Alaska - Canada: kayaks en beren

Alaska Canada reisverhaal: verslag van een reis door Alaska en Canada 2003

(tekst en foto's: Henk de Mari)

deel 2/2

McCarthy

Na twee nachten in Valdez rijden we weer noordwaarts. Een drie uur durende tocht over een onverharde weg brengt ons in McCarthy, of eigenlijk op een kampplaats een kwartiertje lopen van McCarthy. Veel bijzonders is de kampplaats niet, douches zijn er niet en het enige aanwezige toilet ruik je al van meters ver. Het wordt dus een paar dagen afzien. Ondanks het ongerief worden het toch een paar geweldige dagen. We maken een mooie wandeling in de omgeving van de Root gletsjer en een dag later maken we een tocht over de gletsjer.

Met speciale ijzers onder de schoenen en onder begeleiding van een gids wandelen we over en tussen het 300 meter dikke ijs. Grote scheuren in het ijs waar we tussendoor lopen en kleine watervallen en meren maken het een onvergetelijke tocht. Als bijzondere afsluiting van deze mooie dag komen we op de terugweg een zwarte beer tegen. Op nog geen 20 meter van het pad waar wij op lopen zien we moederbeer met twee jongen. In alle rust kunnen we ze fotograferen en op de video zetten. Inmiddels is de 'busmuts' een vast onderdeel van ons kampvuurgesprek.

Op initiatief van Wendy en Nathalie worden er reisgenoten die door hun gedrag of uitspraken opvallen genomineerd voor de busmuts. Aan het eind van de reis is ongeveer iedereen wel een keer genomineerd. Zelf ben ik, samen met mijn tentgenoot Eric, een keer genomineerd omdat wij net iets te laat ontdekten dat de ingang van de buitentent niet aansloot op de ingang van de binnentent. Ons Alaska deel zit er bijna op. Na een laatste nacht in Tok, een plaatsje met bijna alleen maar motels en een tankstation (maar wel een kampplaats met een heerlijke douche!) rijden we over de Top of the World Highway naar Canada. Het is een prachtige tocht door de bergen. Vooral de vele herfstkleuren zijn schitterend.

Dawson City Gold Rush

In Dawson City is ooit de Gold Rush begonnen. De ontdekking van goud in 1896 die de ingrijpende Klondike Gold Rush in gang zette, wordt doorgaans toegeschreven aan drie pioniers uit de Yukon-regio. Het gebeurde allemaal op een zonnige namiddag in augustus toen George Carmack, Dawson Charlie en Skookum Jim langs Rabbit Creek trokken (later omgedoopt tot Bonanza Creek). De goudzoekerskoorts van 1898 veranderde deze afgelegen plaats in de wildernis in de grootste stad van Noordwest Amerika. De huizen van Dawson City zijn nog steeds in de oude stijl en in het Diamond Tooth Gerties Casino kan nog steeds gegokt worden. Na een bezoekje aan het casino gaan we naar een andere bar, waar gedanst kan worden op gezellige muziek.

Deze bar wordt hoofdzakelijk door locals bezocht en iedereen keek dan ook verschrikt op toen Heidi al struikelend de bar binnen viel. Na Wendy het tweede kroegongeval. We zetten Heidi met haar been omhoog in een stoel en dansen tot diep in de nacht. Om een uur of drie lopen we terug naar de kampplaats. We moeten met de veerpond de Yukonrivier oversteken en vanaf het water genieten we weer van een prachtig noorderlicht. Onze eerste dag in Dawson City doen we rustig aan. Uitslapen en wat wandelen in het stadje. Ook genieten we van ons bad. In een apart huisje staat een grote ton heet water op een houtvuur. We tappen wat water in een teiltje, vullen het aan met wat koud water en scheppen het water over ons heen. De tweede dag maken we een wandeling in de omgeving en gaan 's avond weer naar die gezellige kroeg. Bij ons vertrek uit Dawson City regent het en gezamenlijk besluiten we om de overnachting langs de Klondike Highway over te slaan en rechtstreeks naar Whitehorse te rijden.

Whitehorse

Wat mij betreft mag Djoser Whitehorse uit het programma schappen. Er is totaal niets te beleven en wandelmogelijkheden zijn er nagenoeg niet. Terwijl het merendeel van de dames een avondtocht te paard maken, gaan we met de rest naar de bioscoop.

De film die we zien is Johnny English met Rowan Atkinson in de hoofdrol. Ook bezoeken we, naar een lange rit door de bergen, Skagway. We zijn dan weer terug in Alaska, namelijk de oostelijke strook onder Yukon. Hier komen dagelijks de grote cruiseschepen uit de VS en hun passagiers overstromen dan massaal de stad die (zo lijkt het) uitsluitend bestaat uit souvenirwinkels. Vanuit Skagway nemen we de boot naar Hains, alweer z'n saai stadje met souvenirwinkels. Gelukkig was de boottocht er naar toe wel erg mooi.

Kluane National Park

Onze laatste kampplaats is Kluane NP, met een oppervlak van ruim 22.000 km2 een van 's werelds grootste Nationale Parken. Op de weg naar onze kampplaats stoppen we bij het Kluane Lake voor een korte wandeling. Onze tenten zetten we voor de laatste keer op bij een meertje. Het aanwezige hotelletje heeft een gezellige bar met poolbiljart. Een goede plaats om op het einde van de vakantie te zijn. Voor het laatst trekken we de wandelschoenen aan en maken nog een mooie hike naar een uitzichtpunt, vanwaar we een mooi overzicht hebben over dit deel van het park. Het is weer een zonnige dag en door de heldere nacht is de volgende morgen sommige etenswaar en het water bevroren.

Een beetje rillerig van de kou ontbijten we voor het laatst en nadat alle tenten weer zijn opgeruimd vertrekken we naar Archorage. Tot Beaver Creek rijden we met de twee busjes. Hier nemen we afscheid van Andrew en Ryan en stappen over op een grote bus voor de 10 uur durende rit naar het vliegveld. De terugvlucht via Seatlle en Washington verloopt voorspoedig en op zondag 7 september landt vlucht UA946 om 7.30 uur op Schiphol. Einde van een erg leuke vakantie met gezellige reisgenoten en vele foto's en film van een schitterend land.