VERENIGDE STATEN
DEEL 12: NEW YORK
"Plotseling stond ik op Times Square. Ik had twaalfduizend
kilometer over het Amerikaanse continent rondgereisd en stond weer
op Times Square; en nog midden in het spitsuur ook, met mijn onschuldige
reizigersogen bezag ik de gierende waanzin, het fantastische oproer
van New York, waar miljoenen en nog eens miljoenen eeuwig om de
dollars knokken in die krankzinnige droom - graaien en grijpen,
geven en nemen, zuchten en sterven, en dat alles louter om begraven
te worden in de afschuwelijke grafsteden voorbij Long Island City."
Uit "On the Road" van Jack Kerouac.
De verkeersdrukte in New Jersey is al groot, maar niets vergeleken
met de autodichtheid die ik aantref wanneer ik door de Lincoln Tunnel
naar Manhattan rij. De confrontatie met de brede avenues, hoge wolkenkrabbers,
shabby pizza-tenten, sjieke modezaken, toeterende gele taxicabs,
Rolls Royces, roestige open chevy's, zwervers, zakenmensen en luide
ghettoblasters is verpletterend. Ik wil stoppen maar dat wordt mij
onmogelijk gemaakt door de verkeersstroom om mij heen. In de 34th
Street is een vestiging van Hertz waar ik de auto achterlaat; veel
gemak zal ik van een auto in Manhattan niet kunnen verwachten. Er
is een gigantisch parkeerprobleem en op veel plaatsen staan borden
met de waarschuwingen "Don't even think of parking here!"
of zelfs simpelweg "Don't!".
Verderop in de straat lijkt de Empire State Building klaar te zijn
voor een nieuwe beklimming door een verre nazaat van King Kong.
Ook in de 34th Street bevindt zich Sloane House, de YMCA die adverteert
met "We're The Affordable Way To Stay In The Big Apple".
De hotelprijzen zijn in Manhattan niet bepaald kinderachtig en daarom
besluit ik het laatste deel van de reis in de YMCA door te brengen.
Aan het eind van de ochtend staat de gehele hal vol met rugzaktoeristen
uit de hele wereld die in- of uitchecken. Wanneer ik na een uur
eindelijk aan de beurt ben kan ik alleen nog een kamer op de vijfde
verdieping krijgen, zonder airco en zonder TV. De lakens en een
sloop moet ik apart huren. De armetierige kamer meet ongeveer twee
bij twee meter zodat er zelfs nog plaats is voor een stoel naast
het bed. Het duurt niet lang voor ik de eerste kakkerlak zie en
dat is niet verwonderlijk in een stad die als bijnaam Roach City
heeft en waar zelfs de duurste hotels de kakkerlakken niet buiten
kunnen houden.
Het Sloane House is gebouwd in de vorm van een acht, met twee open
binnenplaatsen, die gewoon als stortplaatsen worden gebruikt. Plastic
zakken, papier, flessen, blikjes en eetrestanten worden door de
rugzaktoeristen achteloos uit het raam naar beneden geworpen. Het
management maakt geen haast met het opruimen want de bovenlaag van
de vuilnisbelt heeft inmiddels de tweede verdieping bereikt.
Bij slechts weinig steden zijn de tegenstellingen zo extreem als
in New York; op een kleine loopafstand van de peperdure appartementen
met uitzicht op Central Park staan uitgebrande sloppenwijken in
Harlem en even ten noorden van het harde Finanzial District met
het meedogenloze geldcentrum Wall Street liggen de volkse, gezellige
wijken van China Town, Soho en Little Italy. Architectuur schijnt
de vormgegeven weerspiegeling te zijn van de verworvenheden en wensen
van de maatschappij. Het schrille contrast tussen de spiegelende
hoogbouwcomplexen en de verpauperde voormalige pakhuizen bevestigen
in ieder geval de tegenstellingen in de maatschappij. De wolkenkrabbers
representeren het "The Sky is the Limit"-gevoel, dat in
Manhattan inderdaad geen grenzen lijkt te kennen. Prestigieuze shoppingcentra
met veel marmer en fonteinen dienen als decor voor zwervers die
met vuilniszakken vol lege drankblikjes slepen, voor daklozen die
met een karretje hun schamele bezittingen verplaatsen en voor alcoholisten
die resten uit weggeworpen flessen verzamelen.
