil stoppen maar dat wordt mij onmogelijk gemaakt door de verkeersstroom om mij heen. In de 34th Street is een vestiging van Hertz waar ik de auto achterlaat; veel gemak zal ik van een auto in Manhattan niet kunnen verwachten. Er is een gigantisch parkeerprobleem en op veel plaatsen staan borden met de waarschuwingen "Don't even think of parking here!" of zelfs simpelweg "Don't!".

Verderop in de straat lijkt de Empire State Building klaar te zijn voor een nieuwe beklimming door een verre nazaat van King Kong.
Ook in de 34th Street bevindt zich Sloane House, de YMCA die adverteert met "We're The Affordable Way To Stay In The Big Apple". De hotelprijzen zijn in Manhattan niet bepaald kinderachtig en daarom besluit ik het laatste deel van de reis in de YMCA door te brengen. Aan het eind van de ochtend staat de gehele hal vol met rugzaktoeristen uit de hele wereld die in- of uitchecken. Wanneer ik na een uur eindelijk aan de beurt ben kan ik alleen nog een kamer op de vijfde verdieping krijgen, zonder airco en zonder TV. De lakens en een sloop moet ik apart huren. De armetierige kamer meet ongeveer twee bij twee meter zodat er zelfs nog plaats is voor een stoel naast het bed. Het duurt niet lang voor ik de eerste kakkerlak zie en dat is niet verwonderlijk in een stad die als bijnaam Roach City heeft en waar zelfs de duurste hotels de kakkerlakken niet buiten kunnen houden.

Het Sloane House is gebouwd in de vorm van een acht, met twee open binnenplaatsen, die gewoon als stortplaatsen worden gebruikt. Plastic zakken, papier, flessen, blikjes en eetrestanten worden door de rugzaktoeristen achteloos uit het raam naar beneden geworpen. Het management maakt geen haast met het opruimen want de bovenlaag van de vuilnisbelt heeft inmiddels de tweede verdieping bereikt.

Bij slechts weinig steden zijn de tegenstellingen zo extreem als in New York; op een kleine loopafstand van de peperdure appartementen met uitzicht op Central Park staan uitgebrande sloppenwijken in Harlem en even ten noorden van het harde Finanzial District met het meedogenloze geldcentrum Wall Street liggen de volkse, gezellige wijken van China Town, Soho en Little Italy. Architectuur schijnt de vormgegeven weerspiegeling te zijn van de verworvenheden en wensen van de maatschappij. Het schrille contrast tussen de spiegelende hoogbouwcomplexen en de verpauperde voormalige pakhuizen bevestigen in ieder geval de tegenstellingen in de maatschappij. De wolkenkrabbers representeren het "The Sky is the Limit"-gevoel, dat in Manhattan inderdaad geen grenzen lijkt te kennen. Prestigieuze shoppingcentra met veel marmer en fonteinen dienen als decor voor zwervers die met vuilniszakken vol lege drankblikjes slepen, voor daklozen die met een karretje hun schamele bezittingen verplaatsen en voor alcoholisten die resten uit weggeworpen flessen verzamelen.

Ik koop de zaterdag-editie van The New York Times die op die dag ook wel The Bulldog wordt genoemd; een bijna drie centimeter dikke krant van ongeveer vierhonderd bladzijden met nog een aantal bijgevoegde tijdschriften. Het is zeer interessant leesvoer voor een gehele week maar je moet de krant niet kopen als je van plan bent om de gehele dag in de stad rond te zwerven.
Ik lees dat 90% van de moorden gepleegd wordt door mensen die hun slachtoffer kennen. Willekeurige moorden komen relatief weinig voor en misschien verklaard dit het individuele leven van de mensen op straat; geen contact maken, alleen lopen, alleen zitten, alleen slapen en alleen eten minimaliseert de kans op moord.

