Het zuiden van Ethiopië

Ethiopië reisverhaal: verslag van een reis door zuid Ethiopië

(tekst en foto's: Janny)

HET ZUIDEN VAN ETHIOPIË

Eerst het Noorden van Ethiopië gezien en omdat ik nu al helemaal weg ben van het land, gaat de reis dit keer door het Zuiden van Ethiopië. Wederom een gigantische belevenis. Heb via ‘mijn’ chauffeurs nieuwe reisbureau www.johnnyabyssinia.com deze reis geboekt en er geen spijt van gehad. Kan het iedereen aanraden.

Dag 1: 's Avonds laat geland op luchthaven Bole en een fijn weerzien met mijn gids/chauffeur van de vorige reis, Johnny. Voelde me meteen weer helemaal thuis in dit prachtige land. Helaas waren we zeer moe van de vlucht en het late tijdstip, maar gelukkig hadden we een mooi redelijk lux hotel waar we een heerlijke douche konden nemen en konden bijkomen van de vlucht.

Dag 2: Na een uitgebreid ontbijt op een terras met een overheerlijk verse mango­sapje uren rondgewandeld in Addis. Mooie maar zeer drukke stad. Hier hebben we aan het einde van de reis nog 2 dagen de tijd om rond te kijken, dus heerlijk gerelaxt vandaag. Ik had deze stad al gezien op mijn reis naar het noorden van Ethiopië, maar het blijft indrukwekkend.

Dag 3: Vandaag wat hoogtepunten afgereden onder begeleiding van Johnny, onze gids. Hij wist heerlijk veel te vertellen zodat we niet de hele tijd met onze neus in de boeken hoefden om te checken waar we nu eigenlijk naar zaten te kijken. Op zijn tijd een lekker vers sapje om de warmte van de stad te verwerken en einde­loos om ons heen gekeken. De mensen zijn erg aardig in dit land.

Dag 4: Op weg met de landcruiser naar Bale Mountains. Slechte wegen, onverhard en vol kiezelstenen, maar schitterende uitzichten. In het donker zonder lantaarnpalen was het voor de chauffeurs niet makkelijk rijden. We kregen ook meteen de eerste rijdag een lekke band, maar die was door vakkundige handen al snel gemaakt.

Dag 5: 's Middags aangekomen in het Nechisar National Park waar we verbleven in lodge Dinsho. We kwamen aan in het donker, maar overal om ons heen zagen we dieren wegrennen, onder andere wrattenzwijnen en herten.

Dag 6: Ook in de vroege ochtend blijkt dit een geweldige plek te zijn. Na een korte wandeling zien we heel veel wrattenzwijnen, herten en zelfs hyena's. Johnny bracht ons met de landcruiser naar een hoog punt in Bale Mountains. Veel rode vossen gezien, schitterende uitzichten en prachtige heide. In de middag weer terug naar de lodge en nog vele dieren gezien die we zeer gemakkelijk op de foto konden zetten.

Dag 7: Vandaag op pad met een gids en wandeling gemaakt door het schitterende landschap om de lodge. 's Middags een relaxte middag en 's avonds een welver­diende sauna. Een dag in de bergen om niet te vergeten.

Dag 8: Wederom een lange dag in de auto, maar de uitzichten maken veel goed. De gids weet precies wat wij op de foto willen zetten en stopt de auto al voordat we daarom vragen. Soms keken we zelfs even verbaasd om ons heen waarom we dan wel stopten, maar meestal was zo'n stop zeer de moeite waard.

Vandaag gearriveerd in Arba Minch, wat zijn naam aan de 40 warmwaterbronnen die dichtbij in het bos liggen. Wij logeren in hotel Swaynes. Vanuit het kamerterras hebben we een fantastisch uitzicht over het Abayameer en het Chamomeer. Morgen gaan we daar op excursie, nu gaan we nog even lekker genieten van het uitzicht en het terras. Hotel heeft zeer luxe huisjes en een geweldig restaurant.