Ik koop de zaterdag-editie van The New York Times die op die dag
ook wel The Bulldog wordt genoemd; een bijna drie centimeter dikke
krant van ongeveer vierhonderd bladzijden met nog een aantal bijgevoegde
tijdschriften. Het is zeer interessant leesvoer voor een gehele
week maar je moet de krant niet kopen als je van plan bent om de
gehele dag in de stad rond te zwerven.
Ik lees dat 90% van de moorden gepleegd wordt door mensen die hun
slachtoffer kennen. Willekeurige moorden komen relatief weinig voor
en misschien verklaard dit het individuele leven van de mensen op
straat; geen contact maken, alleen lopen, alleen zitten, alleen
slapen en alleen eten minimaliseert de kans op moord.
Ik loop binnen bij Macy's, het grootste warenhuis ter wereld met
een omzet van ongeveer 5 miljoen dollar per dag! Er is een uitverkoop
van sportartikelen en ik koop een paar Reebok baskettball schoenen
voor $19. Mijn gewone schoenen hebben hun beste tijd gehad en buiten
deponeer ik ze in een afvalbak, waar ze bijna onmiddelijk weer uitgehaald
worden door een passerende zwerver. Ik trek de basketballschoenen
aan, maar het lukt mij toch niet om me met dezelfde soepele, verende
tred voort te bewegen als mijn zwarte medemensen.
Ik ga naar een sushi-bar in de buurt en laat mij, zijnde een leek
op sushi-gebied, uitvoerig voorlichten over de verschillende mogelijkheden.
De gedienstige serveerster wijdt mij geduldig in in de sushi-cultuur
en de flinterdunne, rauwe, gemarineerde vis bevallen mij zo goed
dat ik hier nog diverse malen terug kom.
Ik loop door de Lower Eastside langs de vele rode, gele en blauwe
woonkazernes uit de vorige eeuw met hun brandtrappen aan de buitenzijde.
Het is een van de meest levendige wijken van New York, speciaal
op zondag. Veel mensen komen naar de Lower Eastside voor de aanbieding
van ramsj-artikelen in de winkels of op straat. Boven veel winkels
in Orchard Street bevinden zich kledingateliers, sweatshops genoemd
vanwege de hete kledingpersen die 's zomers de temperatuur naar
tropische hoogten doet stijgen. De winkels worden over het algemeen
gerund door traditionele joden met een zwart mutsje, een grijze
baard, lange krullen als bakkebaarden en een bril met sterke negatieve
glazen of door Puerto Ricanen. Ik loop langs de etalage met Sosinsky's
famous brand Shirts en Fleischer's Clothes. Op straat pakt een jonge
neger een kartonnen doos met opwindbare roze kuikentjes uit en weldra
scharrelt er een tiental kuikentjes voor zijn voeten heen en weer.
The Learning Annex:
The Best Bargains in New York
Indulge your champagne taste on a beer budget and save 20-50%, or
even more, at New York's secret bargain sources. Learn where to
find current designed clothes for men and women, gloves, shoes,
accessoires, handbags and luggage. Equip your kitchen with the best
cookware, furnish your home with high-style furniture, lightning,
fabrics, floor and wall-coverings, even Oriental rugs at half price.
Find treasures in thrift shops and get big discounts on watches
and jewelry from reputable dealers. Buy gourmet food at wholesale
prices, get free haircuts and beauty care at top salons, swim and
exercise free in midtown Manhattan. Learn how to live better and
spend less.
Richard Laermer is a working journalist who has covered New York
in newspapers and magazines since 1980. Patricia McCann of WMCA
radio called Laermer an invaluable source and newspapers have dubbed
him a virtual walking encyclopedia of the untapped nooks and crannies
of the Big Apple.
Course 223 Sec.C Aug.18 6:30-9:30pm Course fee $18
De plattegrond van centraal Manhattan is zeer overzichtelijk; er
lopen twaalf grote straten (1st Avenue t/m 12th Avenue) in de lengterichting
en zo'n tweehonderd straten (1st Street, 2nd Street, 3rd Street,
enzovoort) daar loodrecht op. In het midden van het eiland wordt
het geordende stratenpatroon onderbroken door het grote Central
Park; de groene long van Manhattan. Alle straten (Streets) zij eenrichtingswegen;
in de even genummerde straten rijdt het verkeer van west naar oost
en in de oneven genummerde straten van oost naar west. Het is soms
lastig om een adres te vinden op de tien à twintig kilometer
lange avenues. Op mijn plattegrond staat een zogenaamde Address
Locator; een formule om de dichtsbijzijnde straat te vinden. Voor
de 1st en de 2nd Avenue geldt:
- laat het laatste cijfer van het huisnummer weg;
- deel het getal door twee;
- tel er het getal 3 bij op.
