Tunesië: wandelen in de woestijn

Tunesië reisverhaal: verslag van een reis door Tunesië

(tekst en foto's: Johan Siegers)

deel 1/3

Alhoewel Tunesië eigenlijk op het continent Afrika ligt, valt het toch onder het midden oosten: Het is een typisch Arabisch land. De reis is een niet al te zware, avontuurlijke reis. De nadruk ligt op het laten zien van 'het andere' Tunesie. De plaatsen waar andere toeristen komen worden zoveel mogelijk gemeden. In plaats daarvan wordt er veel gewandeld in de natuur, wordt er een kamelentocht gehouden (niet zo'n lullig ritje van een uur), en zie je veel van het echte leven. Het is een reis waarop we erg veel zien en meemaken. Halverwege de reis hebben we het gevoel dat we er al minstens een week zijn.

Bezichting markt, Tataouine, Wandeltocht

We verlaten het kleine hotel in Djerba met Landcruisers (luxe terreinwagens), waarna we per ferry naar het vasteland oversteken. De kustlijn doet me denken aan Portugal: Mooie rode rotspartijen boven het water. Op de ferry komt ook een streekbus, waaruit het geluid van een geit lijkt op te stijgen. Een van de eerste plaatsen die we aandoen is het plaatsje Medenine, hier vindt de wekelijkse markt plaats. Bedoeïen verkopen hier hun groenten en dieren en slaan nieuwe goederen in.

De voormalige graanschuren worden nu hoofdzakelijk gebruikt door souvenier verkopers. Je kunt hier aardige aankopen doen, maar afdingen is een must . Dat zijn we hier in Nederland niet gewend, maar de vraagprijs van de verkoper is minimaal vier keer zo hoog als het bedrag waarvoor je het uiteindelijk in handen kunt krijgen. Laat vooral niet te veel merken dat je iets erg graag wilt hebben, en begin met een veel te laag bedrag is het motto. De verkoper zal protesteren, en zeggen dat zijn inkoopsprijs nog hoger ligt. Je kunt nu proberen tot een overeenstemming te komen, maar voordat je dat doet moet je nu een bedrag in je hoofd hebben wat je maximaal wilt betalen. Geeft hij vlak voor die prijs nog niet toe, loop dan gewoon door. Als de prijs niet idioot laag is, zal hij je achterna komen met een beter bod.

Bij de souvenier verkopers is het tamelijk druk. Ik ben nog wat verder afgedwaald naar het marktgedeelte voor de tunesiërs zelf. Hier worden hoofdzakelijk gebruiksgoederen en kleding verkocht, en is het veel rustiger. Omdat hier minder toeristen komen, ademt dit ook een heel andere sfeer uit.

Hierna zijn we per landcruiser doorgereden naar Tataouine. Ook hier hebben we even rond kunnen lopen bij de plaatselijke winkels, zoals de slager. Door in dit niet-toeristische plaatsje rond te lopen krijg je een redelijk beeld van het leven in Tunesië. Je vindt mannen die fanatiek domino spelen, kraampjes met kruiden, enzovoorts. Kruiden worden veel gebruikt in de Tunesische keuken. Op een gegeven moment valt het je ook op dat overal waar je komt, je de geur van een kerrie-mengsel ruikt.

Drommedaris kop bij de slager

's Middags beginnen we onze eerste wandeltocht, naar het verlaten berber dorpje Douiret. De berbers werden gedwongen hun huizen te verlaten, omdat ze moesten integreren in de lokale bevolking. Wat overblijft zijn de ruïnes van hun huizen.

Het wandelen door dit bergachtige gebied is een ervaring op zich. In sommige gevallen (zoals op de foto boven) Is er een goed pad. In andere gevallen lijkt het pad wel willekeurig tussen de rotsblokken door uitgekozen. In de dalen ontstaat soms spontaan wat groen.

Na ca 2 uur wandelen worden we weer opgepikt door de landcruisers en brengen we een bezoek aan Ksar Hadada. Deze voormalige graanschuur is een tijdlang in gebruik geweest als hotel, maar is nu geheel vervallen. Voor de film liefhebbers: In Ksar Hadada zijn opnamen gemaakt voor de 1e episode van de film Star Wars (The Phantom Menace).

naar "Tunesië: wandelen in de woestijn" deel 2