Suriname: regenwoud en kousenband

Suriname reisverhaal: verslag van een reis door Suriname met veel informatie en foto's

(Tekst en foto's: Christel en Jan Willem)

deel 1/8

Van eind Oktober tot midden November 2002 maakten wij deze fantastische reis met Summum door Suriname. Door de slechte infrastructuur van Suriname werd Paramaribo steeds als uitgangspunt voor de tochten naar het binnenland gebruikt. Om op de verschillende plaatsen in het binnenland te komen hebben we ons voornamelijk over het water en door de lucht verplaatst.

In Suriname is het toerisme nog nauwelijks ontwikkeld waardoor je nog erg veel van de oorspronkelijke cultuur en natuur van het land kunt zien. In het binnenland vindt je de indianen en de tijdens de slavernij het binnenland ingevluchte boslandcreolen. In Paramaribo en het kustgebied vindt je vele verschillende culturen waaronder de javaanse, creoolse, hindoestaanse en de nederlandse. Het land bestaat voor meer dan 85 procent uit regenwoud en wordt doorkruist door rivieren dit maakt het een fantastische reisbestemming voor natuurliefhebbers.

Onze reis is begonnen in Paramaribo, een prachtige stad uit de nederlands koloniale tijd. Vanuit Paramaribo hebben we vervolgens vier totaal verschillende tochten gemaakt.

• Een fietstocht van twee dagen door het Commewijne district langs de 18e eeuwse plantages van Nieuw Amsterdam, Mariënburg en Wederzorg.
• Een boottocht over de Corantijn rivier naar Apura.
• Een tocht naar de binnenlanden van Suriname, het gebied van de Saramaccaners, het eiland Kumalu. En naar Brownsberg aan het Brokopondomeer.
• Een tocht over de Marowijne rivier in het oosten naar Misaboo en Albina.

Suriname is een land waar je je erg snel thuisvoelt. De mensen zijn vriendelijk en gastvrij, spreken bijna allemaal Nederlands en zijn heel erg relaxed. Samen met het heerlijke weer, de lekkere en gevarieerde keuken en de natuur is het een fantastische en avontuurlijke reisbestemming.

Paramaribo

Een reis naar Suriname begint al in de vertrekhal van Schiphol. Hele Surinaamse families staan hier voor de incheckbalies te wachten met karren vol koffers, dozen en kisten. In de rij naast ons staat zelfs een man met een pak lamellen in de arm. Het is een complete volksverhuizing. Het merendeel van de Surinamers heeft meer handbagage dan onze complete bagage. Met uiteindelijk een half uur vertraging vertrekken we in een vol vliegtuig met bestemming Paramaribo.

We komen net voor de schemering aan op de Johan Adolf Pengel luchthaven, kortweg Zanderij, ten zuiden van Paramaribo. Het luchthavengebouw staat er vervallen bij. Later blijkt dat het dak recentelijk is ingestort. Na een wandeling van het vliegtuig naar de aankomsthal wacht ons nog een lange rij voor de douane en immigratie. Naast het reeds aangevraagde visum moeten we ook nog een formulier voor de Surinaamse politie invullen en we moeten ons binnen 8 dagen melden bij de vreemdelingenpolitie in Paramaribo om ons verblijf te bevestigingen. De bagage hebben we snel te pakken. We wisselen maar alvast wat Euro’s in voor Surinaamse guldens. Met een wisselkoers van ongeveer 1000 Surinaamse guldens voor 1 oude Nederlandse gulden levert dit een flink pak met 10 duizendjes op.

Buiten de luchthaven ontmoeten we Theo onze reisbegeleider voor de komende 3 weken. Eén voor één komen onze reisgenoten ook naar buiten. Een groep van 10 vrouwen en 4 mannen klaar om Suriname te verkennen. Met een klaarstaand busje vertrekken we naar ons hotel in Paramaribo. Onderweg maken we kennis met heerlijk Surinaams sap van de Markoesa.