Something Different, een club waar het bediende personeel de drankjes
zingend serveert, is gevestigd op 1488 1st Avenue en deze club bevindt
zich dus op de hoek van de 71st Street (immers 148/2 - 3 = 71).
In de New York Times lees ik in de rubriek "Deaths" de
volgende overlijdingsadvertentie:
WEINER - Arthur, Lionel. Arthur Lionel ("Bullethead")
Weiner, 47, a famous party crasher and beloved humanitarian, whose
charisma enabled him to attend hundreds of social events uninvited;
died of heat prostration, August 11, at the Gramercy Hoel,137 East
24th Street, NYC, 10010. Survived by a sister of Sheepshead Bay
and a stepfather, Heinrich Von Feirstein of San Diego. WEiner, a
Marine Corp Veteran will be buried in a military cemetery. A memorial
service is planned. In lieu of flowers mail donation to Beaux Arts,
Inc, Grand Central P.O. Box 813, New York, 10163.
Ik neem de groene metro-lijn en stap uit bij de 86th Street in de
Upper East Side. Een paar blokken verder staat het Guggenheim Museum
als een soort taps uitlopende, cilindervormige parkeergarage. Het
gebouw kent geen aparte verdiepingen en trappen, maar een spiraalvormige
structuur. Een lift brengt mij naar de hoogste verdieping en van
daar uit loop ik grote cirkels voortdurend langzaam naar beneden
langs werk van kubisten als Kadinsky, Chagall, Leger, Braque en
Picasso.
Eenmaal weer buiten loop ik langs het Metropolitan Museum, dat een
tijdelijke tentoonstelling van Chinees porcelein herbergt. Ik loop
verder zuidwaarts, richting Whitney Museum, en passeer het Stanhope
hotel op de hoek van 5th Avenue en 81st Street. Op 12 maart 1955
stierf hier de 34-jarige Charly Parker in het appartement van zijn
beschermvrouw de Barones de Köningswarter, een dochter van
de Rothschild familie. Zijn verwoestende levenswijze vol drugs en
alcohol had tot gevolg dat de gearriveerde dokter zijn lichaam vergeleek
met die van een 53-jarige.
Het Whitney Museum of American Art oogt van buiten lelijk, vierkant
en hoekig en biedt onderdak aan tot kunst verheven harde porno van
Robert Maplethorpe, opgeblazen cartoons van Roy Lichtenstein en
zeefdrukken van Andy Warhol.
Ik arriveer in het gebied van Fifth Avenue met de vestigingen van
Cartier, Gucci, Tiffany's, Saks, Rolex, Chanel,
De afzichtelijke wijze waarop de witte, gotische St Patrick katedraal
tussen zwarte kantoor- en winkelflats zit ingeklemd veroorzaakt
pijn aan de ogen. Op de hoek met de 57th Street heeft Donald Trump
geen moeite gespaard om met zijn Trump Tower aan te tonen dat je
met geld alles, maar dan ook alles kunt kopen.
Advertentie:
61 St/East Trump Plaza
MUST SELL NOW!
Bought another ... must sell this beaut. deluxe 2BR/3Bath apt W/Terrace.
South/East exposure. Sundrenched rooms from floor-to-ceiling, glass
windows, marble baths. Asking $550.000.
Owner/Broker (718)792-9500.
Vermoeid arriveer ik uiteindelijk bij het Rockefeller Center, ook
wel "Stonehenge of Economic Man" genoemd. De verzameling
gigantisch hoge blokken veroorzaakt lichte duizelingen wanneer je
te lang omhoog kijkt. Ik rust uit bij een voorstelling van "The
New York Experience"; een multimedia show met veel diaprojectoren
die alleen leuk is als je nog niets van New York gezien hebt.
