VERENIGDE STATEN

DEEL 4: NEVADA

"Tja, jammer dan, ik had meer belangstelling voor een paar verrotte ouwe huifkarren en biljarttafels die naast een Coca-Colakraam in de woestijn van Nevada stonden, en houten krotjes met verweerde, nog in spookachtige, versluierde woetijnwind heen en weer zwaaiende opschriften als: 'Bill Ratelslang heeft hier gewoond' of: 'Dit was jarenlang de schuilplaats van Annie Eéntand'." Uit "On the Road" van Jack Kerouac.

Vanuit Los Angeles neem ik de Highway 15 door de Mojave Desert; een lange, licht glooiende, fascinerende weg door zoutvlakten, rotsige woestenijen en stoffige zandbakken. De airconditioning blijkt nu van grote waarde te zijn. In een seven-eleven supermarkt heb ik een koelbox van piepschuim gekocht en gevuld met ijs (gratis bij elk motel, bijna gratis bij elke bezinepomp) waardoor de frisdrank lekker koel blijft. Ik besluit Death Valley te vermijden omdat deze plek 's zomers alleen na zonsondergang begaanbaar is. Overdag zijn temperaturen boven de 50?C geen uitzondering en autopech is daarom levensgevaarlijk.

In Barstow is een afslag naar Bakersfield. Op deze weg crashte James Dean, een paar dagen na het voltooien van de film Giant, met zijn nieuwe grijze Porsche van $7000 die hij "The Little Bastard" noemde. Ironisch genoeg had hij kort daar voor een commercial opgenomen in zijn Porsche: "People say that racing is dangerous, but I'll take my chances on the track any day than on the highway. Take it easy driving, uh, the life you might save might be mine, you know?".
Een eindje voorbij Barstow zie ik hoog in heuvels in witte letters de naam Calico. In 1881 werd er zilver gevonden in de Silver King Mine waardoor honderden gelukzoekers naar de plek stroomden. In een mum van tijd ontstond er een boomtown, bestaande uit één hoofdstraat en, op haar hoogtepunt, 22 saloons. Meer dan veertig kilometers aan tunnels werden er in de heuvels gegraven waardoor uiteindelijk 20 miljoen dollar aan zilver werd gewonnen. In 1896 werd de zilverprijs gehalveerd waardoor de meeste mijnwerkers weer vertrokken naar meer lukratieve oorden. De achtergebleven ghosttown werd in 1950 opgekocht door de Knott Family, die het in een min of meer authentieke staat wilde bewaren en open stellen voor publiek.

Wanneer ik uit de auto stap, wordt bijkans mijn adem afgesneden door de verschroeiende hitte in de woestijnheuvels. Ik krijg gelijk bewondering voor de gelukzoekers die deze hitte hebben weten te trotseren. Ik vlucht van de schaduw van Lucy Lane's House naar de schaduw van Lil's Saloon. Ik kan niet verhinderen dat mijn benen zich lichtelijk krommen tot o-benen en mijn bovenlichaam zich quasi-stoer opblaast, wanneer ik door de klapdeuren de saloon binnen stap. Helaas bevinden zich binnen geen kaartende outlaws, can-can danseressen of barkeepers die een bier naar het andere eind van de tap schuiven, maar slechts een paar brave gezinnen die hun cola door een rietje naar binnen slurpen. Aangezien zowel de Boysenberry Punch als de Sarsaparila, old fashioned root beer, worden aangeprezen neem ik beide. In the Shooting Gallery zie ik dat Wyatt Earp hier nog oog in oog heeft gestaan met desperado's.
Op straat ligt een graf met een grafsteen waarop staat:

HERE LIES HARRY DRINKWATER
WHICH HE NEVER DID
BORN 1850
PICKLED 1885
HAVE A DRINK ON ME FOLKS

Het Ghost Town Bulletin Board hangt vol quasi-jolige mededelingen op gipsen bordjes:

• "$100 Reward fer informashun as to who robbd Wells Fargo safe while agent was at lunch in Calico saloon last monday. Lem Howe, agent W.F.Co."
• "If yo'll gots a ache in a toth come on by andah, let doc du the pullin. Doc Hollyday als Earle the Pearl."
• "Fer Zale: 1 black cow (gives white milk, kicks a little), 1 Arab horse, wheel trade. Rae M."
• "Notis. Enyone knowin wheraboute club foote Jeorge who got hung by mistake, please come to sheriff Fronto."

