Zuidwest Canada

Canada reisverhaal: verslag van een reis door Zuidwest Canada

(tekst en foto's: Leon Punt)

deel 1/2

Zuidwest Canada
Bergen, bossen, watervallen en meren

Na negen uur vliegen komen we aan in Vancouver. Om stoer te doen hebben we besloten een Ford Mustang Cabrio te huren. Naar later blijkt een zeer goede zet, daar het weer van dien aard is dat we blij zijn dat we de sporadische mooie dagen met de kap open kunnen rijden. Vancouver heeft alle gemakken van een grote stad, maar relatief weinig bezienswaardigheden. Een van de bekendste attracties is de stoomklok.

Alleen hebben we inmiddels uit 'betrouwbare' bron vernomen dat het stiekem een elektrische klok is die alleen wat stoom uitblaast. De reden is dat niemand de originele stoomklok meer kon onderhouden. Gas Town is het oudste deel van de stad, maar hier wordt wel duidelijk dat Canada een nog redelijk korte geschiedenis heeft, daar de gemiddelde plaats in Nederland meer geschiedenis heeft dan Gas Town.

Gas Town is ook maar een paar straten groot en bestaat hoofdzakelijk uit winkels met rechthoekige gevels. Gemiddeld zijn de gebouwen 100 jaar oud. Tijdens het rondkijken in de stad en wat winkelen constateren we al snel dat de prijzen hier ongeveer hetzelfde zijn als in Nederland. Om de stad goed te bekijken kun je een rondrit maken met de trolley. Hiermee kom je overal en je mag ongelimiteerd in- en uitstappen. De rondrit duurt ongeveer anderhalf uur.

Een plek die zeker het bezoeken waard is, is Granville Island. Hier heb je veel leuke winkeltjes en een overdekte markt waar je lekkere dingen kunt kopen. Je kunt er met een watertaxi komen. Tijdens het eten worden we geconfronteerd met de strenge anti-rookwetten van British Columbia. In geen enkel restaurant mag worden gerookt (ook niet in bars). Dit betekent dat we regelmatig buiten staan te roken. Zo ontmoet je wel veel mensen die met hetzelfde probleem worstelen.

De restaurants lijken erg op die in Europa. Er zijn wel veel Aziatische restaurants waar je o.a. zeer goedkoop Japans kunt eten. De mensen die rondlopen in de stad en naar later blijkt in het hele gebied zien er erg Nederlands uit. Ons hotel wordt ook geleid door een Nederlander en gedurende onze reis komen we gemiddeld een keer per twee dagen een in Canada wonende Nederlander tegen.

Victoria

We verlaten Vancouver en gaan met de ferry naar Vancouver Island. De ferry doet er anderhalf uur over en na de baai te zijn overgestoken varen we door een gebied dat erg lijkt op Milford Sound en de Bay of Islands in Nieuw Zeeland, erg mooi dus. Op Vancouver Island rijden we naar Victoria. Onderweg stoppen we bij Butcharts Gardens. Dit is een zeer mooi opgezette tuin in diverse stijlen (Japans, een rozentuin, een Italiaanse tuin, enz). Nadeel is wel dat de entree redelijk hoog is en dat het zeer toeristisch is.

In Victoria verblijven we in een oud hotel met een zeer eigenaardige eigenaresse (niet met schoenen naar binnen, dit mag niet en dat mag niet) maar wel lekker dicht bij de stad. Victoria heeft een zeer relaxte sfeer. We gaan met een bootje walvissen kijken. We zien er eentje, maar je ziet er bijna niets van. Het is een frisse maar leuke vaartocht.

Het Royal B.C. Museum is een juweeltje om te zien. Binnen wordt uitgebreid ingegaan op de geschiedenis van de First Nations (in het Nederlands 'indianen', maar dat mag je hier niet zeggen) en van de eerste immigranten. Er zijn straatjes en andere zaken nagebouwd om een goed beeld te geven. De alcoholwetgeving blijkt streng, je mag vaak niet buiten op het terras alcohol gebruiken.