Het neo-gotische Chelsea Hotel uit 1882 op 222 W 23rd Street is
het oudste hotel van New York. De krullen van de smeedijzeren hekken
langs de balkons aan de roodstenen voorzijde roepen associaties
met French Quarter in New Orleans op. In de lobby merk je al dat
dit hotel anders is dan andere; er hangen veel kunstwerken (Chagall-achtig
figuratief en een liggend naakt boven de openslaande deuren) en
aan het plafond hangt een beeld van een vrouw in een schommel. Langs
de okergele wand leidt een trap, ook weer voorzien van de smeedijzeren
hekwerken, omhoog naar andere verdiepingen. Het hotel is helaas
volgeboekt. Er zijn bezoekers die slechts een enkele overnachting
hebben geboekt, maar de meeste gasten blijven langer; sommige zelfs
tientallen jaren. Het Chelsea Hotel heeft vele beroemde en illustere
bewoners gekend: Mark Twain, Tennessee Williams, Brendan Behan,
Bob Dylan, Leonard Cohen.
- In de lobby hangt een plakette ter ere van "The Great American
Writer Thomas Wolfe (1900- 1935)", die de laatste jaren van
zijn leven in het hotel doorbracht, aangeboden door zijn uitgever.
- Athur C. Clarke schreef in het hotel zijn 2001 Space-Odyssee,
samen met de regisseur Stanley Kubrick.
- Dylan Thomas was 39 jaar en een zware alcoholist toen hij Amerika
voor de vierde maal bezocht om een aantal lezingen te geven. Hij
ging woensdagnacht 4 november 1953 naar de White Horse Tavern in
de West Village, goot zich vol whiskey en viel in slaap toen hij
terug in het hotel was. De volgende ochtend keerde hij nogmaals
terug naar de White Horse Tavern, maar voelde zich niet lekker na
twee glazen bier. In het hotel begon hij te braken, kreeg maagkrampen
en raakte in een coma, waaruit hij niet meer ontwaakte. Hij overleed
op 9 november in St. Vincent's Hospital, in de buurt van de White
Horse Bar.
- Jack Kerouac typte in 1951 in het hotel, in één
lange ruk van drie weken, de eerste versie van "On the Road"
naar aanleiding van enkele reizen naar de westkust, die hij samen
met zijn bewonderde vriend Neal Cassady ondernam. Perioden vol benzedrine,
marihuana, alcohol, joy-riding, jazz, opperste gelukzaligheid en
diepste ellende kenmerkten de trips die de weg voorbereidden voor
de Beat-generation. Evenals als veel van zijn soortgenoten (lotgenoten?)
overleed Jack Kerouac in een vergevorderde staat van alcoholisme
in 1961.
- Andy Warhol maakte hier zijn film Chelsea Girls.
- Sid Vicious en Nancy Spungen checkten in onder de naam "Mr.
and Mrs. John Ritchie". Op 12 oktober 1978 belde Sid de politie
dat hij zijn vriendin Nancy dood in zijn kamer had aangetroffen.
New York is trouwens toch al ruim bedeeld met markante hotels.
Op 28 augustus 1964 logeerden de Beatles in het Delmonico Hotel
aan de Park Avenue, tijdens hun Amerikaanse toernee. Na het optreden
in de Forest Hills Tennis Stadium kregen de Beatles bezoek van Bob
Dylan, die hun gebruik van speed en andere pillen sterk afkeurde.
Hij stelde voor in plaats daarvan een flinke joint op te steken,
maar was hoogst verbaasd toen de Beatles geen enkele ervaring met
marihuana bleken te hebben. Dylan vroeg toen, vol ongeloof, waarom
ze dan zongen: "And when I touch you I get high, I get high,
I get high .....". John antwoordde daarop, lichtelijke gegeneerd,
dat de werkelijke tekst "I can't hide, I can't hide" luidde.
Daarop werden de deuren, ramen en kieren van de hotelkamer dicht
gestopt en werden de Beatles ingewijd in de geheimen van de marihuana.
In een eenvoudige Diner neem ik twee broodjes met koffie. "Well
Dennis, here's your sunny side up" zegt de eigenaar, wanneer
hij een bord met brood en een gebakken ei voor de man aan de tafel
naast mij zet.