Ik loop nog eens langs the Playhouse, the Bottle Shop, the Mistery Shack, the Maggie Mine en the Silver Bowl en kan een aanval van melancholie slechts onderdrukken door mijzelf in te prenten dat het beeld van de cowboy danig vervormd is door valse romantiek. Ik sla later nog een keer een boek over The Wild West open en zie dat ook het cowboy-gilde er een eigen jargon op na houdt. Een kleine bloemlezing:

• Belly wash slappe koffie.
• Braintablet sigaret.
• Bronco wild of halfwild paard.
• Chap leren bescherming over de broek tegen dorens e.d.
• Chuckwagon keukenwagen.
• Corral verzamelplaats voor vee.
• Dogie een zwak kalf of kalf zonder moeder.
• Drag Rider cowboy die achteraan de kudde rijdt.
• Drover samensteller van een kudde.
• Dude iemand van de oostkust.
• High-roller een hoogspringend, bokkig paard.
• Homesteader kleine veeboer.
• Honky-tonk een kroeg met pianomuziek.
• Maverick dier zonder brandmerk.
• Mustang een verdwaald paard (van het Spaanse mesteno).
• Painted cat een hoer.
• Point Rider cowboy die aan de kop van de kudde rijdt.
• Remuda de paardenkudde van de cowboys.
• Rodeo Spaans voor "roundup"
• Roundup verzamelen van vee naar een startpunt.
• Rustler veedief.
• Sombrero hoed met brede rand, van Spaanse sombra (schaduw).
• Sooner nieuweling.
• Stampede paniek die een kudde op hol doet slaan.
• Tenderfoot een onervaren persoon afkomstig van de oostkust.
• Trail-Boss baas van de cowboys tijdens de tocht.
• Vaquero Spaanse naam voor een cowboy.
• Wrangler paardenverzorger.

Terug bij de auto sla ik de aankomst van een tourbus met Japanse vrouwen gade. Dertig kreten, zuchten en witte zakdoeken maken mij duidelijk dat ook voor hen de overgang van airconditioning naar woestijnhitte schrikbarend groot is.
"Take the drag out of the drive" en dus stel ik mijn autoradio af op KRXV FM 98/99 en met een toepasselijke "I Shot the Sherif" van Eric Clapton laat ik Calico achter mij.

Het is heet in de Nevada woestijn. Ik stap onderweg enkele malen uit om de hitte en de uitgestrektheid wat directer te ervaren. De woestijn fungeerde als decor voor de laatste film van zowel Marilyn Monroe als Clark Gable. Marilyn's echtgenote Arthur Miller schreef het scenario voor The Misfits en de filmperiode werd gekenmerkt door zelfmoordpogingen van de voortdurend depressieve ster en de elke dag terugkerende vraag of Marilyn in staat zou zijn om voor de camera's te verschijnen.

In het schemerdonker is op tientallen kilometers afstand een felgekeurde gloed zichtbaar alsof een complete stad brandt zonder rook of alsof een gigantisch ruimtevaartuig net is neergestreken. Dit moet Las Vegas zijn. In 1829 werd door de Spanjaarden een groene plek in de woestijn gevonden, die ze Las Vegas (de weiden) noemden. Voordat het gokken in 1931 werd gelegaliseerd in Nevada was Las Vegas niet meer dan een waterhalte langs de Union Pacific Railroad, omdat er zich twee natuurlijke bronnen bevonden. Omstreeks dezelfde tijd werd in de omgeving begonnen met de bouw van de Hoover Dam en de werklui waren maar al te graag bereid om hun zuur verdiende loon te vergokken in een oase in de troosteloze woestijn. In 1948 nam de ontwikkeling een grote vlucht toen Bugsy Siegel zijn droom verwezenlijkte met de bouw van het Flamingo Hotel, het eerste luxe hotel met casino.

Ik loop de hele avond als een buitenaards wezen door de vijf kilometer lange Las Vegas Boulevard, ook wel The Strip genoemd, en vergaap me aan de luxe hotels met hun glitterende casinos en extravagant amusement. Flitsende neonlichten, onuitputtelijke lichtkranten met o.a. Paul Anka en Willy Nelson, exotische fonteinen en buitenissig geklede portiers vormen de buitenkant van The Stardust, The Sands, The Desert Inn, Tropicana, Riviera, The Golden Nugget, Frontier, Bally's-Las Vegas, Silver Slipper en natuurlijk Ceasars Palace. Zelden hen ik zo'n grote concentratie verlengde Mercedessen, Buicks en Rolls Royces met chauffeur gezien.