Ik loop binnen bij Macy's, het grootste warenhuis ter wereld met een omzet van ongeveer 5 miljoen dollar per dag! Er is een uitverkoop van sportartikelen en ik koop een paar Reebok baskettball schoenen voor $19. Mijn gewone schoenen hebben hun beste tijd gehad en buiten deponeer ik ze in een afvalbak, waar ze bijna onmiddelijk weer uitgehaald worden door een passerende zwerver. Ik trek de basketballschoenen aan, maar het lukt mij toch niet om me met dezelfde soepele, verende tred voort te bewegen als mijn zwarte medemensen.
Ik ga naar een sushi-bar in de buurt en laat mij, zijnde een leek op sushi-gebied, uitvoerig voorlichten over de verschillende mogelijkheden. De gedienstige serveerster wijdt mij geduldig in in de sushi-cultuur en de flinterdunne, rauwe, gemarineerde vis bevallen mij zo goed dat ik hier nog diverse malen terug kom.

Ik loop door de Lower Eastside langs de vele rode, gele en blauwe woonkazernes uit de vorige eeuw met hun brandtrappen aan de buitenzijde. Het is een van de meest levendige wijken van New York, speciaal op zondag. Veel mensen komen naar de Lower Eastside voor de aanbieding van ramsj-artikelen in de winkels of op straat. Boven veel winkels in Orchard Street bevinden zich kledingateliers, sweatshops genoemd vanwege de hete kledingpersen die 's zomers de temperatuur naar tropische hoogten doet stijgen. De winkels worden over het algemeen gerund door traditionele joden met een zwart mutsje, een grijze baard, lange krullen als bakkebaarden en een bril met sterke negatieve glazen of door Puerto Ricanen. Ik loop langs de etalage met Sosinsky's famous brand Shirts en Fleischer's Clothes. Op straat pakt een jonge neger een kartonnen doos met opwindbare roze kuikentjes uit en weldra scharrelt er een tiental kuikentjes voor zijn voeten heen en weer.

The Learning Annex:
The Best Bargains in New York
Indulge your champagne taste on a beer budget and save 20-50%, or even more, at New York's secret bargain sources. Learn where to find current designed clothes for men and women, gloves, shoes, accessoires, handbags and luggage. Equip your kitchen with the best cookware, furnish your home with high-style furniture, lightning, fabrics, floor and wall-coverings, even Oriental rugs at half price. Find treasures in thrift shops and get big discounts on watches and jewelry from reputable dealers. Buy gourmet food at wholesale prices, get free haircuts and beauty care at top salons, swim and exercise free in midtown Manhattan. Learn how to live better and spend less.
Richard Laermer is a working journalist who has covered New York in newspapers and magazines since 1980. Patricia McCann of WMCA radio called Laermer an invaluable source and newspapers have dubbed him a virtual walking encyclopedia of the untapped nooks and crannies of the Big Apple.
Course 223 Sec.C Aug.18 6:30-9:30pm Course fee $18

De plattegrond van centraal Manhattan is zeer overzichtelijk; er lopen twaalf grote straten (1st Avenue t/m 12th Avenue) in de lengterichting en zo'n tweehonderd straten (1st Street, 2nd Street, 3rd Street, enzovoort) daar loodrecht op. In het midden van het eiland wordt het geordende stratenpatroon onderbroken door het grote Central Park; de groene long van Manhattan. Alle straten (Streets) zij eenrichtingswegen; in de even genummerde straten rijdt het verkeer van west naar oost en in de oneven genummerde straten van oost naar west. Het is soms lastig om een adres te vinden op de tien à twintig kilometer lange avenues. Op mijn plattegrond staat een zogenaamde Address Locator; een formule om de dichtsbijzijnde straat te vinden. Voor de 1st en de 2nd Avenue geldt:
- laat het laatste cijfer van het huisnummer weg;
- deel het getal door twee;
- tel er het getal 3 bij op.
Something Different, een club waar het bediende personeel de drankjes zingend serveert, is gevestigd op 1488 1st Avenue en deze club bevindt zich dus op de hoek van de 71st Street (immers 148/2 - 3 = 71).