De taxi rijdt mij door Spanish Harlem, het zuidwestelijke deel van
Harlem. Het is de thuishaven van veel Puerto Ricanen, die hun wijk
El Barrio noemen, en herbergt volledig verwaarloosde wijken met
zwartgeblakerde huizen en huizen met dichtgemetselde ramen. De trappen
naar de soutterains zijn vaak compleet bedekt met afval. Langs de
kant van de weg staan hoge bergen afval, vuilniszakken, kapotte
stoelen en stapels tijdschriften en kranten. Veel kranten waaien
weg en liggen verspreid over de straat en de portalen. Op vrijwel
elke trap naar de voordeur van een woonhuis zitten één
of meer mensen bij elkaar; soms met krulspelden in het haar, maar
vaak met een fles in een bruine, papieren zak naast zich. Af en
toe is een huis gesloopt en op de lege plek verzamelen zich roestige
autowrakken, hoewel een bord met "No Dump" dat tracht
te verhinderen. Op een pleintje, tussen de huizen in, bevindt zich
een basketbalveldje dat met zijn hoge afrasteringen het beeld van
een luchtplaats in een gevangenis oproept. Op een oud bankstel zitten
enkel ouders te kijken naar de kinderen die zich vermaken met de
waterstraal uit de brandkraan op de hoek. Ik hoor veel muziek op
straat en een aantal kinderen heeft zich om een ghettoblaster verzameld
en wisselen de nieuwste danspasjes uit. Er is nog maar weinig dat
herinnert aan de gouden twintiger jaren voor Harlem, met Cab Calloway
en Duke Ellington in de Cotton Club en The Apollo.
Lower Manhattan bestaat uit een aantal verschillende wijken: het
Financial District, China Town, Little Italy, Tribeco, Soho, Greenwich
Village, Lower East Side en East Village.
Voor de ingang van Wall Street staat een waanzinnig lange rij nieuwsgierigen
te wachten om een blik te mogen werpen op de gang van zaken in de
New York Stock Exchange. Daarbinnen krijg je één minuut
de tijd om door een paar hoge ramen de brokers als mieren door een
grote papierwinkel te zien bewegen (en je mag niet eens foto's maken!).
Hier vlakbij bouwden de Nederlanders hun eerste vesting en schermden
die door middel van een muur af van de Engelsen aan de noordzijde
van het eiland. Hier komt de naam Wall Street ook vandaan.
Ik sluit aan achter de rij die wacht om op vanaf de 107de verdieping
van één van de Twin Towers van het World Trade Center
een adembenemend uitzicht over Manhattan te hebben. De weidse blik
op Empire State Building, Chrysler Building, RCA Building, Pan Am
Building, Citycorp Center Tower, Central park, Statue of Liberty
en de verschillende bruggen die het eiland met het vasteland verbinden
is een lange wachttijd meer dan waard.
Tussen de beide twin towers spande Philippe Petit ooit een touw
en wandelde van het ene naar het andere gebouw. Het Financial District
is precies wat je er van verwacht; overdag uitsluitend snelle, driedelige
kostuums en 's avonds en in het weekend uitgestorven.
De naam Soho is een samentrekking van South of Houston Street. De
voormalige pakhuizen werden in de zestiger jaren in toenemende mate
de vestigingsplaats voor kunstenaars, ateliers, galeriën en
boutiques. Canal Street lijkt met zijn vele winkels met goedkope
kleding op een grote rommelmarkt.
The Learning Annex:
Breaking Into The Film Industry in New York
Whether you're a production assistant, key grip, make-up artist,
film location scout or producer, there's nothing more thrilling
than helping a movie get made. But breaking into the industry is
not a simple matter. It can be a closed, who-do-you-know industry.
There are unions and guilds, the right and wrong people to talk
toand the right and wrong ways to approach them. Inthis invaluable
one-evening class, you'll learn about all the various job titles
and functions, where you can fit in, what level of experience is
needed, how to get your foot in the door, union vs. non-union jobs.
Whether you're a movie buff wanting to learn more about filmmaking
or your dream is to work behind the scenes, let Gil Williams answer
your questions and give you a taste of LIGHTS, CAMERA, ACTION!
Gil Williams has been in the industry for the past 13 years. He's
been a production assistant, locations coordinator, assistant cameraman,
assistant, production designer, director. The film he's worked on
include Bright Lights, Desperately Seeking Susan, F/X, Heartburn,
Radio Days, Big - plus lots of assorted commercials and music videos.