Dag 9: Vandaag op pad met de landcruizer naar Chencha, een Dorze dorp. Zij leven in het Gugegebergte en hebben de heuvels in terrasvorm bewerkt om zo erosie tegen te gaan en wonen in bijenkorfachtige hutten, gemaakt van hout en bamboe. In deze hutten leeft niet alleen een familie, maar ook het vee van de familie. Er werd uitgelegd hoe de 'ensete venticos' (onechte banaan) werd gemaakt. Plant lijkt wel op de bananenplant, maar hiervan worden niet de vruchten maar de pulp uit de stam (kocha) gegeten.

Die wordt fijngewreven tot meel om daarna een aantal maanden ondergronds te fermenteren. Daarna worden er pannenkoeken van gemaakt, die veel weg hebben van de hier welbekende injerra. Helaas merkten we hier voor het eerst de invloed van het toerisme. Er werd gevochten tussen de dorpelingen wie wat mocht verkopen en alles waar we een foto van wilde maken koste geld. Ook waar we alleen maar naar keken of wezen werd gevolgd door een hand om geld op te houden. Zeer vervelend. Verderop in het dorp was een marktje waar we wat achteraf wilden gaan zitten. Was echter niet mogelijk want iedereen kwam om ons heen staan. Helaas sprak bijna niemand er engels, dus konden we ook niet een leuk gesprek aangaan.

Dag 10: 's Morgens vroeg om 06.00 uur op pad voor weer een excursie. Vandaag naar het Nechisar Nationale Park. Onderweg veel dieren gespot zoals de dikdik, zebra's, apen en antilopen. Sommigen hebben zelfs 2 giraffen gezien, maar die kon ik in de achterste auto niet meer ontdekken. Onderweg enorme vlakten, meren en het beboste hoogland gezien. Werkelijk prachtige panorama's. Ook zagen we bij een dorpje een grote groep maraboes tegen die de vuilnisbelt aan het plunderen waren.

Tweede excursie was een tochtje op het meer. Het begon met een zeer gevaarlijk begin over een steiger die meer gat dan steiger was, maar iedereen arriveerde heelhuids en droog in de bootjes aan het einde ervan. In het water ontzettend veel krokodillen waarvan er aantal zeer grote exemplaren op de kant lagen te zonnen. Maar even de handjes uit het water houden vandaag. Ook veel nijlpaarden, Egyptische ganzen met rode poten, maraboes en pelikanen gezien.

Dag 11: Vandaag richting Konso. 's Middags een marktje in de nabijheid van het hotel bezocht, maar het geschreeuw om birr, money, foto birr enz was iets teveel voor ons. Daarna met een gids richting Newark, een canyon van rode rotsen die door water is uitgesleten. Zo genoemd omdat het een beetje iets weg heeft van New York. Geef mij dit uitzicht maar, veel beter dan een drukke stad.
Vervolgens naar een dorpje om te zien hoe de mensen woonden en leefden. Aangezien deze dorpen normaal afgesloten zijn voor toeristen, moest er dan ook betaald worden voor heel wat foto's.

Dag 12: Onderweg een stop bij een aantal waga's. Dit zijn houten beelden die de Konso's oprichten ter ere van belangrijke gestorvenen. De belangrijkste staat in het midden met daarnaast beelden van zijn vrouw of vrouwen en eventueel van de vijanden of wilde dieren die hij tijdens zijn leven heeft gedood. Nu zijn we toch echt ver in het zuiden en de temperatuur stijgt iedere dag.
Vandaag gaan we kamperen in een Turmi dorp. Gelukkig was er op de camping een lekkere douche met ‘warm’ water om het stof en zweet van ons af te spoelen. Het water was door de hitte buiten opgewarmd en dus zalig. 's Middags nog even naar het dorpspleintje gelopen in het dorp. Veel Hamer-bevolking gezien in dierenhui­den. De haren van de dames waren met boter en rode klein ingesmeerd en soms versierd met schelpjes. De mannen hadden veel lichaamsversieringen, beschilde­ringen, littekenversieringen en zeer ingewikkelde kapsels. Een schitte­rend gezicht. Wij gingen lekker aan de zijkant van het pleintje zitten om naar de mensen om ons heen te kijken.

