Reisverslag Suriname 2002

Suriname reisverhaal: verslag van een reis door Suriname met veel informatie en foto's

(Tekst en foto's: Erika en Ted)

deel 3/3

Donderdag 26 september ’02

Ondanks de spinnen hebben we toch wel goed geslapen. Gisteren hebben we al kennis gemaakt met de beheerders die, samen met een aantal boslandcreolen (bosnegers), geheel op vrijwillige basis alles op Danpaati regelen. De opbrengsten komen ten goede aan projecten voor de lokale bevolking op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs. Als we hun vertellen van de door ons geredde luiaard lachen ze ons uit want het blijkt dat de luiaard een uitstekende zwemmer is. Vanmorgen zijn we met de korjaal naar een verderop gelegen medische post gebracht. Vanaf hier hebben we een wandeling gemaakt door een aantal dorpjes waaronder Botopasi.

Botopasi

Botopasi

Hier bevind zich het vliegveld annex voetbalveld vanwaar wij terug zullen vliegen naar Paramaribo. De bevolking bestaat uit boslandcreolen, ook wel Saramakaners, die allemaal even vriendelijk zwaaien maar ons toch ook wel eng vinden. Volwassen vrouwen willen niet op de foto omdat ze bang zijn in bladen als Panorama te komen. Kinderen zijn in eerste instantie bang voor de “bakkra’s”, die bij hen dezelfde betekenis hebben als bij ons zwarte Piet. Pas wanneer de ouders zeggen dat het goed is durven ze een snoepje aan te nemen. Vanmiddag hebben we heerlijk gerelaxed op de veranda van onze lodge en hebben we gezwommen in de Surinamerivier.

jonge Saramakaners

de veranda van onze lodge

Vrijdag 27 september ’02

Afgelopen nacht hoorde ik een geluid wat leek op een misthoorn maar wat brulapen bleken te zijn. Ook horen we s’nachts trippelende pootjes op de vloer van de hut. Maar goed dat we een klamboe hebben. Vandaag heeft onze groep zich in tweeën gesplitst. De ene helft is om 9.00 uur per korjaal naar Dan gebracht waar ze een boswandeling gaan maken van ± 20 km. Wij zitten bij de andere helft en gaan met de korjaal naar het anderhalf uur verderop gelegen dorp Djoemoe, de plaats waar de Surinamerivier zich vertakt in de Gran Rio en de Pikin Rio. Hier heeft de Evangelische Broedergemeenschap een kerk, een school en een veldhospitaal gebouwd waardoor het dorpje een streekfunctie heeft gekregen.

Morgen bestaat Djoemoe precies 40 jaar en de voorbereiding voor de feestelijkheden zijn al in volle gang. Uit alle omliggende dorpen zijn mensen uitgenodigd waarvan een groot aantal vandaag al per korjaal aan zal komen. Aan de overkant van Djoemoe ligt, in de Gran Rio, de Tapawatraval. Hier kunnen we zwemmen en onder de waterval zitten. Als we terug zijn op Danpaati hebben we een goed diner met aansluitend een Saramakaner show.

het dorp Djoemoe

de Gran Rio, Tapawatraval

Zaterdag 28 september ’02

Dit was alweer onze laatste nacht in de jungle. We hebben na het ontbijt nog uitgebreid de tijd om zelf een stukje te peddelen, een wandeling over het eiland te maken en om onze spullen in te pakken.

een stukje zelf peddelen

wandeling over het eiland

Na de lunch vertrekken we rond 14.30 uur per korjaal naar Botopasi. Hier moeten we hard lopen om het vliegtuig naar Paramaribo te halen. De vlucht met een Twinotter van Surinam Airways duurt ongeveer 45 minuten (foto 42). Vanuit het vliegtuig hebben we een schitterend uitzicht op het Amazonegebied en kunnen we ook zien welke weg we op de heenweg hebben gevolgd. We landen op vliegveld Zorg en Hoop.

een Twinotter van Surinam Airways

Zondag 29 september ’02:

Als laatste excursie krijgen we oude ambachten te zien. We beginnen bij een Indiaanse pottenbakkerij in Billiton. Door de familie Sjinga worden hier potten en beeldjes met de hand gemaakt en op een houtskool gebakken. Daarna zien we hoe de boslandcreolen van cederhout hun houtsnijwerken creëren. Ook brengen we een bezoek aan het treinstation in Onverwacht, de hoofdplaats van het district Para. Een verlaten station met roestende wagons en locomotieven. De spoorlijn werd in de tijd van de goudkoorts aangelegd door voormalige plantagearbeiders. Het spoor liep tot in 1920 van Paramaribo naar de goudgebieden tussen de Boven-Surinamerivier en de Boven-Marowijnerivier.

In de jaren ’60 verdween een groot deel van de spoorlijn naar de bodem van het Brokopondo stuwmeer. Tot 1985 heeft er een trein gereden tussen Paramaribo en de voet van de Brownsberg. In Lelydorp krijgen we een Indiaanse show te zien. Eenmaal terug besluiten we om nog even een rondje in de buurt van het hotel te lopen. Al wandelend door een leuke wijk komen we twee Chinese supermarkten tegen waar we voor een redelijke prijs wat kleine flesjes rum kopen. Als afsluiting van onze rondreis hebben we in de Riverside hut van het hotel een Creoolse maaltijd en krijgen we door AST live muziek van een grootbazuin bandje aangeboden.

cederhout houtsnijwerk

verlaten treinen uit de goudkoorts-tijd

Maandag 30 september ’02

Dit is de laatste dag dat we nog de mogelijkheid hebben om wat van de stad te zien nu de winkels open zijn en om souvenirs te kopen. We gaan op ons gemak via de waterkant richting centrum. Onderweg wordt ons, door zomaar iemand die we tegenkomen, gevraagd of we het naar ons zin hebben. We lopen over de centrale markt en bekijken een aantal winkeltjes. Grappig om te zien zijn de bordjes met daarop de tekst "verboden te pissen". Overal staan kraampjes waar schoolspullen verkocht worden want morgen gaan immers de scholen weer beginnen. Bovendien is het extra druk in de stad omdat iedereen vandaag salaris heeft ontvangen. Bij de Ready Tex kopen we nog wat houtsnijwerk als souvenir.

via de waterkant richting centrum

"verboden te pissen"

Dinsdag 1 oktober ’02:

Het enige wat we vandaag nog doen is de koffers inpakken en een paar sandwiches halen voor de lunch en voor vanavond op het vliegveld. Om 14.50 uur worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht. Onze laatste guldens geven we uit aan een paar Parbootjes en wat zakjes snoep. Rond 20.00 uur vertrekken we met vlucht KL714 richting Nederland waar we de volgende ochtend om 9.10 uur landen.