Course 448 Sec.A Aug.25 6:30-9:30pm Course fee $21
Greenwich Village wordt meestal aangeduid als "The Village"
en is qua opkomst en ondergang goed vergelijkbaar met Montmartre
in Parijs. Samen met San Francisco voert The Village de lijst aan
van de plekken met de hoogste concentratie gay bars. Het is een
van de weinige plekken in de Verenigde Staten waar je buiten op
een terrasje koffie kunt drinken. Terwijl overal restaurants als
een noodzakelijk kwaad worden beschouwd ervaar ik hier iets wat
dichtbij het Hollandse "gezelligheid" komt. Op weg naar
Washington Square kom ik in het noorden van de Village langs de
"Factory", de creatieve werkplaats van Andy Warhol en
tientallen jaren een trefpunt voor een ieder die hoopte dat Warhol's
glans ook een flauw schijnsel te weeg zou kunnen brengen op de dofheid
van hun eigen prestaties.
De rest van de middag breng ik door op Washington Square. Het is
er, aan het begin van de middag, nog niet druk en een aantal schakers
en backgammonspelers kletsen wat om de tijd te verdrijven. Ik blijf
een tijdje staan bij enkele zwarte, oudere schakers die wat eindspelen
doornemen en elkaar van hun gelijk proberen te overtuigen. Eén
van hen kijkt na verloop van tijd naar mij en vraagt: "Wanna
play?". Ik schud twijfelend met mijn hoofd, waarop hij het
aantrekkelijker probeert te maken met "Ten bucks for the winner?".
Ik biedt "Five?" in de wetenschap dat deze opmerking met
mijn schaakniveau vijf dollar verlies betekent. Even later mag ik
met wit tegen "Call me Bob!" openen en ik probeer met
e2-e4 in ieder geval problemen in de opening uit de weg te gaan.
Het wordt een Spaanse partij waarin ik nog een poos weerstand kan
bieden (of waarbij hij mij nog een poos tegenspel gunt), maar die
ik toch vijf dollar armer eindig dan ik ze begon. "Call me
Bob!" heeft niet veel zin in nabespreken en kijkt al weer uit
naar nieuwe slachtoffers.
In het amfitheather in het park heeft zich een aantal acrobaten
verzameld. Op de tribunes bevindt zich een bonte verzameling Japanners,
punkers, Italianen, yuppies en New Yorkers. Op een zeer komische
manier weten de acrobaten het publiek bij hun act te betrekken en
de spanning op te drijven bij moeilijkere gedeelten. Na afloop zijn
de Japanners als eerste verdwenen wanneer ze merken dat de acrobaten
met de pet rond gaan. Ik haal een cola en enkele pretzels bij een
karretje en wordt de rest van de middag nog vermaakt door conferenciers,
pantomime-spelers en muzikanten.
Ik drink een cappuccino in Café Figaro in Bleecker Street,
het ontmoetingspunt voor Beat Generation-figuren als Allen Ginsburg
en Jack Kerouac.
Op eetgebied is New York helemaal uniek. Elk land van de wereld
is wel met één of meer restaurants vertegenwoordigd.
Waarschijnlijk wordt het bestaansrecht van een land pas erkend als
er een eetgelegenheid is gevestigd in New York. Voordat een corrupte
kolonel een coupe op Tristan da Cunha gaat plegen, zorgt hij er
voor dat er een draaiboek ligt voor de opening van een nieuw restaurant
in New York.
Overal in de stad vindt men zogenaamde Delis, die een schat aan
etenswaardigheden bieden, zoals bijvorbeeld:
The Caviarteria te 29 East 60th Street, die bijna uitsluitend kaviaardelicatessen
biedt;
The Erotic Baker te 117 Christopher Street, waar je precies krijgt
wat je daar zou verwachten;
Zabar's te 2245 Broadway, alom als de beste gewaardeerd.
Op de TV wordt verslag gedaan van een league-wedstrijd van de New
York Yankees vanuit het Yankee Stadium in de Bronx. Hoewel de club
op dit moment geen namen kent die een vergelijking met de vroegere
Yankees Babe Ruth of Joe DiMaggio kunnen doorstaan, geniet ze een
niet-aflatende populariteit die voor een immer gevuld stadion zorgt.
In de New York Times lees ik de volgende advertentie:
Never before for sale.
The single most famous baseball bat in history. It is, of course,
the authentic Bradsby Louisville Slugger, painstakingly made to
Babe Ruth's own May 29th, 1935 specifications: 36 oz. in weight,
dry. Exactly 35" long. Surprisingly graceful at the grip, less
so at the barrel.
(He came first down to Louisville to order bats in 1927. He hefted
each one as it was made. They remember that he frowned constantly
that day. He returned to New York skeptical, then proceeded to hit
a world record of 60 home runs with them that year).
