Injera, macchiato en rotstempels
een rondreis door noord Ethiopië

Ethiopië reisverhaal: verslag van een reis door noord Ethiopië

(Bert Taken & Truus Kolenbrander)

deel 2/4

GONDAR

Om 8.00 uur komt een mini-busje ons ophalen bij het Hotel. Na een half uurtje wachten in het centrum van de stad, rijden we daarna in 3,5 uur over een goede geasfalteerde weg naar Gondar. Onderweg passeren we diverse stoffige, arme dorpjes. Het is opvallende dat er veel mensen langs de straat lopen. Mannen lopen met ezels en koopwaar of dragen een stok op hun schouders. Veel vrouwen hebben een (kruis)tattoo op hun voorhoofd en andere tattoos op gezicht en hals. Kinderen hebben vaak een stuk suikerriet in de hand waar ze op kauwen.

Onderweg van Bahir Dar naar Gondar

Onderweg van Bahir Dar naar Gondar

Onderweg van Bahir Dar naar Gondar

Jongens met suikerriet

We kijken eerst bij Misrak Pension, maar de kamers de kamers en bedden zijn wel erg klein. We nemen een (zeer grote) kamer in het naastgelegen Fogera Hotel, gevestigd is een voormalige Italiaanse villa dat echter nodig toe is aan wat groot onderhoud.
's Middags lopen we stad in en nemen (alweer) een lekker spriss bij Sofa Juice en gaan daarna langs bij Explore Abyssinia Travel om over een trek in het Simien Nationaal Park te praten. De mogelijkheden zijn uitgebreid: van 1- tot 7-daagse treks, met of zonder 4WD, in tent of lodge, etc. We besluiten om een 2-daagse trek te boeken met een overnachting in een tent. Daarna regelen zij in Debark een plek voor ons in de doorgaande bus van Gondar naar Shire (die anders altijd vol zit).
Er zijn veel straatkinderen in Gondar. Bijna allemaal verkopen ze kauwgom en papieren zakdoekjes (wanneer komt er iemand op het idee om eens wat anders aan te bieden?) of werken ze schoenpoetser. Overal wordt sterk afgeraden om geld te geven aan de kinderen. Een goed initiatief is het "Peace of Mind" project: op diverse plaatsen in de stad kun je eetbonnen (10 bonnen voor 5 Birr) kopen en die aan de kinderen geven. De meeste kinderen kennen dit en kunnen daarmee een broodje ophalen.
's Avonds eten we een fasten Injera (de meeste Ethiopiërs "vasten" 2x per week, waarbij ze slechts een eenvoudige vegetarische maaltijd eten) bij Habesha Kitfo: een mooi authentiek Ethiopisch restaurant met koeienhuidenstoelen en twee tamme huiseenden.

Hutten bij Keizerin Mentewab's Palace

Keizerin Mentewab's Palace in Gondar

De volgende ochtend gaan we eerst naar Keizerin Mentewab's Palace, ca 3 km ten westen van het centrum. Het is heerlijk rustig en voortdurend cirkelen roofvogels (o.a. lammetjesgieren) boven ons.
Terug in de stad nemen we een macchiatio in het Abyssinia Cafe op de begane grond van Hotel Ethiopia. Het is een sfeervol cafe uit de eerste helft van de vorige eeuw toen Italië een deel van Ethiopië bezette.

Hotel Ethiopia in Gondar

Abyssinia Cafe in Gondar

's Middags gaan we naar de Debre Berhan Selassie kerk. Het is een kleine, maar wel bijzondere kerk met een plafond vol engelenhoofden. Honderd verschillende, intrigerende grote ogenparen kijken je aan wanneer je omhoog kijkt.

Debre Berhan Selassie kerk in Gondar

Engelenplafond in Debre Berhan Selassie kerk

De volgende dag gaan we naar de plek waarvoor Gondar bekend is: Fasilada's Palace. In de 17e eeuw vestigde keizer Fasilada zijn nieuwe hoofdstad in Gondar. Het was een korte bloeiende tijd voor het rijk waarin diverse kerken (o.a. de Debre Selassi kerk) en nogal Europees aandoende kastelen werden gebouwd. Gondar was van de 16e tot de 19e eeuw de hoofdstad van het Ethiopische koninkrijk. Het is - vooral aan het eind van de dag - een heerlijk rustige plek waar je bijna vergeet dat je in Ethiopië bent.