Ondanks de luxe, glitter en weelde zijn de hotels en restaurants goedkoop; op deze wijze lokken ze klanten die een veelvoud van hun besparing op eten en onderdak in het casino achter laten. De lichtreclame bij The Tillerman schreeuwt "If 7 is your lucky number, than try our lobster for $7.77!". Hoewel er op elk moment van de dag gegeten kan worden, houden toch veel mensen de traditonele eettijden aan. Ik sluit achter een rij mensen aan die allemaal wachten tot de gastvrouw hen een tafel wijst. De meeste mensen staan ongeduldig te schudden met een grote kartonnen beker met munten en beschouwen het eten als een noodzakelijk kwaad; je moet nu eenmaal af en toe eten om door te kunnen gaan met gokken. Eenmaal aan tafel vraagt een oudere serveerster in een rose pakje en hoofddeksel of ze mij kan helpen en ik zeg: "What if my lucky number is 1?". Ze lacht en antwoordt zonder nadenken: "Then you're lucky too, you'll get 1 lobster for $7.77!". Verslagen door haar gevatheid stem ik toe, neem me mijn eigen Hollandse zuinigheid kwalijk en probeer me voor te stellen wat ze had kunnen antwoorden wanneer ik als geluksgetal 2 of 3 zou hebben genomen. Het valt me op dat "gezellig uit eten" hier absoluut niet van toepassing is; iedereen schrokt, schranst en spoelt weg. In alle hoeken van het restaurant staan monitoren opgesteld waarop de resultaten van een soort bingo worden vermeld. Een "bunnie"-achtige jongedame rent langs alle tafels en deelt formulieren uit. Nadat de formulieren zijn ingevuld neemt iedereen weer de gebruikelijke houding aan; lepel in de rechterhand, de beker met munten in de linkerhand en de ogen gespannen gericht op de monitor. Er wordt nauwelijks geconverseerd en de weinige gesprekken gaan uiteraard over winststrategieën en gemiste kansen.
Ik sla de The Learning Annex nog maar eens open:
How To Become A Contestant On A Game Show
Is it your fantasy to stand next to Vanna White and tell her you love her? Are you a trivia fan who dreams of becoming "King (or Queen) of Jeopardy"? Or do you imagine choosing between an all-expense-paid trip for two to Paris or $10,000 cash? Any way you play it, being a contestant can be a great experience. But becoming one can be as difficult as passing a theatrical audition. Now thanks to The Learning Annex and four-time game show contestant Rob Krausz, getting on your favorite show can be "fun and games!". In one informative and entertaining evening, you'll get all the inside facts. Ten years ago, at age 18, Rob Krausz made game show history as the country's youngest contestant. Today, disguised as a lawyer/actor/writer (who's appeared in over 10 episodes of Divorce Court) he's won over $25,000 in cash and prizes. He'll explain how to select the game show that suits your strengths, how to make contacts and get auditioned, what to expect at auditions, and how to deal with contestant coordinators and producers. He'll also conduct mock auditions so you can see what it's like. Whether your dream is to spin your Wheel of Fortune or shop you heart out on The Price is Right, "C'mon down!". In this course everyone is a BIG WINNER!
Course 506 Sec.A Oct.12 6:30-9:30pm Course fee $12

De gehele nacht hangt er een zwoele zomeravondsfeer en het aantal mensen op de, in een zee van licht badende, straat neemt nauwelijks af. Ik loop bij VegasWorld naar binnen en dwaal door de vele "straten" met gokautomaten op de begane grond, waar het mij vaak moeilijk valt om in het vleesvormige uitgroeisel, dat een geïntegreerd deel lijkt uit te maken van de gokautomaat, een mens te herkennen. Meestal is de term "gokautomaat" meer van toepassing op het gedachtenloze wezen dat beurtelings werpt en rukt dan op de machine, die met zijn lichtjes, cijfers en geluiden meer vormen van leven vertoont.
Met een plaatsvervangend schaamtegevoel plof ik neer in het kingsize bed en lig nog uren wakker omdat de gordijnen niet kunnen verhinderen dat de kamer hel verlicht blijft alsof het klaarlichte dag is.

verder naar deel 5