A little piece of history that shouldn't be lost. An instrument
of quality, made to the Bambino's last order, before retiring, and
so incised "R 1935". Hillerich & Bradsby Certificate
of Authenticity included.
Price: $44. We pay shipping.
The J. Peterman Company
257 Midland Avenue, Lexington, Kentucky 40507.
Times Square is het plein dat wordt gevormd doordat Broadway en
Seventh Avenue elkaar langdurig onder een kleine hoek snijden. De
onvoorstelbare hoeveelheid neon-reclame maakt dat het 's nachts
bijna even licht is over overdag; de bijnaam "The Great White
Way" is dan ook geenszins overdreven. Van alle zijden, hoog
en laag, wordt je toegeschreeuwd door TDK, Minolta, Kill 300 Roaches
in 10 Seconds, Hungry? Burger King, Fuji film, Roy Rogers, Olympus,
New York Spectacle, Enjoy Coca-cola, Sony, Canon en Camel Smooth
Cigarettes.
Op de hoek met 46th Street West is een klein opstootje tussen een
blanke man en een drietal negers. De man probeert door te lopen,
maar wordt daar in voortdurend gehinderd door het luid roepende
drietal. Mijn aandacht wordt echter afgeleid door een spetterende
streetrapformatie die vlak voor het TKTS-bureau begint te spelen.
Een strakke drummer slaat op een gammel drumstelletje een uitnodigende
mid-tempo groove, waarop twee jonge negers synchroon dansen en afwisselend
rappen. Voor het bureau staan lange rijen mensen te wachten om een
kaartje voor een Broadway-produktie tegen een gereduceerde prijs
te kunnen bemachtigen. Voor de rapformatie is het een uitstekend
publiek; iedereen is gedwongen te blijven staan om kans te blijven
maken op een goedkoop kaartje. Wanneer een poosje later een van
de rappers met een baseballpet langs de rij mensen loopt, zie ik
dat de belaagde man uit 46th Street vlak naast mij staat. Ik spreek
hem aan over het incident. Hij vertelt dat hij tegen één
van de negers was opgelopen, zonder dat daarbij sprake was van opzet.
Daarbij was de walkman van de neger op de grond gevallen, die onmiddelijk
een schadevergoeding van $100 eiste. Daar de walkman nog uitstekend
bleek te funktioneren was hij niet bereid om het bedrag te betalen.
Al snel kreeg de neger gezelschap van twee anderen, die met wat
lichamelijk machtsvertoon de eis kracht bij probeerden te zetten,
maar uiteindelijk namen ze genoegen met een schadevergoeding van
$10.
De westelijke omgeving van Times Square is vergeven van off-off-off-off-off
Broadway gelegenheden: sexshops, pornocinema's en louche stripshows.
Donkere, verlaten straten tussen de Avenue's maken niet een echt
ongevaarlijke indruk. Stegen en portieken met omgevallen vuilnisbakken,
weggewaaide kranten, een beschonken alcoholist en kapotte flessen.
Uit de roosters in de straten stijgen wolken waterdamp omhoog, hetgeen
door reflecties van de koplampen van passerende auto's een onheilspellend
en onaards tafereel oplevert. Na een uurtje rondslenteren zie ik
op de hoek staat een verontwaardigde man luidkeels te debatteren
met drie negers, die ik van het incident op de hoek van 46th Street
herken. Blijkbaar is het hele toestand met de walkman dus in scene
gezet en hebben ze nu een nieuw slachtoffer gevonden.
Advertentie in New York Times:
CONDOM VENDING IS BIG BUSINESS!
Distributorships available. Earnings of $50 - $100k. We provide
locations. Prevent, Inc., 1-800-666-6604.
De laatste zondag breng ik grotendeels door in Central Park. Zeer
veel New Yorkers gebruiken de zondag om uit te blazen in het groene
hart van de stad. Het park is echter zó groot dat het weinig
moeite kost om een rustig plekje te vinden. Overal in het park zitten
groepjes mensen te picknicken en te lezen. Joggen is, zoals bekend,
een nationale sport en onafzienbare rijen zwoegers bewegen aan mijn
ogen voorbij. Op het gras wordt opgedrukt, geheven, gebogen, gezweet,
gerekt, gestrekt, gekreund, gebukt en ontspannen, waarna de activiteiten
weer van voren af aan beginnen.