In de New York Times lees ik in de rubriek "Deaths" de volgende overlijdingsadvertentie:
WEINER - Arthur, Lionel. Arthur Lionel ("Bullethead") Weiner, 47, a famous party crasher and beloved humanitarian, whose charisma enabled him to attend hundreds of social events uninvited; died of heat prostration, August 11, at the Gramercy Hoel,137 East 24th Street, NYC, 10010. Survived by a sister of Sheepshead Bay and a stepfather, Heinrich Von Feirstein of San Diego. WEiner, a Marine Corp Veteran will be buried in a military cemetery. A memorial service is planned. In lieu of flowers mail donation to Beaux Arts, Inc, Grand Central P.O. Box 813, New York, 10163.

Ik neem de groene metro-lijn en stap uit bij de 86th Street in de Upper East Side. Een paar blokken verder staat het Guggenheim Museum als een soort taps uitlopende, cilindervormige parkeergarage. Het gebouw kent geen aparte verdiepingen en trappen, maar een spiraalvormige structuur. Een lift brengt mij naar de hoogste verdieping en van daar uit loop ik grote cirkels voortdurend langzaam naar beneden langs werk van kubisten als Kadinsky, Chagall, Leger, Braque en Picasso.
Eenmaal weer buiten loop ik langs het Metropolitan Museum, dat een tijdelijke tentoonstelling van Chinees porcelein herbergt. Ik loop verder zuidwaarts, richting Whitney Museum, en passeer het Stanhope hotel op de hoek van 5th Avenue en 81st Street. Op 12 maart 1955 stierf hier de 34-jarige Charly Parker in het appartement van zijn beschermvrouw de Barones de Köningswarter, een dochter van de Rothschild familie. Zijn verwoestende levenswijze vol drugs en alcohol had tot gevolg dat de gearriveerde dokter zijn lichaam vergeleek met die van een 53-jarige.
Het Whitney Museum of American Art oogt van buiten lelijk, vierkant en hoekig en biedt onderdak aan tot kunst verheven harde porno van Robert Maplethorpe, opgeblazen cartoons van Roy Lichtenstein en zeefdrukken van Andy Warhol.

Ik arriveer in het gebied van Fifth Avenue met de vestigingen van Cartier, Gucci, Tiffany's, Saks, Rolex, Chanel,
De afzichtelijke wijze waarop de witte, gotische St Patrick katedraal tussen zwarte kantoor- en winkelflats zit ingeklemd veroorzaakt pijn aan de ogen. Op de hoek met de 57th Street heeft Donald Trump geen moeite gespaard om met zijn Trump Tower aan te tonen dat je met geld alles, maar dan ook alles kunt kopen.

Advertentie:
61 St/East Trump Plaza
MUST SELL NOW!
Bought another ... must sell this beaut. deluxe 2BR/3Bath apt W/Terrace. South/East exposure. Sundrenched rooms from floor-to-ceiling, glass windows, marble baths. Asking $550.000.
Owner/Broker (718)792-9500.

Vermoeid arriveer ik uiteindelijk bij het Rockefeller Center, ook wel "Stonehenge of Economic Man" genoemd. De verzameling gigantisch hoge blokken veroorzaakt lichte duizelingen wanneer je te lang omhoog kijkt. Ik rust uit bij een voorstelling van "The New York Experience"; een multimedia show met veel diaprojectoren die alleen leuk is als je nog niets van New York gezien hebt.

