Reisverslag Suriname 2002

Suriname reisverhaal: verslag van een reis door Suriname met veel informatie en foto's

(Tekst en foto's: Erika en Ted)

deel 2/3

Vrijdag 20 september ’02

Vanmorgen bezoeken we eerst het rijstbedrijf SML (Stichting voor Machinale Landbouw) in Wageningen. Hier krijgen we het hele proces van rijst maken te zien. Regelmatig zien we werknemers met grote balen rijst op hun fietsje het bedrijf uitkomen. Dit is rijst die van de band af is gevallen en wat de medewerkers mee mogen nemen voor thuis. Zo te zien valt er wel erg veel rijst van de band. We rijden door naar Nieuw Nickerie, de hoofdplaats van het district Nickerie. Het grootste deel van de bevolking in Nickerie bestaat uit Hindoestanen. In een school krijgen we een Hindoestaanse culturele show te zien met zang, dans en klederdracht. Er speelt een man op een tablas, een soort van bongo waar een geweldig geluid uitkomt.

Na de show krijgen we nog een Fernandes (zoet drankje met koolzuur) en een speculaasje en genieten we op de Zeedijk van een zonsondergang. Aan de overkant van de Corantijnrivier kunnen we Guyana zien liggen. Zodra de zon onder is komen de smokkelaars met hun bootjes de rivier op. Vanavond dineren we in een Javaans restaurant waarna we nog even de kermis opgaan. Er staan voornamelijk standjes met muziek, om te gokken en te eten.

Tabla speler

Zonsondergang op de Corantijnrivier

Zaterdag 21 september ’02:

Na het ontbijt verkennen we eerst het winkelcentrum en de markt van Nieuw Nickerie waarna we nog een bezoek brengen aan een klein rijstbedrijf en een particuliere rijstboer. De laatste heeft in een schuur een machine staan waar de lokale bevolking voor een symbolisch bedrag het kaf van het koren kan laten scheiden. In zijn woning aan de overkant van de weg krijgen we nog wat te drinken. Na de lunch gaan we weer op weg naar Paramaribo. Omdat dit een behoorlijke afstand is om af te leggen stoppen we onderweg alleen maar voor een drankje en een bezoekje aan een bloementuin c.q. tuincentrum. Pas na zevenen komen we weer aan bij het hotel.

de markt van Nieuw Nickerie

Terug bij het hotel

Zondag 22 september ’02:

Vandaag hebben we lekker een vrije dag. Eerst gaan we naar de stad waar we één en ander zonder al te veel mensen kunnen bekijken. De winkels zijn dicht en bijna alle Surinamers gaan op zondag naar de Colakreek om te zwemmen en te ontspannen. Helaas zijn we te laat om van de zangwedstrijd te genieten die vogelbezitters op zondagochtend houden op het Onafhankelijkheidsplein. Als je in Suriname een vogeltje hebt ben je pas een echte kerel. Als je een man met een vogeltje in een kooitje rond ziet lopen doet hij dit om de vogel te leren antwoorden. Als we na onze, toch wel warme, wandeling terug zijn nemen we nog een heerlijke duik in het zwembad. Het water is weliswaar warm maar toch fris je er van op. Elke keer als we s’avonds gaan eten moeten we een vrij drukke weg oversteken en dat valt niet altijd mee met het links rijdende verkeer. Wat opvalt is de beleefdheid van de Surinamers.

de markt van Nieuw Nickerie

het zwembad

Maandag 23 september ’02:

Om 9.00 uur gaan we op stap voor een dag kunst en cultuur. Eerst hebben we een rondleiding in het presidentieel paleis. Na afloop krijgen we een drankje en een hapje aangeboden op het terras waar we zicht hebben op de palmentuin. In de tuin van het paleis zitten apen die ook gelijk een hapje mee komen eten. In de gallery Ready Tex krijgen bekende en onbekende kunstenaars de kans om te exposeren zoals b.v. Erwin de Vries en onze eigen reisleider Sirano. Ook zit er een winkel bij waar van alles te koop is van kunst tot kleding tot gasbommen.

