Costa Rica - Rondreis 2006

Costa Rica reisverhaal: verslag van een reis door Costa Rica met informatie en foto's

(tekst en foto's: Marianne Bekkering)

deel 2/2

DAG 8

DAG 9

Wakker worden om 05:30 uur bij het gekrijs van de ara's is lang niet verkeerd. Snel met de camera een sprint naar buiten. Er zit er 1 hoog in de boom. Niet helemaal rood maar met prachtige kleuren! Súper! We besluiten vandaag te toeren richting de Arenal vulkaan en vertrekken om 09:00 uur. Het eerste deel rijden door de wolken die om de bergen hangen maar hoe lager we komen hoe meer het op klaart. We rijden via Aquas Zarcas naar Muelle, wat wel even zoeken is omdat ze in dit land nog steeds niet uitblinken in het bewegwijzeren. Maar goed … het omrijden is door een mooi stuk én levert nog een toekan op dus niet getreurd. Bij La Fortuna gaan we naar de waterval die van grote hoogte naar beneden klettert in een bassin en daarna weer verder stroomt. (halverwege het dorp, bij de kerk naar links)

We kijken eerst op een hoog punt op een afstand naar de waterval en klauteren dan via het smalle maar goed beveiligde pad een km. naar beneden. Daar is het een prachtig gezicht hoe het water al opspattend naar beneden klettert. Er wordt in gezwommen maar het is wel bére koud. Na een tijdje te hebben gekeken klimmen we weer naar boven en rijden door naar de Arenal vulkaan. Jammer genoeg blijft het vandaag bewolkt en is de vulkaan dicht in de laag hangende wolken gehuld. Maar goed, overmorgen komen we hier weer langs als we naar Monte Verde gaan en we hebben dus een herkansing. We rijden langs de noord kant van de vulkaan naar het "lake Arenal", een groot stuwmeer uit de jaren '70.

Onderweg houdt een neusbeer familie (een soort wasbeertje) het verkeer totáál op omdat ze op de weg zitten. Ze worden door diverse mensen gevoerd, terwijl het eigenlijk strikt verboden is om wat voor dier ook te voeren! Een eind verder lunchen we laat bij een restaurantje aan de weg met een heerlijke gegrilde tilapia. Daarna gaan we dezelfde weg terug richting hotel. Het is goed 2 uur rijden en we willen vóór donker binnen zijn omdat de afslagen dan moeilijk te vinden zijn.

DAG 10

Vandaag rijden we naar het oosten, naar het mooie gebied van de Sarapiqui rivier, in het N.O van Costa Rica. We willen vandaag een stuk van de cirkel (Poas – Puerto Viejo - San José ) route rijden en we gaan door tot even voorbij Puerto Viejo naar het Salva Verde Biological Station maar dit boeit ons niet zo omdat er te veel betonnen paden zijn. We rijden terug naar de Salva Verde Lodge in Chilamate waarover ik op internet heb gelezen. Een geweldig mooie lodge, midden in de jungle, waar op het terrein
een aantal paden zijn uitgezet. We lunchen hier en zien gelijk een paar práchtig gekleurde vogels en van die mooie, grote, blauwe vlinders.

Daarna lopen we een een eind door de "jungle-tuin" van de lodge (je moet hier wel toegang betalen). Dan terug richting de Poas vulkaan maar op de weg erheen zien we dat dit toch te veel tijd in beslag zal nemen, dus gaan we richting hotel waar we alwéér een prachtige toekan zien. We lopen een eind op de trails langs de waterval in de rivier. Dit is een gebied met heet water bronnen en geregeld zie je dus de damp uit het (50 – 60 gr. C warme) water opstijgen.