Het neo-gotische Chelsea Hotel uit 1882 op 222 W 23rd Street is het oudste hotel van New York. De krullen van de smeedijzeren hekken langs de balkons aan de roodstenen voorzijde roepen associaties met French Quarter in New Orleans op. In de lobby merk je al dat dit hotel anders is dan andere; er hangen veel kunstwerken (Chagall-achtig figuratief en een liggend naakt boven de openslaande deuren) en aan het plafond hangt een beeld van een vrouw in een schommel. Langs de okergele wand leidt een trap, ook weer voorzien van de smeedijzeren hekwerken, omhoog naar andere verdiepingen. Het hotel is helaas volgeboekt. Er zijn bezoekers die slechts een enkele overnachting hebben geboekt, maar de meeste gasten blijven langer; sommige zelfs tientallen jaren. Het Chelsea Hotel heeft vele beroemde en illustere bewoners gekend: Mark Twain, Tennessee Williams, Brendan Behan, Bob Dylan, Leonard Cohen.
- In de lobby hangt een plakette ter ere van "The Great American Writer Thomas Wolfe (1900- 1935)", die de laatste jaren van zijn leven in het hotel doorbracht, aangeboden door zijn uitgever.
- Athur C. Clarke schreef in het hotel zijn 2001 Space-Odyssee, samen met de regisseur Stanley Kubrick.
- Dylan Thomas was 39 jaar en een zware alcoholist toen hij Amerika voor de vierde maal bezocht om een aantal lezingen te geven. Hij ging woensdagnacht 4 november 1953 naar de White Horse Tavern in de West Village, goot zich vol whiskey en viel in slaap toen hij terug in het hotel was. De volgende ochtend keerde hij nogmaals terug naar de White Horse Tavern, maar voelde zich niet lekker na twee glazen bier. In het hotel begon hij te braken, kreeg maagkrampen en raakte in een coma, waaruit hij niet meer ontwaakte. Hij overleed op 9 november in St. Vincent's Hospital, in de buurt van de White Horse Bar.
- Jack Kerouac typte in 1951 in het hotel, in één lange ruk van drie weken, de eerste versie van "On the Road" naar aanleiding van enkele reizen naar de westkust, die hij samen met zijn bewonderde vriend Neal Cassady ondernam. Perioden vol benzedrine, marihuana, alcohol, joy-riding, jazz, opperste gelukzaligheid en diepste ellende kenmerkten de trips die de weg voorbereidden voor de Beat-generation. Evenals als veel van zijn soortgenoten (lotgenoten?) overleed Jack Kerouac in een vergevorderde staat van alcoholisme in 1961.
- Andy Warhol maakte hier zijn film Chelsea Girls.
- Sid Vicious en Nancy Spungen checkten in onder de naam "Mr. and Mrs. John Ritchie". Op 12 oktober 1978 belde Sid de politie dat hij zijn vriendin Nancy dood in zijn kamer had aangetroffen.

New York is trouwens toch al ruim bedeeld met markante hotels. Op 28 augustus 1964 logeerden de Beatles in het Delmonico Hotel aan de Park Avenue, tijdens hun Amerikaanse toernee. Na het optreden in de Forest Hills Tennis Stadium kregen de Beatles bezoek van Bob Dylan, die hun gebruik van speed en andere pillen sterk afkeurde. Hij stelde voor in plaats daarvan een flinke joint op te steken, maar was hoogst verbaasd toen de Beatles geen enkele ervaring met marihuana bleken te hebben. Dylan vroeg toen, vol ongeloof, waarom ze dan zongen: "And when I touch you I get high, I get high, I get high .....". John antwoordde daarop, lichtelijke gegeneerd, dat de werkelijke tekst "I can't hide, I can't hide" luidde. Daarop werden de deuren, ramen en kieren van de hotelkamer dicht gestopt en werden de Beatles ingewijd in de geheimen van de marihuana.

In een eenvoudige Diner neem ik twee broodjes met koffie. "Well Dennis, here's your sunny side up" zegt de eigenaar, wanneer hij een bord met brood en een gebakken ei voor de man aan de tafel naast mij zet.
De taxi rijdt mij door Spanish Harlem, het zuidwestelijke deel van Harlem. Het is de thuishaven van veel Puerto Ricanen, die hun wijk El Barrio noemen, en herbergt volledig verwaarloosde wijken met zwartgeblakerde huizen en huizen met dichtgemetselde ramen. De trappen naar de soutterains zijn vaak compleet bedekt met afval. Langs de kant van de weg staan hoge bergen afval, vuilniszakken, kapotte stoelen en stapels tijdschriften en kranten. Veel kranten waaien weg en liggen verspreid over de straat en de portalen. Op vrijwel elke trap naar de voordeur van een woonhuis zitten één of meer mensen bij elkaar; soms met krulspelden in het haar, maar vaak met een fles in een bruine, papieren zak naast zich. Af en toe is een huis gesloopt en op de lege plek verzamelen zich roestige autowrakken, hoewel een bord met "No Dump" dat tracht te verhinderen. Op een pleintje, tussen de huizen in, bevindt zich een basketbalveldje dat met zijn hoge afrasteringen het beeld van een luchtplaats in een gevangenis oproept. Op een oud bankstel zitten enkel ouders te kijken naar de kinderen die zich vermaken met de waterstraal uit de brandkraan op de hoek. Ik hoor veel muziek op straat en een aantal kinderen heeft zich om een ghettoblaster verzameld en wisselen de nieuwste danspasjes uit. Er is nog maar weinig dat herinnert aan de gouden twintiger jaren voor Harlem, met Cab Calloway en Duke Ellington in de Cotton Club en The Apollo.

