|
Mexico, informatie over reizen en vakantie, reisverhaal, reisverslag, info, foto's, Midden Amerika
Drie weken rondreizen in Mexico
Mexico reisverhaal: verslag van een reis door Mexico 1999
(tekst en foto's: Geja en Michael Rijsman)
deel 1/3
zaterdag 15 mei 1999
We hebben alleen de heenvlucht naar Mexico-Stad en de terugvlucht
vanaf Cancun (via Mexico-Stad) geregeld en bij aankomst een
hotel in Mexico-stad voor 3 dagen. Daar zullen we ook opgehaald
worden door iemand die ons naar het hotel zal brengen. Het vliegtuig
vertrekt iets later dan gepland, maar door de wind mee komen
we toch op de geplande tijd aan in Mexico Stad. Het laatste
stukje van de vlucht is wel erg onrustig en er moeten dan ook
een aantal mensen overgeven. Spannende aankomst trouwens, het
lijkt echt of je op de huizen gaat landen. We gaan snel door
de douane en dan moeten we door de bagagecontrole. Je moet op
een knop drukken; als er een groen licht gaat branden mag je
doorlopen, anders moet je je bagage openen. Het groene licht
gaat niet branden, dus we maken braaf onze bagage open. Gelukkig
hoeven we niet alles uit te pakken en kunnen we toch snel verder.
De taxichauffeur staat al met een bordje van OAD op ons te wachten.
We wisselen snel wat US dollars in mexicaanse pesos en stappen
dan in de taxi. Na een redelijk lange rit komen we aan bij ons
hotel op de Av. de Reforma (redelijk dicht bij het centrum).
| De kamer is netjes en behoorlijk groot,
dus we hebben geen spijt dat we dit hotel geboekt hebben.
Na een douche gaan we nog maar even wandelen en we komen
uit op de Zócalo. Het is er behoorlijk druk. Overal
staan standjes, waar diverse producten verkocht worden.
We kunnen nog net even de Kathedraal van binnen bekijken.
Er is behoorlijk wat stutwerk nodig om te voorkomen dat
de boel instort. Vervolgens lopen we langs de Templo Mayor
en we besluiten meteen dat we dit complex geen bezoek
waard vinden. |
|
zondag 16 mei 1999
De volgende morgen staan we om acht uur op. We hebben besloten
meteen naar Chapultepec te gaan. Er is een metro-halte vlak
naast het hotel, maar die wordt in de Lonely Planet wel erg
sterk afgeraden voor toeristen. We nemen daarom de bus aan
de overkant van de straat. Vanaf de bushalte lopen we over
de voetgangersbrug naar het kasteel. Omdat het nog koel is,
willen we eerst naar het kasteel (Castillo de Chapultepec)
lopen. Na een bijna volledig rondje om het kasteel vinden
we eindelijk een trap omhoog. Diverse Mexicanen zijn er fanatiek
aan het joggen. Wij houden het bij een rustig tempo.
 |
|
Het kasteel valt een beetje tegen, het ziet er wel erg modern
uit. Het mooiste gedeelte volgens de Lonely Planet (de vertrekken
van Maximilanus), blijkt afgesloten te zijn voor renovatiewerkzaamheden.
We bekijken wel alle open ruimtes. Het cafetaria is ook dicht,
dus lopen we weer naar beneden, dit keer over een brede laan.
We volgen de route naar het antropologisch museum en eten
onderweg gefrituurde tortilla's gevuld met chorizo en kaas
(mmm). Het antropologisch museum is een gigantisch gebouw
met leuke exposities. We krijgen al een aardige indruk van
wat ons nog in Mexico te wachten staat. Hierna nemen we weer
een bus richting Hidalgo.