DAG 11

Vandaag verkassen we naar de nevelwouden van Monte Verde, hoog in de bergen. Om 08:45 uur zitten we gepakt en al in de auto en gaan op pad. Het eerste deel van de route is nu bekend. Via La Fortuna ,de Arenal vulkaan en dan aan de noordkant langs het meer. De vulkaan is nog steeds grotendeels in de wolken. De lava stromen hadden we dus ook niet gezien als we hier wél een hotel hadden gevonden en we zullen dus nog eens terug moeten. Iets waar we overigens absoluut geen bezwaar tegen hebben ! Maar goed, de route naar Monte Verde …
We rijden rond de kop van het stuwmeer naar Tilaran, waar we koffie drinken met een
heerlijk warm stuk appeltaart als lunch. In de gids raden ze je aan om hier te vragen of de weg vanaf hier naar Monte Verde open is en dat doen we dus ook braaf. Hij is open maar we zijn wel blij met de 4-wheel drive en het hoog op de banden staan van de auto. De weg is érg slecht en op het 2e stuk is het zó modderig - en dus glibberig - dat we de 4-wheel drive aan zetten.Er staat bovendien een erg harde wind, zodanig zelfs dat als ik de auto uit ga om foto's te maken me flink schrap moet zetten om niet om te waaien. Práchtige route met mooie panorama's in afwisselend zon en regenwolken, waarbij de regen prachtige plaatjes geeft van de loodgrijze wolken om de toppen van de bergen. In Monte Verde aangekomen zien we een schitterende, bijna dubbele regenboog boven het dorp hangen.

DAG 12

Bij het wakker worden staat er nog steeds een zéér forse wind maar bij navraag blijkt dit in deze wintermaanden vrij normaal te zijn. Enfin, met de regencapes om – het is inmiddels weer gaan regenen, maar daar hadden we op gerekend - rijden we naar het Monte Verde Cloud Forrest, een paar km. verderop. Een práchtig gebied met - door de continue nevel - baarden van mos aan de bomen, met hier en daar een felgekleurde bloem. De bomen zijn totaal begroeid door andere planten wat een schitterend gezicht is!

De paden zijn duidelijk aangegeven zodat je gemakkelijk op eigen houtje kunt lopen en ze zijn bovendien "betegeld" met vierkantjes van opengewerkt beton zodat je niet door de modder glibbert. Ook is hier onze eerste lánge hangbrug door de boomtoppen. Prachtig! De andere hoge hangbruggen zijn in het St. Elena N.P., aan de andere kant van Monte Verde, waar we morgen naar toe gaan. Nadeel van de regen is wel dat de vogels zich niet zo laten zien in dit vogelparadijs, maar de natuur eromheen is op zich al zo prachtig!

Dag 13

We worden wakker bij een deels blauwe lucht en na een ontbijt van heerlijke pannenkoeken met vers fruit gaan we op weg naar het Santa Elena Natural reserve.
Daar aangekomen is het inmiddels weer fors gaan regenen én waaien bij een temp. van 14 gr C. Veel vogels zullen we vandaag niet zien dus, en door de harde wind kan je de hangbruggen niet echt op omdat ze hier nog veel hoger in de boomtoppen hagen dan in 't Monte Verde Cloud forrest. Jammer, jammer, jammer! We besluiten de rest van de dag een luie dag te houden en zowaar wordt het 's middags in de tuin zo lekker dat we in de schommelstoel kunnen lezen. Een blik op de berg van Santa Elena vertelt ons dat het dáár nog regent.

DAG 14

Bij het wakker worden is de lucht strak blauw. We zijn hier dus gewoon 2 dagen te vroeg gekomen, maar ja … dat is weer een reden om hier terug te komen moet je maar denken. Vandaag gaan we naar Manuel Antonio / Quepos, en met práchtig zonnig en warm weer en hebben we steeds weer een schitterend uitzicht. Onderweg halen we als lunch bij een stalletje aan de weg een lekkere empanada (soort deegflapje uit de fruituur) met vlees. We rijden via Sardinal en Caldera naar Jacco, en hier komen we op bekend terrein omdat we hier een paar jaar geleden ook al zijn geweest. Over de brug met de krokodillen eronder, langs Carrera N.P.waar we de vorige keer speciaal voor de ara's naar toe zijn gereden ( en niet hebben gezien ) en dan langs het mooie strand van Playa Hermosa. Weer verder via allerlei bijna instortende bruggen naar Quepos/Manuel Antonio. De vorige keer ( 2002 ) dachten we bij deze bruggen al van: "Als dáár een vrachtauto overheen moet dan stort hij in." maar niets is minder waar. Na 4 jaar is nog alles bij het oude vertrouwde en functioneert nog steeds.