Lower Manhattan bestaat uit een aantal verschillende wijken: het Financial District, China Town, Little Italy, Tribeco, Soho, Greenwich Village, Lower East Side en East Village.
Voor de ingang van Wall Street staat een waanzinnig lange rij nieuwsgierigen te wachten om een blik te mogen werpen op de gang van zaken in de New York Stock Exchange. Daarbinnen krijg je één minuut de tijd om door een paar hoge ramen de brokers als mieren door een grote papierwinkel te zien bewegen (en je mag niet eens foto's maken!). Hier vlakbij bouwden de Nederlanders hun eerste vesting en schermden die door middel van een muur af van de Engelsen aan de noordzijde van het eiland. Hier komt de naam Wall Street ook vandaan.
Ik sluit aan achter de rij die wacht om op vanaf de 107de verdieping van één van de Twin Towers van het World Trade Center een adembenemend uitzicht over Manhattan te hebben. De weidse blik op Empire State Building, Chrysler Building, RCA Building, Pan Am Building, Citycorp Center Tower, Central park, Statue of Liberty en de verschillende bruggen die het eiland met het vasteland verbinden is een lange wachttijd meer dan waard.
Tussen de beide twin towers spande Philippe Petit ooit een touw en wandelde van het ene naar het andere gebouw. Het Financial District is precies wat je er van verwacht; overdag uitsluitend snelle, driedelige kostuums en 's avonds en in het weekend uitgestorven.
De naam Soho is een samentrekking van South of Houston Street. De voormalige pakhuizen werden in de zestiger jaren in toenemende mate de vestigingsplaats voor kunstenaars, ateliers, galeriën en boutiques. Canal Street lijkt met zijn vele winkels met goedkope kleding op een grote rommelmarkt.

The Learning Annex:
Breaking Into The Film Industry in New York
Whether you're a production assistant, key grip, make-up artist, film location scout or producer, there's nothing more thrilling than helping a movie get made. But breaking into the industry is not a simple matter. It can be a closed, who-do-you-know industry. There are unions and guilds, the right and wrong people to talk toand the right and wrong ways to approach them. Inthis invaluable one-evening class, you'll learn about all the various job titles and functions, where you can fit in, what level of experience is needed, how to get your foot in the door, union vs. non-union jobs. Whether you're a movie buff wanting to learn more about filmmaking or your dream is to work behind the scenes, let Gil Williams answer your questions and give you a taste of LIGHTS, CAMERA, ACTION!
Gil Williams has been in the industry for the past 13 years. He's been a production assistant, locations coordinator, assistant cameraman, assistant, production designer, director. The film he's worked on include Bright Lights, Desperately Seeking Susan, F/X, Heartburn, Radio Days, Big - plus lots of assorted commercials and music videos.
Course 448 Sec.A Aug.25 6:30-9:30pm Course fee $21