Vandaar lopen we naar de Zócalo (ofwel Plaza de la
Constitución), waarbij we de Palacia de Belles Artes
(Paleis van de moderne kunsten) passeren en we een kerk en
de Casa de Los Azulejos (huis met de tegels) bekijken. Op
de Zócalo maken we natuurlijk een foto van de Cathedral
Metropolitana en de enorme vlag van Mexico, voordat we naar
het Palacio National gaan om de muurschilderingen van Diego
Rivera te bekijken.
 |
|
We moeten wel ons paspoort inleveren om naar binnnen te
mogen. Vervolgens lopen we langs de Templo Mayor richting
Iglesia de San Domingo. En dan staan we ineens in een plastic
tentenkamp! Het is onduidelijk of de mensen hier permanent
of tijdelijk wonen. Overal zijn zeiltjes over de weg gespannen
en daaronder bivakkeren groepjes Mexicanen. De Iglesia de
San Domingo blijkt niet zo heel erg bijzonder te zijn, het
pleintje ervoor wel, er staan allemaal oude typemachines waarmee
drukwerk gemaakt wordt. Na een verlate lunch bij Taxo's gaan
we terug naar het hotel. Even een paar uurtjes slapen en dan
op zoek naar een restaurantje voor het avondeten. Het eerste
zaakje uit de LP bestaat niet meer, de tweede wel en daar
eten we dan ook. Ik neem de specialiteit van de LP en het
varkensvlees valt me opnieuw een beetje tegen. Vanavond liggen
we zelfs al om acht uur in bed.
maandag 17 mei 1999
We staan al om half zeven op, maar het tempo zit er vandaag
niet zo in. We zijn daarom pas rond half tien in Teotihuacán.
Het was ook even zoeken naar een bus richting Autobuses del
Norte, maar een vriendelijke trollybuschauffeur heeft ons
erg geholpen. Binnen tien minuten ging de bus al vanaf del
Norte weg, dus dat was wel erg snel.
We bekijken eerst de Ciudadela, waarachter beelden van o.a.
Tláloc (de regengod) en de Slangen Godheid verscholen
zitten. Dan naar de Pirámide del Sol (tempel van de
zon). De beklimming is een stuk eenvoudiger dan verwacht.
Slechts één steil stukje en wij zijn zo boven.
Vandaar heb je wel een mooi uitzicht over de Pirámide
de la Luna (tempel van de maan). Als we omhoog kijken zien
we een prachtige halo om de zon. Het is nog een flinke wandeling
over de Avenida de los Muertes (weg van de doden) naar de
Pirámide de la Luna (tempel van de maan).
 |
|
Deze beklimming is korter, maar veel steiler. Boven even
uithijgen en dan genieten van het uitzicht. Ook achter deze
tempel is nog het één en ander te bekijken,
waarbij met name de freszco's bijzonder zijn. We gaan even
achter een tempel in de schaduw zitten genieten. Als we het
gehele complex bekeken hebben, besluiten we op zoek te gaan
naar een bus die ons naar Mexico City terug kan brengen. We
raken onder de indruk van het openbaar vervoer in Mexico.
We hebben namelijk meteen een bus terug naar Autobuses del
Norte en daar na vijf minuten ook weer een trollybus naar
Palacio des Belles Artes.
 |
|
We wandelen door het park terug naar het hotel. M'n voeten
zijn wel een beetje pijnlijk van al het wandelen van de laatste
twee dagen. In het park viel ons trouwens de aanwezigheid
van een gigantische hoeveelheid politie op. We vragen ons
af of er iets bijzonders aan de hand is. Om half vier zijn
we terug bij het hotel. Tijd voor een lekkere douche en even
uitrusten. Om vijf uur gaan we weer op zoek naar een restaurant.
