Kenia: kamperen en gamedrives

(tekst & foto's: Johan Siegers)

deel 3/3

In de Great Rift Valley

Op de camping bij Lake Baringo gaat het grootste gedeelte van de groep naar het zwembad. Met een klein groepje gaan we onder leiding van een plaatselijke gids een wandeling maken door het Great Rift Valley. Het vallei loopt over een afstand van 6500 km van de dode zee naar Beira (Mozambique), en is hier slechts een paar honderd meter breed. Vanonder een steen toveren ze eerst een zwarte schorpioen, en later een witte. De zwarte heeft twee vechtscharen als voorpoten, doch de witte is veel giftiger.

's Avonds een lekker gekoeld biertje in de bar van de camping en dan de tent weer in. Ook nu moeten we voorzichtig zijn als we 's nachts de tent willen verlaten voor een sanitaire stop. Het meer is vlakbij en de nijlpaarden kunnen de camping opkomen om te grazen. In elk geval moeten we zorgen dat we nooit tussen het nijlpaard en het water komen te staan, want dan wordt hij onzeker en zal aanvallen.

Lake Baringo

Op weg naar de Kerio vallei zien we een aantal struisvogels. Bij een overstroming is een gedeelte van de weg weggeslagen. Er heeft zich inmiddels een alternatieve route door de bosjes ontwikkeld, want van enige poging tot herstel is voorlopig nog geen sprake.

Kabernet

Er worden inkopen gedaan in het dorpje Kabernet. Door de straten lopen geiten en een enkele koe. Zodra we de truck parkeren zoeken een paar geiten onder de truck beschutting tegen de zon. Op onze tocht naar de Kerio vallei komen we ook over de rivier de Kerio, die in de diep uitgesleten rotsen loopt. We zullen nu twee nachten op dezelfde camping verblijven. Zoals gewoonlijk begint het een beetje te regenen. Deze keer net als we bezig zijn de tent op te zetten. In ieder geval hebben de tenten er nog nooit zo snel gestaan.

We krijgen de opdracht om op verdachte koortsaanvallen te letten. We zijn nu zes dagen in Kenia, en dat is precies de incubatietijd voor malaria. Als de koorts langer dan 24 uur aanhoudt moet men gecontroleerd worden op malaria. Dat kan met een simpele druppel bloed.

De volgende ochtend gaat een gedeelte van de groep een drie uur durende wandeling maken onder leiding van een vogel- en plantenkenner. Omdat ik nog wat spierpijn heb van de vorige wandelingen besluit ik om maar eens een rustochtend in te lassen. Van de anderen hoor ik later dat het een erg pittige wandeling is geweest.

Vlak bij de camping woont een boer die zijn boerderij runt volgens Nederlands model. Iedereen verklaarde hem voor gek toen hij zijn land ging bemesten met koeienmest. De grond werd echter vruchtbaarder en verkleurde van rood naar zwart. De witte kolen die hij hierop verbouwde waren groter dan elke die hij hiervoor had verbouwd. Hierna is hij verschillende gewassen gaan verbouwen, zoals maïs, uien en sinasappels. Door zijn twee (Friese) koeien kan hij nu in eigen mest voorzien.

Op weg naar Kisii wordt Afrika steeds groener. Ook komen er steeds meer personenauto's op de weg, wat volgens mij betekent dat de bevolking hier iets minder arm is. Het is een lange rit naar Kisii. De Kenianen zijn gek op verkeersdrempels. Bij iedere dorpsgrens liggen er een paar (op doorgaande wegen). Binnen die grenzen liggen ze nog eens om de 100m.

Langs de weg wordt thee, koffie en suikerriet verbouwd. We overnachten in een klooster dat kamers verhuurt, dit in verband met de te verwachten regen voor de komende nacht. Voor een biertje gaan we naar een hotel aan de overkant.

De volgende dag brengen we een bezoek aan een klein fabriekje waar beelden uit zeepsteen worden gemaakt. Er wordt na de nodige onderhandelingen toch wel een en ander gekocht. Hierna vertrekken we richting Tanzaniaanse grens.

verder naar "Tanzania - kamperen en gamedrives"