Greenwich Village wordt meestal aangeduid als "The Village" en is qua opkomst en ondergang goed vergelijkbaar met Montmartre in Parijs. Samen met San Francisco voert The Village de lijst aan van de plekken met de hoogste concentratie gay bars. Het is een van de weinige plekken in de Verenigde Staten waar je buiten op een terrasje koffie kunt drinken. Terwijl overal restaurants als een noodzakelijk kwaad worden beschouwd ervaar ik hier iets wat dichtbij het Hollandse "gezelligheid" komt. Op weg naar Washington Square kom ik in het noorden van de Village langs de "Factory", de creatieve werkplaats van Andy Warhol en tientallen jaren een trefpunt voor een ieder die hoopte dat Warhol's glans ook een flauw schijnsel te weeg zou kunnen brengen op de dofheid van hun eigen prestaties.
De rest van de middag breng ik door op Washington Square. Het is er, aan het begin van de middag, nog niet druk en een aantal schakers en backgammonspelers kletsen wat om de tijd te verdrijven. Ik blijf een tijdje staan bij enkele zwarte, oudere schakers die wat eindspelen doornemen en elkaar van hun gelijk proberen te overtuigen. Eén van hen kijkt na verloop van tijd naar mij en vraagt: "Wanna play?". Ik schud twijfelend met mijn hoofd, waarop hij het aantrekkelijker probeert te maken met "Ten bucks for the winner?". Ik biedt "Five?" in de wetenschap dat deze opmerking met mijn schaakniveau vijf dollar verlies betekent. Even later mag ik met wit tegen "Call me Bob!" openen en ik probeer met e2-e4 in ieder geval problemen in de opening uit de weg te gaan. Het wordt een Spaanse partij waarin ik nog een poos weerstand kan bieden (of waarbij hij mij nog een poos tegenspel gunt), maar die ik toch vijf dollar armer eindig dan ik ze begon. "Call me Bob!" heeft niet veel zin in nabespreken en kijkt al weer uit naar nieuwe slachtoffers.
In het amfitheather in het park heeft zich een aantal acrobaten verzameld. Op de tribunes bevindt zich een bonte verzameling Japanners, punkers, Italianen, yuppies en New Yorkers. Op een zeer komische manier weten de acrobaten het publiek bij hun act te betrekken en de spanning op te drijven bij moeilijkere gedeelten. Na afloop zijn de Japanners als eerste verdwenen wanneer ze merken dat de acrobaten met de pet rond gaan. Ik haal een cola en enkele pretzels bij een karretje en wordt de rest van de middag nog vermaakt door conferenciers, pantomime-spelers en muzikanten.
Ik drink een cappuccino in Café Figaro in Bleecker Street, het ontmoetingspunt voor Beat Generation-figuren als Allen Ginsburg en Jack Kerouac.

Op eetgebied is New York helemaal uniek. Elk land van de wereld is wel met één of meer restaurants vertegenwoordigd. Waarschijnlijk wordt het bestaansrecht van een land pas erkend als er een eetgelegenheid is gevestigd in New York. Voordat een corrupte kolonel een coupe op Tristan da Cunha gaat plegen, zorgt hij er voor dat er een draaiboek ligt voor de opening van een nieuw restaurant in New York.
Overal in de stad vindt men zogenaamde Delis, die een schat aan etenswaardigheden bieden, zoals bijvorbeeld:
The Caviarteria te 29 East 60th Street, die bijna uitsluitend kaviaardelicatessen biedt;
The Erotic Baker te 117 Christopher Street, waar je precies krijgt wat je daar zou verwachten;
Zabar's te 2245 Broadway, alom als de beste gewaardeerd.

Op de TV wordt verslag gedaan van een league-wedstrijd van de New York Yankees vanuit het Yankee Stadium in de Bronx. Hoewel de club op dit moment geen namen kent die een vergelijking met de vroegere Yankees Babe Ruth of Joe DiMaggio kunnen doorstaan, geniet ze een niet-aflatende populariteit die voor een immer gevuld stadion zorgt.
In de New York Times lees ik de volgende advertentie:
Never before for sale.
The single most famous baseball bat in history. It is, of course, the authentic Bradsby Louisville Slugger, painstakingly made to Babe Ruth's own May 29th, 1935 specifications: 36 oz. in weight, dry. Exactly 35" long. Surprisingly graceful at the grip, less so at the barrel.
(He came first down to Louisville to order bats in 1927. He hefted each one as it was made. They remember that he frowned constantly that day. He returned to New York skeptical, then proceeded to hit a world record of 60 home runs with them that year).
A little piece of history that shouldn't be lost. An instrument of quality, made to the Bambino's last order, before retiring, and so incised "R 1935". Hillerich & Bradsby Certificate of Authenticity included.
Price: $44. We pay shipping.
The J. Peterman Company
257 Midland Avenue, Lexington, Kentucky 40507.