Na de lunch bij een Chinees restaurant belanden we bij batik en kunstschilder Soeki Irodikromo. Hij geeft uitleg hoe hij werkt en sleept ons tot slot mee naar zijn Javaanse clubhuis waar hij samen met een aantal studenten een standbeeld heeft gemaakt ter ere van 100 jaar Javaanse immigratie. En weer krijgen we wat te drinken. Nu komen er djogo’s (literflessen Parbobier), cola en water op tafel. Voor zover we tot nog hebben meegemaakt is het vrij gebruikelijk dat iedereen die wat verteld of laat zien ons na afloop een drankje en/of hapje aanbied. Door het enthousiasme van al deze mensen is het moeilijk om hier nee tegen te zeggen. Ook krijgen we van AST elke dag wel cake, gebak of fruit tijdens de rit.

het presidentieel paleis

batik en kunstschilder Soeki Irodikromo

Dinsdag 24 september ’02:

Wederom zijn we om 9.00 uur op pad gegaan maar nu voor een dag religie. De rooms- katholieke kathedraal St. Petrus en Paulus is het op één na grootste houten gebouw van de wereld en werd gebouwd in de jaren 1883-1885. Momenteel is men druk bezig met de restauratie van de kathedraal. Een paar straten verderop bezoeken we een moskee. Vlak daarnaast staat een Joodse synagoge. De bodem van deze synagoge is bedekt met zand dat afkomstig is van de Jodensavanne. Er hangen opschriften waaruit blijkt dat in de loop van de jaren diverse leden van ons koninklijk huis de synagoge hebben bezocht. Vanmiddag hebben we nog wat rondgeslenterd door de stad.

kathedraal St. Petrus en Paulus

Joodse synagoge

Woensdag 25 september ’02:

Eindelijk is het dan zover. We gaan voor een paar dagen het binnenland in. Om 8.00 uur vertrekken we met de bus richting Atjoni. Het grootste gedeelte van de busrit gaat via een, toch wel vrij brede, bauxietweg. Het enige wat we tegenkomen zijn grote zware vrachtwagens die veel grint en steentjes doen opspatten. Om de voorruit van de bus heel te houden legt de chauffeur zijn hand ertegen. Terwijl wij een plaspauze hebben en een soort van saucijzenbroodje eten zijn de reisleider en de chauffeur bezig de accu weer onder de bus vast te sjorren. Bij een rotspartij stappen we uit en lopen we een stuk. Als we rond 13.30 uur in Atjoni aankomen staan er al de nodige inheemsen te wachten. De chauffeur wil ze voor SF 20.000,00 p.p. (is ± € 7,00) maar wat graag mee terug nemen naar Paramaribo.

Steentjes tegen de voorruit

Aankomst in Atjoni

Wij kunnen gelijk in een korjaal stappen. Dit is een uitgeholde, opgerekte boomstam (een groot soort kano). De lunch die we vanmorgen afgehaald hebben kunnen we aan het begin van onze boottocht naar Danpaati nuttigen. Het is het droge seizoen dus ook droog (laag) water. Gelukkig staat het water nog hoog genoeg om onderweg niet uit hoeven te stappen. We komen langs diverse stroomversnellingen en bij elk dorpje zie je de lokale bevolking zwemmen, vissen of op stenen hun kleren wassen. Op zoek naar vissen, slangen en kaaimannen zien we opeens een luiaard in het water. De bootsman vindt dat de luiaard gered moet worden want ze kunnen niet zo goed zwemmen. We halen hem dan ook uit het water waarna de bootsman hem terug hangt in een boom. Na 2½ uur varen komen we om 16.30 uur aan op Danpaati. Hier overnachten we in houten hutjes met rieten daken, twee bedden met klamboe, wastafel, toilet, douche en spinnen. We krijgen nog even een rondleiding op het eiland en gaan om 19.30 uur dineren. Er is een aggregaat wat van ongeveer 18.30 uur tot 22.00 uur aangaat en daarna moeten we ons met een olielamp redden.

stroomversnellingen

een luiaard in het water

verder naar "Reisverslag Surinama 2002" deel 3