Onderweg worden we aangehouden door de politie. We rijden 60 km/uur waar je 80 mag maar volgens hun reden we 109 km/uur. En dat bij deze wegen vol grote en vooral diepe gaten. Het zou niet eens kúnnen. Enfin , hier zijn we voor gewaarschuwd. De politie schijnt hier deels corrupt te zijn en door een "bekeuring" contant te innen (wat niet eens mág ) een extra zakcentje te verdienen. Advies was om net te doen of je geen wóórd Spaans spreekt en dat doen we dus ook. Als hij ons de teller laat zien dan lachen we vriendelijk en zegen dat dit impossible is. Het helpt ……… we kunnen zonder problemen doorrijden. Verder langs de eindeloze palmplantages en dan zijn we er bijna. Het hotel in Quepos is geweldig! Opgezet door een Nederlands echtpaar in de Spaanse parador stijl met een prachtige tuin eromheen, vol met bloemen. We hebben een kamer hoog bovenop de berg gereserveerd en vanaf daar heb je een magnifiek
uitzicht over de baai en de zee. We dineren op het terras van het restaurant, mét kaarslicht én een witte wijntje. Honeymoon quality!

DAG 15

Na een heerlijk ontbijt van vers fruit en pannenkoeken gaan we richting N.P. Manuel Antonio. Het is hier wéér prachtig al is dit meer een park dan "wilde natuur". Veel leguanen gezien in de diverse formaten en nog vééééééél meer white faced monkeys,
die nog net zo brutaal zijn als een paar jaar geleden én nog steeds op hetzelfde strand in grote hoeveelheden rondspringen. We zien één luiaard en ja hoor, in dezelfde boom als de vorige keer. Ik wist dat ze tráág zijn maar zó traag ………

We lopen naar het punt waar je zo'n prachtige uitzicht hebt over de andere kant. Kortom: "repeat all" maar wel weer erg mooi. Als uitsmijter nog wat van die neusbeertjes bij de uitgang en dan gaan we, al wadend door het water , het park weer uit. We lunchen bij onze favoriete strand tent – áán het strand en onder de bomen met daarin de vele aapjes. We nemen een bord met een heerlijke pittige tacco schotel + guacamole. We zitten er nog een tijd te lezen en gaan dan terug naar ons hotel waar we in de tuin op de zonsondergang wachten. Jammer dat morgen onze laatste dag al is. We zouden het hier gemakkelijk nog een tijdje uit kunnen houden. Het is hier ook heerlijk warm (ca. 30 gr C ) en zonnig.

DAG 16

Vandaag is het onze laatste volle dag hier en we nemen het er riant van. We zien nog aardig bleek omdat in het regenwoud immers weinig zon komt, en dus besluiten we de dag deels aan 't zwembad door te brengen. Beetje zonnen, beetje schaduw en veel
lezen.Om 1 uur is het weer genoeg en gaan we nog één keer naar onze strandtent met de apen in de bomen. We lunchen als afscheid met nog een keer zo'n lekkere "hot nacho" schotel.
Om zo 4 uur vertrekken we met moeite en laten het strand met de grote, rollende golven, het relaxte sfeertje en de aapjes achter. Tot over een paar jaar weer want dit is een riant oord om je vakantie te eindigen.

PRAKTISCHE TIPS:

1. klimaat : Aan de kust ca. 30 gr. C + m.n. aan de west kust vrij veel zon.
In de bergen kan het flink koud zijn --> trui meenemen
In de bergen is ook vrij vaak regen --> regencapes meenemen

2. geld In de grote hotels wordt overal amerikaanse dollars geaccepteerd.
Van de toeristische gebieden af is het verstandig om lokaal geld mee te nemen.

3. Taal Van de toeristische gebieden af is het wel zo handig om een beetje Spaans te spreken, al is het maar het Spaans van de reisgidsjes. In de grote hotels wordt Engels gesproken

4. Kaarten In Nederland al goed te krijgen. Bij een autohuur hoort een kaart te zitten.

5. Inentingen DTP + Hepatitis A wordt aangeraden. Malaria preventie alleen op indicatie.