Manning Park

We gaan op weg naar Manning Park. Natuurlijk weer met de ferry en vervolgens rijden. Wat opvalt is dat de bewegwijzering en de wegen exact hetzelfde zijn als in Nieuw-Zeeland en Australië, wellicht een overblijfsel van de tijd dat het tot het Britse Rijk behoorde. Gelukkig wordt er in Canada wel rechts gereden.

Onderweg naar Manning Park stoppen we bij Fort Langley. Dit is een deels gerestaureerd en deels nagebouwd fort uit de tijd van de eerste immigranten. Het is van hout en er staat een aantal gebouwen binnen de omheining. In deze gebouwen wordt of een beroep uitgeoefend (bijv. een smidse) of er is een tentoonstellingsruimte ingericht. Het hoofdgebouw is in originele staat ingericht.

Hier kopen we onze park permits die we onderweg regelmatig nodig zullen hebben, anders mag je in de nationale parken niet stoppen. De route leidt ons van graslanden naar heuvelachtig terrein. We komen ook door de wijngebieden van Canada. We stoppen niet om te proeven daar we nog moeten rijden. Wel stoppen we om de Bridal Veil Falls te zien.

We verblijven midden in Manning Park in een resort. Hier zien we ons eerste 'wild life' in de vorm van ground squirrels (grondeekhoorns). Die zijn er in zeer grote hoeveelheden. Nu komen we er ook achter dat we enigszins vroeg in het seizoen zijn, want diverse wegen naar interessante plaatsen zijn nog afgesloten wegens sneeuw. Achteraf bezien is Manning Park het minst spectaculaire park, maar om het als eerste te zien is erg mooi. Er zijn redelijk hoge bergen en heel veel bomen, vooral sparren.

Revelstoke

Vanuit Manning Park rijden we naar Revelstoke, een rit van 450 km. Het is duidelijk dat we in de richting van de Rockies rijden, want de bergen worden steeds meer zichtbaar en het wordt kouder. Onderweg komen we veel wijnboerderijen tegen. In Vernon stoppen we bij O'Keef's Ranch. Dit is een oude boerderij die tot 25 jaar geleden nog echt werd gebruikt. Inmiddels is het een museum waar een goed beeld wordt gegeven van het leven eind 19e eeuw. Zeker het bezoeken waard.

Uiteindelijk komen we aan in Revelstoke, in een lodge die wordt gerund door Nederlanders. Hij ligt zeer mooi aan de voet van de bergen. We gaan hier eerst naar Three Valley Gap. Hier is een spookstadje gebouwd met oude gebouwen die overal vandaan zijn gehaald. Een gids geeft een goed beeld van de geschiedenis van de gebouwen. Ook staan er oude auto's en zijn ze bezig een spoorwegmuseum te bouwen.

We komen er langzaam achter dat de geschiedenis van Zuidwest Canada nauw is verweven met die van de spoorwegen daar. Overal waar je komt, wordt de geschiedenis van de spoorwegen beschreven. Het geluid dat me het meest is bijgebleven uit Canada is dan ook de fluit van de locomotieven. De geschiedenis van de spoorwegen wordt overal verteld en is jammer genoeg ook ongeveer overal hetzelfde. Het voordeel hiervan is dat je op een bepaald moment de bordjes bij dingen niet meer hoeft te lezen.

Ook in Revelstoke blijkt dat we te vroeg in het seizoen zijn, want ook hier zijn nog wegen afgesloten. Tegen het einde van de dag rijden we met quads (ATV's) door de bergen, erg leuk. In Revelstoke zelf blijkt dat Canada dezelfde sluitingstijden heeft als Nederland, dus alles gaat vroeg dicht. Ik drink er een 'American Coffee', of te wel een biertje in een gesloten koffiebeker op een terras. Een oplossing voor als er geen bier op het terras mag worden gedronken. Het stadje Revelstoke zelf is niet bijzonder, maar er hangt wel een vriendelijk sfeer.

verder naar "Zuidwest Canada" deel 2