|
Peru, informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, info, wereldreis, foto's, Zuid Amerika
Zuid-Amerika rondreis: Peru
Peru reisverhaal: verslag van een reis door Peru met veel
informatie en foto's
(Tekst en foto's: René en Jacqueline)
deel 1/3
| We zijn inmiddels meer dan een maand onderweg
door Zuid-Amerika en hebben zojuist het prachtige Bolivia
achter ons gelaten. In Peru is het qua reizigers drukker
dan in Chili en Bolivia. Peru heeft op toeristisch gebied
natuurlijk veel te bieden. De Machu Picchu, de verborgen
Inca stad, is een must voor de Zuid-Amerika reiziger.
Heb je redelijke conditie dan ga je er natuurlijk lopend
heen via de Inca Trail. Maar Peru heeft meer, naast het
Titicaca-meer heb je hier ook een stuk Amazone, de hoge
Andes toppen rond Huaraz, de kustlijn met zijn zeeleven
rond Pisco en de Nazca-lijnen. Kortom, een land dat op
zich al een reis waard is. |
|
Puno
Gisteren vanuit Copacabana – Bolivia - met de bus naar
Puno gekomen. Vanuit deze stad bezoeken we de floating islands
op het Titicaca-meer. Dit zijn drijvende eilanden opgebouwd
van meerdere lagen riet en bewoond door Uros mensen. De eilanden
liggen niet zover uit de kust en zijn eigenlijk niet meer
authentiek. De bewoners hebben ontdekt dat je aan toeristen
meer verdient dan aan vissen. Jammer dat het toerisme dit
soort mensen uit hun wereld trekt, anderzijds gaat hun welvaart
omhoog, ze hebben nu zelfs televisie tot hun beschikking.
Na een kort tochtje op een rieten boot
varen we met de motor boot verder naar Isla Taquile.
Een ‘echt eiland’ op ongeveer 2,5 uur varen.
Het eiland staat bekend om het feit dat hier de mannen
breien. Ze maken voornamelijk mutsen in verschillende
kleuren, de manier waarop je deze draagt geeft bijvoorbeeld
aan of je getrouwd of beschikbaar bent. |
|
Cusco
De belangrijkste trekpleister van Peru is Cusco. Gelegen
in het zuidoosten van het land dicht bij Lake Titicaca en
het Amazonegebied. Verweg de grootste groep reizigers komt
natuurlijk voor de Machu Picchu al dan niet via de Inca Trail,
een voettocht van ruim 42 km door het Andes gebergte. De stad
is gezellig en heeft een mooi centraal plein. Dit plein, Plaza
de Arma, heeft veel restaurantjes en boekingskantoortjes.
Minpuntje zijn de vele verkopers die je over proberen te halen
bij hun te boeken, te kopen of te eten. We verblijven en lange
tijd in Cusco en gebruiken het als uitvalsbasis voor de Inca
Trail en Nationaal park Manu. Verder doen we vanuit hier een
tour door de Sacred valley of the Inca’s en maken we
met paragliding nog een tandemsprong.
 |
|
We reizen vanuit Puno door naar Cusco. De busreizen zijn
hier een belevenis op zich. Rond lunchtijd stapt een vrouw
de bus in met een gebraden lama op haar rug. De vrouw snijdt
de lama op en verkoop deze met gekookte aardappelen en een
sausje aan de mensen in de bus. Onze medepassagiers blijkt
het goed te smaken want alles gaat op. In de loop van de jaren
zijn onze magen wel wat sterker geworden maar we komen toch
niet in de verleiding.
Aangekomen in Cusco belanden we in een klein hostel op zo’n
tweehonderd meter van Plaza de Armas. Klinkt dichtbij maar
het zijn wel tweehonderd meter traptreden in ijle lucht! Dat
is alvast een mooie oefening voor de Inca trial. We gaan direct
shoppen bij de verschillende reisagenten en boeken onze tours.
Let op! Boek je Inca Trail op tijd. De agenten hebben namelijk
een aantal dagen nodig om de vergunningen te regelen.