Dag 13: Vrije dag op de camping. Nogmaals het dorpje in geweest om mensen te kijken. Voor de verandering het fototoestel in de tas gelaten en ons tussen de bevolking begeven. Wij blijken ook wel veel bekijks te krijgen. Gelukkig blijft het bij kijken en vandaag wederom geen gebedel.

Dag 14: Op naar Mago Nationaal Park. Wederom prachtig landschap, savannes afgewisseld met woestijn, bergen en glooiende heuvels. Helaas ook heel erg heet. Vandaag gingen we langs bij een Karo-stam die langs de Omo rivier woonden. Zag er erg onvriendelijk uit met de geweren die ze droegen. De Karo's zijn verwant aan de Hamar en verfraaien hun lichamen met beschilderingen en littekens.

Verder naar het Mago Nationaal Park. Dit is ver afgelegen en wordt derhalve ook weinig bezocht. We zitten op een leuke kampeerplek bij het water en het eerste brood is al door de apen van de lunchtafel gestolen. Met z'n allen een plons in het ondiepe riviertje gemaakt in adam- en evakostuum. Hier knapten we na het warme weer heerlijk van op. 's Middags een stuk de heuvel opgelopen waar we in een barretje een heerlijk biertje hebben gedronken.

Dag 15: 's Nachts hielden de oerwoudgeluiden van de vogels, de apen, het kraken en ritselen van kruipende dieren en het dichtbijzijnde stromende riviertje ons alert, maar we waren zo moe dat we toch snel in slaap vielen. De apen liepen 's morgens luidruchtig om de tenten heen, maar een scout hield met geweer de hele nacht de wacht.

Dag 16: Via Key Afar, een klein dorp in het woongebied van de Ari en de Banna. Hier ontmoeten de mensen elkaar op de weekmarkt. Een drukte van belang en voor ons heel veel te zien. We hebben hier geluncht, waarna de reis weer verder/terug ging naar het voor ons vertrouwde Arba Minch met uitzicht over het meer.

Dag 17: Helaas moeten we alweer vertrekken. Een lange rit met prachtige land­schappen en maar over goede wegen. De chauffeurs rijden hard vandaag wat ook makkelijk kan omdat de wegen hier weer redelijk vlak zijn. Diverse wegomleg­gingen helaas omdat er ook veel aan de weg wordt gewerkt. Einde van de middag kwamen we weer terug in het zeer drukke en benauwde Addis.

Dag 18: Vandaag de hele dag vrij te besteden in Addis. Gelukkig wil Johnny zich vandaag opofferen en heeft ons langs de meest belangrijke bezienswaardigheden geleid. Uiteraard op zijn tijd weer een heerlijk vers mangosapje. Wat zal ik dat toch weer gaan missen in Nederland.

Afsluitend:
Wederom een fantastische reis in het mooie Ethiopië. Gelukkig heeft onze gids/chauffeur er ook deze keer weer voor gezorgd dat dit een onvergetelijke reis is geworden. Het noorden is niet te vergelijken met het zuiden. Vindt dan ook dat je alles zou moeten zien. Ik ga zeker nog eens terug naar Ethiopië. Hopelijk zijn er nog een paar hoekjes te ontdekken die mijn gids me wil laten zien.

Ik kan alleen maar zeggen, ga dit zien. Zoveel cultuur en andere beziens­waar­digheden. Het gaat je pet te boven.
Ik heb gereisd via www.johnnyabyssinia.com
Neem er eens een kijkje en laat je ook overhalen. Als het wordt als mijn vakantie, zul je er zeker geen spijt van krijgen.

verder naar "Het noorden van Ethiopië"