We eten lekker bij een Italiaans/Mexicaans restaurant vlak
bij het hotel, ook dit restaurant werd weer aangeraden door
de Lonely Planet. We bestellen ook een heerlijk toetje (Michael
ijs en ik fruit), wat wel een beetje prijzig is voor Mexicaanse
begrippen.
dinsdag 18 mei 1999
We staan weer om half zeven op, waarna we snel onze spullen
inpakken. Om kwart over zeven zitten we in de taxi naar het
oostelijk busstation. Binnen vijftien minuten nadat we daar
aangekomen zijn, vertrekt de bus naar Puebla. Opnieuw valt
de enorme beveiliging op (het lijkt wel een vliegveld). In
de bus draaien ze zelfs een film. Die is nog net niet afgelopen
als we heb busstation van Puebla aankomen. We moeten wel even
zoeken naar de stadsbus, blijken we aan de verkeerde kant
van de straat te staan! Een hulpvaardig meisje in de bus zorgt
ervoor dat we op het goede moment uitstappen. We lopen meteen
de weg parallel aan de Reforma in. Het eerste hotel heeft
pas na één uur kamers beschikbaar, het tweede
ziet er te donker om het zelfs maar te vragen, dus lopen we
terug naar San Augustin. We mogen meteen in de kamer die we
eerst kunnen bekijken. Het is erg klein maar wel schoon en
het hotel ziet er mooi uit dus we nemen de kamer. We laten
de bagage achter, eten in het restaurant van het hotel en
lopen over de Reforma naar het centrum (de Zócalo).
Daar bekijken we de Cathedral in Herreresque, die vooral bekend
is vanwege zijn klokken. Via de winkelstraatjes vervolgens
naar de Templo de Santa Domingo.
| Door het shoppingcentre terug richting Zócalo,
daarna naar de oude bibliotheek, waar we niet binnen zijn
geweest en vervolgens naar het museum Amparo, maar die
is helaas dicht. Op de terugweg naar het hotel worden
we aangesproken door drie schoolmeisjes die voor een project
op school toeristen moeten interviewen. Ze spreken goed
Engels en zijn erg aardig. Ze vragen ons wat we van Puebla
vinden en of we de legende van de klokkentoren kennen.
In het hotel nemen we een uurtje de tijd om bij te komen
en dan gaan we eten bij Clara. Ik neemt de kip met chocola
en ook Michael heeft chocola op z'n enchilades (erg bijzonder
en enorm machtig). Aan de overkant bekijken we prachtige
souveniers (zon+maan), maar Michael is bang dat ze te
groot zijn voor de rugzak. Dan gaan we wat drinken bij
een literair café en zijn uiteindelijk rond half
tien terug in het hotel. |
|
woensdag 19 mei 1999
Michael is al vroeg weer wakker, maar ik wil vandaag niet
voor half acht opstaan. We ontbijten in het restaurant bij
het hotel (wat bescheidener dan de maaltijd van gisteren,
maar het zit dan ook in de prijs van de kamer). We gaan naar
de plek waar de bus richting Loreto en Cerro de Guadelupe
gaat. We vinden geen bus, dus willen we naar het bureau van
toerisme om te vragen waar we moeten zijn. Twee straten eerder
zien we toch de bussen met Loreto, dus we stappen in. Na veel
gezigzag zijnwe als laatste over en worden we op een zeker
moment verzocht om uit te stappen. We hebben hier wel uitzicht
op de bergen, maar het is hier bepaald geen bos. Er staat
nog een busje bij een standje.
Er zitten twee mannen, dus daar gaan we maar aan vragen of
we wel goed zitten. De één is chauffeur van
het busje en hij wil ons wel meenemen. Op een zeker moment
wijst hij ons een plek waar we bus 8 moeten nemen. Michael
is bij het uitstappen even in paniek over de portemonnaie
maar die heb ik gelukkig. Bus 8 brengt ons inderdaad naar
Cerro de Guadelupe. Het eerste fort is niet veel bijzonders,
dus we lopen er alleen omheen. Dan lopen we terug richting
de grote weg en zien eindelijk de bergtoppen weer liggen.
Helaas is het niet meer zo helder. Wel hebben we ook nog een
mooi uitzicht over de stad. We besluiten terug te lopen, zodat
we langs de winkels met speciale Puebla goederen kunnen lopen.