Deze tijd gebruiken we om een dagtour te doen naar de Sacred
valley of the Inca’s. Het is een lange dag en we hebben
niet echt geluk met het weer. Dit laatste komt hier wel vaker
voor door de ligging tussen de bergen. Even een kleine opsomming
van de locaties die we deze dag aan doen. De markt in Pisac,
erg toeristisch. De ruïnes in Pisac, wel aardig maar
een behoorlijk stuk lopen. Lekker geluncht in Urubamba en
daarna naar Ollantaytambo. In Ollantaytambo staat een grote
Inca ruïne, erg mooi, leuk en interessant. Als laatste
gaan we via de Kathedraal van Chinchero we weer terug naar
Cusco.
Inca Trail
Na een dagje relaxen en inkopen rijden we vanaf de Plaza
de Armas met een kleine bus richting ‘km 82’,
het startpunt van de Inca Trail. De busrit duurde ongeveer
twee uur en gaat over smalle onverharde wegen langs de rivier
Rio Urubamba Hier stopt ook de weg. Vanaf hier moeten we te
voet verder. De Inca Trail is een uitdaging voor ons minder
ervaren hikkers uit dat vlakke Nederland. Het is een vierdaagse
tocht van ongeveer 42 km.waarbij je drie hoge bergpassen passeert.
De eerste dag is goed te doen, we maken kennis met de kookkunst
van de kok, dat zit wel goed. We passeren op een bergtop de
in het dal gelegen Llactapata ruïnes en komen langs het
dorpje Huayllabamba. Llulluchapampa is onze campsite, we nemen
het hoogst gelegen camp zodat we ‘slechts’ 1200
meter onder de Warmiwañusca pass zitten. Het laatste
stuk gaat superstijl omhoog. De schemer begint in te vallen
en de dragers beginnen honger te krijgen. Ze kunnen niet langer
wachten en komen ons te gemoed. Een aantal van ons worden
verlost van hun rugzak. Ze rennen gewoon naar boven, ongelofelijk.
Dag twee staat als zwaarste dag in de boeken. We verslapen
ons en vertrekken - na een stevig ontbijt - later dan gewenst.
We zitten gelijk in de klim richting de Warmiwañusca
pass (4198 meter). Het is erg stijl en het eerste stuk gaat
door het bos. Als je denkt dat je er bijna bent, loop je weer
tegen een bergwand aan en dan begint de ‘Hell pass’
pas echt. Vanaf hier kun je het hele pad langs de bergwand
zien lopen. Het is een slopend stuk met veel traptreden en
steeds ijler wordende lucht. Het is echt stap voor stap naar
boven. Boven aankomen voelt echt als een overwinning. Mensen
gaan trots op de foto en moedigen medeklimmers aan bij het
afleggen van hun laatste meters.Na een lange afdaling komen
we in een kamp aan en besluiten om hier de nacht door te brengen.
 |
|
De derde dag is niet zo zwaar maar wel extra lang omdat we
gisteren eerder gestopt zijn. Er staan vandaag twee passen
op de agenda. We vertrekken vanaf 3700 meter en de eerste
pass van die dag ‘second pass’ is op 3998 meter.
We bezoeken de Runturacay ruïnes en nemen na de afdaling
direct de ‘third pass’ op een hoogte van 3700
meter. Het uitzicht is prachtig. We lunchen en relaxen lekker
in het zonnetje, het ergste hebben we nu gehad. Voor we aan
de laatste afdaling beginnen bezoeken we de ruïne Phuyupatamarca
(naam is toch nog goed voor 2250 google treffers!).
De vierde dag vertrekken we vroeg in de morgen. Het is nog
donker en we willen vandaag bij de Machu Picchu de zon op
zien komen. Het is een uurtje lopen tot aan de zonnepoort.
Hier zit iedereen te wachten op het moment. Wij lopen, op
aanraden van onze gids, door tot bij het complex Machu Picchu.
Hier zitten we echt eerste rang en genieten van onze welverdiende
beloning, de zonsopkomst die de Machu Picchu in het daglicht
zet. De rest van de dag brengen we in door in het complex
en het dorpje Aqua Caliënte om vervolgens met de trein
terug naar Cusco te rijden.
verder
naar "Zuid-Amerika rondreis: Peru" deel 2
|