Times Square is het plein dat wordt gevormd doordat Broadway en Seventh Avenue elkaar langdurig onder een kleine hoek snijden. De onvoorstelbare hoeveelheid neon-reclame maakt dat het 's nachts bijna even licht is over overdag; de bijnaam "The Great White Way" is dan ook geenszins overdreven. Van alle zijden, hoog en laag, wordt je toegeschreeuwd door TDK, Minolta, Kill 300 Roaches in 10 Seconds, Hungry? Burger King, Fuji film, Roy Rogers, Olympus, New York Spectacle, Enjoy Coca-cola, Sony, Canon en Camel Smooth Cigarettes.

Op de hoek met 46th Street West is een klein opstootje tussen een blanke man en een drietal negers. De man probeert door te lopen, maar wordt daar in voortdurend gehinderd door het luid roepende drietal. Mijn aandacht wordt echter afgeleid door een spetterende streetrapformatie die vlak voor het TKTS-bureau begint te spelen. Een strakke drummer slaat op een gammel drumstelletje een uitnodigende mid-tempo groove, waarop twee jonge negers synchroon dansen en afwisselend rappen. Voor het bureau staan lange rijen mensen te wachten om een kaartje voor een Broadway-produktie tegen een gereduceerde prijs te kunnen bemachtigen. Voor de rapformatie is het een uitstekend publiek; iedereen is gedwongen te blijven staan om kans te blijven maken op een goedkoop kaartje. Wanneer een poosje later een van de rappers met een baseballpet langs de rij mensen loopt, zie ik dat de belaagde man uit 46th Street vlak naast mij staat. Ik spreek hem aan over het incident. Hij vertelt dat hij tegen één van de negers was opgelopen, zonder dat daarbij sprake was van opzet. Daarbij was de walkman van de neger op de grond gevallen, die onmiddelijk een schadevergoeding van $100 eiste. Daar de walkman nog uitstekend bleek te funktioneren was hij niet bereid om het bedrag te betalen. Al snel kreeg de neger gezelschap van twee anderen, die met wat lichamelijk machtsvertoon de eis kracht bij probeerden te zetten, maar uiteindelijk namen ze genoegen met een schadevergoeding van $10.
De westelijke omgeving van Times Square is vergeven van off-off-off-off-off Broadway gelegenheden: sexshops, pornocinema's en louche stripshows. Donkere, verlaten straten tussen de Avenue's maken niet een echt ongevaarlijke indruk. Stegen en portieken met omgevallen vuilnisbakken, weggewaaide kranten, een beschonken alcoholist en kapotte flessen. Uit de roosters in de straten stijgen wolken waterdamp omhoog, hetgeen door reflecties van de koplampen van passerende auto's een onheilspellend en onaards tafereel oplevert. Na een uurtje rondslenteren zie ik op de hoek staat een verontwaardigde man luidkeels te debatteren met drie negers, die ik van het incident op de hoek van 46th Street herken. Blijkbaar is het hele toestand met de walkman dus in scene gezet en hebben ze nu een nieuw slachtoffer gevonden.

Advertentie in New York Times:
CONDOM VENDING IS BIG BUSINESS!
Distributorships available. Earnings of $50 - $100k. We provide locations. Prevent, Inc., 1-800-666-6604.

De laatste zondag breng ik grotendeels door in Central Park. Zeer veel New Yorkers gebruiken de zondag om uit te blazen in het groene hart van de stad. Het park is echter zó groot dat het weinig moeite kost om een rustig plekje te vinden. Overal in het park zitten groepjes mensen te picknicken en te lezen. Joggen is, zoals bekend, een nationale sport en onafzienbare rijen zwoegers bewegen aan mijn ogen voorbij. Op het gras wordt opgedrukt, geheven, gebogen, gezweet, gerekt, gestrekt, gekreund, gebukt en ontspannen, waarna de activiteiten weer van voren af aan beginnen.
Op het podium in het park spelen de Bhundu Boys; een Afrikaanse band die perfect past bij de lome, warme zondagmiddag. Een rollerscater schaatst het perk in met een aanhangwagentje, gevuld met een immense stereo-installatie. Hij begeeft zich naar de plek waar exhibistische homo's en hetero's op een lachwekkende wijze rondjes draaien op disco-muziek. Te midden van een grote groep toeschouwers doen enkele tientallen schaatsers hun uiterste best om hun kunstjes te laten zien, hun gesoigneerde lichamen te etaleren en te hengelen naar de gunst van toeschouwers of mede-lotgenoten.
Aan de westkant van The Lake, het één na grootste meer in het park, ligt Strawberry Fields; een gebied ter nagedachtenis aan John Lennon. De John Lennon Memorial ligt vlakbij de Dakota Building waar John en Yoko een appartement bewoonden en waar John op 8 december 1980 werd neergeschoten door de gestoorde fan Mark Chapman.