Ons hotel is Ed’s Inn en ligt in een buitenwijk van Paramaribo met vrijstaande huizen op palen. Het hotel heeft een groot overdekt terras en na de lange reis bestellen we hier gretig onze eerste “djogo” Parbo bier, een fles van 1 liter. Na het gebruikelijke rondje voorstellen, het inleggen van de pot, de kamerindeling en een korte bespreking van de reis zoekt een ieder zijn kamer op. Wij zullen de eerste paar dagen een kamer met Bart en Dyan delen. De kamers zijn eenvoudig en de eerste kakkerlak van ca. 5 cm is al snel gevonden.

Na een vooral zeer warme nacht van wakker worden en weer slapen zijn we al vroeg op. Na een verkoelende douche waarvan het effect direct na afdrogen al meteen verdwenen is vertrekken we gezamenlijk naar Paramaribo. Vandaag moeten de nodige praktische zaken geregeld worden. We wisselen nog wat extra Euro’s aangezien dit buiten Paramaribo niet zo eenvoudig is. Waarna we naar de vreemdelingenpolitie rijden. In een niet zo oud maar wel vervallen gebouw aan de haven. Dit zou een wereldhaven worden maar de aanlegsteiger is in de rivier gezakt en ook verder zijn er weinig activiteiten. We geven onze paspoorten en tickets af en genieten van het uitzicht over de Suriname rivier.

Nadat alle papieren in orde zijn vertrekken we naar het centrum van Paramaribo. Hier wacht onze gids voor vandaag, Chris. Hij geeft ons een rondleiding door het centrum langs de bezienswaardigheden van Paramaribo. De bloemenstalletjes voor het presidentiële gebouw, de palmentuin (zeer vergane glorie), het onafhankelijkheidsplein, Fort Zeelandia en de officierswoningen. Uiteindelijk geeft Chris nog een paar tips met betrekking tot meerdere interessante delen van de stad en zijn we vrij om de middag zelf te besteden.

JW en ik gaan eerst lunchen aan de waterkant. Bij de eettentjes bestellen we saté en genieten hier in de schaduw van. Na de lunch begeven we ons door de wijk met de oude maar opgeknapte koloniale houten panden, we komen langs de vervallen houten kathedraal en vele andere bezienswaardigheden. We eindigen onze wandeling op de overdekte markt en kijken naar alle aangeboden waar, hier is werkelijk alles te koop. We kijken onze ogen uit naar de verschillende soorten groenten en fruit, kippen, vissen, kruiden en andere etenswaren. Daarnaast wordt er kleding en keukenwaar, vogelkooitjes en allerlei andere zaken verkocht.

Paramaribo is meer een groot dorp dan een stad. Nergens is hoogbouw te bekennen en de voornamelijk houten bebouwing geeft het geheel een ontspannen en gezellige sfeer. Helaas is het merendeel van de houten panden in een zeer slechte staat. Slechts een klein gedeelte is gerenoveerd en valt onder het Unesco erfgoed. Het is erg grappig om in een stad zo ver van huis met een totaal ander klimaat alle mensen in je eigen moedertaal aan te kunnen spreken en overal Nederlandse ophangborden te zien. De mensen zijn heel verschillend maar over het algemeen allemaal heel vriendelijk. Duidelijk is wel het grote verschil tussen arm en rijk. Wellicht niet zo schrijnend zoals we dat in Venezuela hebben gezien maar wel net zo dicht naast elkaar.

Uiteindelijk lopen we terug naar Fort Zeelandia. Hier kijken we over de rivier uit en zien een groep dolfijnen rond zwemmen. Al zittend naast het beeld van Wilhelmina hebben we een interessant maar tegelijk angstwekkend gesprek met een Surinaams / Guyanese man. Hij vertelt ons over de tijd van Bouterse en de opkomende criminaliteit in Paramaribo (waar wij overigens tijdens ons hele verblijf niets van merken).

Om 18.00 hebben we afgesproken bij Mix Food aan de waterkant bij Ford Zeelandia om met de hele groep te eten. De maaltijd is echt Surinaams met oa Pom. Na de maaltijd rijden we met de openbare bus voor slechts 450 Surinaamse gulden terug naar het hotel.

verder naar "Regenwoud en kousenband" deel 2