Ik krijg halverwege last van mijn hak, dus het lopen wordt
wel wat moeilijker. De winkeltjes zijn erg grappig geplaatst
maar we zien niets interessants.
In het centrum eten we eerst wat op de Zócalo en
gaan vervolgens een tijdje op een bankje zitten. Omdat Michael
de zon te warm vindt gaat hij foto's maken van mooie houten
deuren etcetera, terwijl ik blijf genieten van de zon. We
lopen vervolgens naar het bureau voor toerisme, waar we erachter
komen waar we internationale telefoonkaarten kunnen halen.
Dat is vlakbij, dus we halen een kaart voor 100 pesos (f 25).
Vervolgens gaan we naar het museum Amparo, waar we behoorlijk
snel doorheen lopen. Veel vitrines met kleine poppetjes, die
wel grappig zijn, maar niet om erg lang naar te kijken. Vervolgens
lopen we terug naar het hotel. Het is half vier maar ze zijn
nog bezig met de schoonmaak. We gaan maar een biertje drinken
in het restaurant en kunnen een driekwartier later wel in
de kamer. Douchen, reisverslag bijwerken en het is weer bijna
tijd om te gaan eten. We eten bij Taco's Toni, niet echt bijzonder
(fast food) maar wel heel goedkoop. Vervolgens koffie gedronken
bij een zaakje tegenover het hotel. Ze serveren er heel veel
soorten koffie. Michael neemt Coffee Popo en Coffee Americans
en ik neem twee keer Coffee Amaretto.
 |
|
donderdag 20 mei 1999
Michael is weer vroeg wakker, maar ik wil niet voor half negen
mijn ogen open doen. We lopen, na het ontbijt in het hotel,
naar de plek waar de bus ons op moet pikken voor San Miguel
en Nativitos. We blijken weer eens aan de verkeerde kant van
de weg te staan en als we het bijna opgeven komt er net een
bus. Na een lange rit worden we gedropt onderaan Cacatla.
We lopen de weg omhoog met een prachtig uitzicht op de vulkanen.
Als ik het omhoog lopen zat ben, nemen we een autobus voor
het laatste stuk. Michael hoeft niet te betalen en na 100
meter worden we er dan ookal weer uitgegooid omdat we er zijn.
Het museum is erg klein, maar bevat wel een paar mooie replica's
van de fresco's die hier gevonden zijn. Over een wankel trappetje
bereiken we de tempel. Het geheel is volledig overdekt om
de fresco's te beschermen. Omdat er een grote groep oudjes
voor ons loopt, lopen we vrij vlot langs de bezienswaardigheden.
Omdat we vanuit deze tempel de tempel van Xochitécatl
al op de volgende heuvel zien liggen, besluiten we te gaan
lopen. Het is een leuke klim en het is er erg rustig (we komen
slechts 2 mensen tegen). Het uitzicht op zowel de vulkanen
als de landbouwgronden is prachtig. We beklimmen ook de vrij
lage tempel nog even. Onder een boom bij één
van de tempels staan twee bankjes en daar gaan we een half
uur zitten lezen. Al die tijd zijn wer geen andere bezoekers
vor de tempels. We lopen over de weg terug naar San Miguel
(3 kilometer) waar we de bus naar Puebla nemen. Deze rit lijkt
veel langer te duren dan op de heenweg en het is dan ook half
vijf voor we weer bij de oppikplek zijn. Omdat we wel honger
hebben, gaan we ergens wat eten. Ik neem een lekkere hamburger
hawaï. Michael heeft z'n zinnen gezet op een torta combinitation
mexico maar dat levert wat problemen op. We verstaan de dame
absoluut niet, maar Michael neemt uiteindelijk maar een torta
quisserilo. 's Avonds gaan we naar de Zócalo om te
zien of er wat gebeurt. Er is niets speciaals, maar we lopen
toch de hele winkelstraat (5 de Mayo) af, waar het erg druk
is.
verder
naar "Drie weken rondreizen in Mexico" deel 2
|