Op het podium in het park spelen de Bhundu Boys; een Afrikaanse
band die perfect past bij de lome, warme zondagmiddag. Een rollerscater
schaatst het perk in met een aanhangwagentje, gevuld met een immense
stereo-installatie. Hij begeeft zich naar de plek waar exhibistische
homo's en hetero's op een lachwekkende wijze rondjes draaien op
disco-muziek. Te midden van een grote groep toeschouwers doen enkele
tientallen schaatsers hun uiterste best om hun kunstjes te laten
zien, hun gesoigneerde lichamen te etaleren en te hengelen naar
de gunst van toeschouwers of mede-lotgenoten.
Aan de westkant van The Lake, het één na grootste
meer in het park, ligt Strawberry Fields; een gebied ter nagedachtenis
aan John Lennon. De John Lennon Memorial ligt vlakbij de Dakota
Building waar John en Yoko een appartement bewoonden en waar John
op 8 december 1980 werd neergeschoten door de gestoorde fan Mark
Chapman.
's Avonds neem ik nogmaals de boot naar Staten Island om de Manhattan
Skyline nog een keer bij avondlicht te aanschouwen. Helaas moet
ik het nu zonder de begeleiding van de zangeres/gitariste stellen.
In Greenwich Village neem ik in de zwoele avondlucht afscheid van
New York in Caliente, een Mexicaanse bar, waar ik met een aantal
"Margarita on the Rocks" met redelijk succes de teleurstelling
kan wegspoelen. Ik scheur nog een paar advertenties uit een krant,
die het afscheid alleen maar moeilijker maken:
STUDEBAKER '58 COMMANDER
Drive anywhere, very clean, rebuilt engine, new chrome,. $3000 203-255-4665.
THUNDERBIRD '63
Authentic factory sports roadster convert. K-H W/W, P/W, P/Seats,
P/S, P/B, am/fm, a/c, Diamond blue. Excl cond. $17,900. Ken 212-966-9090
work; 516-921-3553 home.
CADILLAC 1965 COUPE DE VILLE
Off-White exter/Black leath int. All options, complete power. Impeccable!
Drives like new! 45k mi. $3600 neg. 718-963-0880.
CHRYSLER NEW YORKER 1965
4 door black, a/c, excel cond, 28,000 mi, 340hp, Orig owner. $2500
negot. 718-726-3912.
In de YMCA blader ik voor een laatste keer door The Learning Annex:
How To Sell A How-To Book
You may be able to turn your hobby or professional interest into
a gold mine by writing a how-to book. It's easier then you may think,
especially if you get the best advice in the business on exactly
how to do it and make money. That's why The Learning Annex is bringing
you one of America's top editors of how-to books to tell you how
to write your book, get it published and make sure it's a commercial
succes.
Adrienne Ingram is the executive editor at Perigree Books, the nation's
premier how-to publisher and a division of Putnam. She has edited
over a hundred How-to books (on topics ranging from telephone sales
to how to clean your house), and she knows the industry in and out.
"Anyone who is good at anything should consider writing a how-to
book," she says. "How-to books make lots of money. And
they've become such a big business, the New York Times has created
a separate bestseller list for them."
In How To Sell A How-To Book, Adrienne Ingram will examine some
recent examples and the phenomenal sums these authors are making,
and she will show you how how those authors got where they are today.
She will talk about how to choose your topic - from your profession,
hobby or passion - and how to make it commercial. And she will show
you how to get a publisher to seek you out before you've even written
a proposal.
So c'mon - we know you've got something the world needs to know
how to do!
Course 428 Sec.A Sept.7 6:30-9:30pm Course fee $25
Ik overweeg om een boek te schrijven met de titel "How To Travel
From Coast To Coast Through The Southern States", maar ik besef
dat ik daarvoor niet genoeg materiaal heb verzameld en niet lang
genoeg in het zuiden van de USA heb vertoefd. The Learning Annex
brengt mij echter wel op het idee om mijn reiservaringen op papier
te zetten. Een sirene van een politiewagen over 34th Street is voor
mij aanleiding om op mijn horloge te kijken en ik schrik als ik
zie dat ik om 3.00 uur 's nachts nog steeds bezig ben om aan de
hand van trefwoorden de reis te reconstrueren. Ik besluit het werk
te laten liggen tot in het vliegtuig de volgende dag, wens de kakkerlakken
welterusten en breng een laatste, onrustige nacht door in het land
van de onbegrensde mogelijkheden.
auteur: Bert Taken |
