Mozambique: Maputo tot Bazaruto Archipel

Mozambique reisverhaal: verslag van een reis door Mozambique

(Tekst en foto's: Mariska Riesewijk en Harold Kolkman)

deel 1/3

Maputo

Maputo is de hoofdstad van Mozambique. Normaal gesproken hebben wij het niet echt op grote steden maar Maputo is een leuke toegankelijke stad. Heel relaxed, veel te doen en veilig. Je kunt bijna overal rondlopen, je wordt nergens lastig gevallen. Er leven weinig mensen op straat, vergeleken met de grote steden in Oost-Afrika zoals Nairobi of Kampala. We zijn in Maputo, omdat we nergens anders onze travellers cheques kunnen inwisselen. Ondanks dat we hier niet uit vrije keuze zijn, vermaken we ons prima.

De Janeta market is leuk, je koopt er vooral eten maar ook leuke pollepels en andere Afrikaanse zaken. Het is leuk om op zoek te gaan naar de ingrediënten voor de kip pindakaas met xima schotel. Het kost tijd voor je alles vindt maar het is een aangename tijd, waarin je veel mensen leert kennen en waarbij veel gelachen wordt.
We bezoeken het Nucleo Arte Centre, waar de expositieruimte gesloten is. Wel is de werkplaats open, waar we meteen welkom zijn. Verschillende kunstenaars zijn aan het werk, oude hardrock muziek schalt uit de radio, stoeltjes worden bijgeschoven, schilderijen voor de dag getoverd.

Inhambane

Heerlijk om in de bus te zitten en het landschap langs je te zien glijden. Al die fragmentjes van het dagelijks leven waar je een glimp van mag opvangen. Mozambique is goed bezig met wederopbouw na de burgeroorlog en de overstromingen, de wegen worden allemaal vernieuwd. Na zo'n 6 uur komen we aan in Inhambane. We gaan naar Fatima's Nest. Ze halen je gratis op bij de bushalte en brengen je naar Fatima's Nest, 25 kilometer verder op Tofo Beach. Een mooie rit, zover het oog kan kijken palmbomen en nog meer palmbomen. De Tsonga-hutjes zijn nog steeds in dezelfde stijl, maar van ander materiaal.

We worden naar onze rieten hut gebracht en hangen binnen no time in een hangmatje onder een rieten dakje op het strand. Heerlijk dat verre uitzicht, we lezen wat, voelen het water, onderhandelen wat met strandverkopers en gaan eten bij een strandtentje iets verderop. Het eten is vies, maar het is wel een relaxte plek om te hangen. Bij de wandeling terug in het donker op het strand komt ineens een grote donkergele maan uit het water omhoog. We gaan er maar even voor zitten.

In Fatima's Nest stikt het van de backpackers. Wij willen meer Afrika-gevoel om ons heen in plaats van westerse muziek, gezichten en attitude. Op naar Inhambane city. Het vervoer moeten we zelf regelen. Wachten dus op een chapa die ons naar Inhambane wil brengen. De chauffeur en zijn vriend willen ons graag helpen met zoeken naar een leuke slaapplek. We willen niet meer in een backpackershotel. Zij komen op het idee om eens te informeren bij de Universiteit voor Toerisme. Daar kunnen we tussen alle studenten een goedkope en mooie kamer krijgen. Luxe gewoon: twee bedden, wastafel, douche en eigen toilet. Wel veel herrie, want iedere studentenkamer heeft zijn eigen radio-installatie.

Er staat een stoomtrein uit vervlogen tijden voor de deur en er is een internet shop vlakbij. 's Avonds lopen we rond in Inhambane, het is een rustig, slaperig stadje. Geen gevaarlijke gebieden, maar wel spelende kinderen op straat en heerlijke Portugese restaurantjes. Bij onze zoektocht naar de hangplekken van plaatselijke kunstenaars blijkt dat alles al maanden gesloten is. Maar zo staan we wel midden in Mozambique ineens Duits te praten met een Mozambikaan die jaren in Duitsland heeft gewoond. Een leuke en gezellige afsluiter van onze eerste dag.

De volgende ochtend vroeg een wandeling door het stadje. Ook nu weer alom rust. Hier en daar staat een vrouw de stoep nog schoner te vegen. Een mooi en aangenaam stadje, met zijn oude Portugese gebouwen en moskeeën. De enige bedrijvigheid is op en rond de pier. Prachtig om te zien hoe de dhows zich volladen met mensen om naar naar het plaatsje Maxixe aan de overkant te varen. De dhows worden helemaal volgeladen en om er in en uit te komen moet je door het water. Welgestelde Afrikanen in pak worden op de nek van de dhow-vaarders aan land gebracht zodat hun kleren niet vies worden.

Alle dhow-vaarders hebben een matrozenpakje aan. We spreken met dhow-vaarder Adriano af om ons morgen naar Maxixe te laten brengen. Op de pier kun je eten kopen, van sinasappels tot broodjes met een soort viskoekjes. Heerlijk. Je kunt ze overal in Mozambique op straat kopen. Op de pier wordt veel gevist. Dit doet men met een visdraad met haakje en een stukje vis.

Aan het eind van de pier zit een groepje mannen op de grond met een radio. Ik gebaar dat ik het een leuk liedje vind en voor ik het weet staat een oude dhow-vaarder op, pakt me vast en daar staan we midden op de pier de kizumba te dansen op een liedje van Beyonce. (kizumba is een dans die een beetje op salsa lijkt en die vooral in Angola en Mozambique populair is.) De slaperige pier komt spontaan tot leven, grote glimlachen op gezichten, sommige mensen willen niets missen van het schouwspel en komen zelfs aangerend.Terug in het stadje drinken we wat op een terrasje en maken kennis met een aantal studenten. Zij vertellen ons over de universiteiten in het land. Wat we opvallend vinden is dat in andere Afrikaanse landen jongeren ontzettend politiek bewust zijn. In Mozambique wordt er niet over politiek gesproken.

Na de lunch lopen we de straat bij de universiteit uit om de rest van de middag aan het water door te brengen. Het blijkt eb te zijn. Bootjes liggen te wachten tot het vloed wordt. Overal lopen mensen van of naar de overkant, die vol staat met palmbomen. Een behoorlijk eind lopen. Mannen lopen langs met opgerolde broeken en sandalen in de hand, vrouwen met hun jurken en rokken opgeknoopt.

De volgende ochtend naar de pier voor onze afspraak met Adriano. De overtocht naar Maxixe duurt niet lang. Als je in Inhambane bent en je wilt verder naar het noorden, moet je naar Maxixe omdat daar de bussen en chapa's staan. Wij gaan naar Vilankulo.

verder naar "Maputo tot Bazaruto Archipel" deel 2