's Avonds neem ik nogmaals de boot naar Staten Island om de Manhattan Skyline nog een keer bij avondlicht te aanschouwen. Helaas moet ik het nu zonder de begeleiding van de zangeres/gitariste stellen.
In Greenwich Village neem ik in de zwoele avondlucht afscheid van New York in Caliente, een Mexicaanse bar, waar ik met een aantal "Margarita on the Rocks" met redelijk succes de teleurstelling kan wegspoelen. Ik scheur nog een paar advertenties uit een krant, die het afscheid alleen maar moeilijker maken:

STUDEBAKER '58 COMMANDER
Drive anywhere, very clean, rebuilt engine, new chrome,. $3000 203-255-4665.

THUNDERBIRD '63
Authentic factory sports roadster convert. K-H W/W, P/W, P/Seats, P/S, P/B, am/fm, a/c, Diamond blue. Excl cond. $17,900. Ken 212-966-9090 work; 516-921-3553 home.

CADILLAC 1965 COUPE DE VILLE
Off-White exter/Black leath int. All options, complete power. Impeccable! Drives like new! 45k mi. $3600 neg. 718-963-0880.

CHRYSLER NEW YORKER 1965
4 door black, a/c, excel cond, 28,000 mi, 340hp, Orig owner. $2500 negot. 718-726-3912.

In de YMCA blader ik voor een laatste keer door The Learning Annex:
How To Sell A How-To Book
You may be able to turn your hobby or professional interest into a gold mine by writing a how-to book. It's easier then you may think, especially if you get the best advice in the business on exactly how to do it and make money. That's why The Learning Annex is bringing you one of America's top editors of how-to books to tell you how to write your book, get it published and make sure it's a commercial succes.
Adrienne Ingram is the executive editor at Perigree Books, the nation's premier how-to publisher and a division of Putnam. She has edited over a hundred How-to books (on topics ranging from telephone sales to how to clean your house), and she knows the industry in and out.
"Anyone who is good at anything should consider writing a how-to book," she says. "How-to books make lots of money. And they've become such a big business, the New York Times has created a separate bestseller list for them."
In How To Sell A How-To Book, Adrienne Ingram will examine some recent examples and the phenomenal sums these authors are making, and she will show you how how those authors got where they are today. She will talk about how to choose your topic - from your profession, hobby or passion - and how to make it commercial. And she will show you how to get a publisher to seek you out before you've even written a proposal.
So c'mon - we know you've got something the world needs to know how to do!
Course 428 Sec.A Sept.7 6:30-9:30pm Course fee $25

Ik overweeg om een boek te schrijven met de titel "How To Travel From Coast To Coast Through The Southern States", maar ik besef dat ik daarvoor niet genoeg materiaal heb verzameld en niet lang genoeg in het zuiden van de USA heb vertoefd. The Learning Annex brengt mij echter wel op het idee om mijn reiservaringen op papier te zetten. Een sirene van een politiewagen over 34th Street is voor mij aanleiding om op mijn horloge te kijken en ik schrik als ik zie dat ik om 3.00 uur 's nachts nog steeds bezig ben om aan de hand van trefwoorden de reis te reconstrueren. Ik besluit het werk te laten liggen tot in het vliegtuig de volgende dag, wens de kakkerlakken welterusten en breng een laatste, onrustige nacht door in het land van de onbegrensde mogelijkheden.

auteur: Bert Taken