Fasilada's kasteel in Gondar

Royal Enclosure in Gondar

Simien National park

Om 6.00 uur komt de 4WD met de chauffeur en de kok ons ophalen bij het hotel. Even buiten Gondar houdt de geasfalteerde weg op. Achter elke (vracht)wagen hangt een honderden meters lange stofwolk. Langzaam wordt het licht. In de dorpjes die we passeren staan en zitten de mensen in witte omslagdoeken en ondergaan de stofwolken van de passerende auto's gelaten.
Om 8.00 u arriveren we in Debark. Er worden wat formaliteiten afgewikkeld in het park-kantoor en een gids en een gewapende bewaker stappen in. We ontbijten bij het Simien Park Hotel. Het is een drukte van belang: diverse bussen en 4WD's komen en gaan.

Onderweg naar het Simien NP

Uitzicht in Simien NP

Al snel zien we prachtige vergezichten: combinaties van Grand Canyon/Painted Desert en Nepal/Tibet (zonder sneeuwtoppen). Na een paar uur rijden passeren we een grote kudden Gelaba-bavianen. We stappen uit en kijken een tijdlang naar de passerende bavianen. Ze kijken af en toe naar ons en houden een veilige afstand van enkele tientallen meters. Fascinerend om deze dieren te zien die zich in de loop van de tijd van vleeseters tot graseters hebben omgevormd. De mannetjes hebben leeuw-achtige manen en veel vrouwtjes hebben een baby op hun rug zitten of aan hun buik hangen.

Gelada bavianen in Simien NP

Gelada bavianen in Simien NP

We stappen enkele malen uit en maken een wandeling. Een eindje voorbij Sankaber maken een prachtige wandeling van enkele uren. Op de rand van een afgrond kijken we een poos naar rondzwevende roofvogels en af en toe landt een grote raaf dicht bij ons.

Tussen Geech en Chenek maken we opnieuw een lange - ditmaal wat minder interessante - wandeling. We klimmen voortdurend en het uitzicht is wat minder spectaculair. Om ca 17.00 uur arriveren we bij ons tentenkamp in Chenek. Onze chauffeur en kok hebben de tent al opgezet. Diverse Gelaba-bavianen lopen tussen de tenten door. De kok maakt - naar omstandigheden - een prima maaltijd voor ons klaar.

Met gids en bewaker in Simien NP

Ons tentenkamp in Simien NP

Als de zon onder gaat daalt de temperatuur zeer snel richting vriespunt. Zelfs een kampvuur kan ons niet echt warm krijgen. In onze tent hebben we elk twee dikke slaapzakken en dekens, maar het duurt enkele uren voordat we ons eindelijk een beetje warm en comfortabel voelen.

De volgende ochtend is het al om 06.00 uur licht, maar het duurt tot 8.00 uur voordat de eerste zonnestralen onze tent bereiken en het een beetje aangenaam wordt. Het ontbijt van scrambled eggs en warme thee is lekker.
Een eindje verderop zit een lokale vrouw met een jongetje gewikkeld in een doek. Af en toe werpt ze een blik op ons. We brengen haar wat eten en drinken. De gids vertelt ons dat het jongetje erg ziek is (een rectale breuk) en dat de vrouw geen geld heeft om met de jongen naar de dokter of het ziekenhuis te gaan. We gaan even kijken en zien dat de jongen ten dode opgeschreven is als er geen hulp geboden wordt. Wij bieden aan om de vrouw en het kind later op de dag mee te nemen naar Debark en de ziekenhuiskosten voor haar te betalen. Het is één van de vele malen dat we met flinke gemengde gevoelens het dagelijkse leven in Ethiopië ervaren.

Eerst maken we nog een klimwandeling in de buurt van Mt Bwahit. We bevinden ons inmiddels ruim boven de 3000 m hoogte. We zitten een poos bij een spectaculaire afgrond en zien verderop af en toe een walibi ibex (een soort wilde klimgeit).

Halverwege de middag pakken we de tent en andere zaken in en rijden met vrouw en kind naar Debark. In het eenvoudige ziekenhuis liggen diverse mensen aan een infuus en liggen er enkele mensen bewegingsloos (dood, levend?) onder een deken. Een arts onderzoekt de jongen en concludeert dat er een operatie nodig is die alleen in Gondar kan plaats vinden. Hij berispt de vrouw dat ze zo lang (6 maanden) met dit probleem is blijven lopen. We bespreken het vervolg met de arts en

In Debark bezoeken we een lokale Tej Beat: eigenlijk een huiskamer met enkele stoelen, een tv met video-cd en zelfgebrouwde fles tej voor slechts 6 Birr.

verder naar "Injera, macchiato en rotstempels: rondreis door noord Ethiopië" deel 3