Fair weg met Baobab Reizen. Baobab Reizen organiseert actieve en avontuurlijke rondreizen op een duurzame manier. Dit betekent niet dat de reis primitief is, of heel duur. Het betekent dat Baobab groot belang hecht aan een verantwoorde vorm van toerisme.

Voor individuele reizen op maat naar Latijns-Amerika, de Caraïben, Afrika en Azië. Via het reis-op-maat programma van Vámonos Travels bepaal je zelf precies hoe uw reis er uit gaat zien!

In colonne door woestijn en oude cultuur

Egypte reisverhaal: verslag van een reis door Egypte

(tekst en foto's: Johan Siegers)

deel 1/3: Caïro en Saqarra

Caïro

We gaan eerst geld halen (Egyptische Ponden). Nadat de eerste is geweest begeeft de pin-automaat het. We hebben de optie tussen het zoeken van een andere pin automaat, of het inwisselen van traveler checks. Ik kies voor het laatste want ik wil naar het Egyptisch museum. Je mag in het museum foto's maken, een kaartje voor een fotocamera kost 10 Egyptische Ponden. Een videocamera het tienvoudige. Er is even een discussie of mijn digitale fotocamera wel of niet een videocamera is, maar ik weet ze gelukkig te overtuigen dat het alleen een fotocamera is.

We beginnen op de eerste verdieping. Hier bevinden zich onder andere het dodenmasker van Tut Ank Amun, en een grote verzameling opgegraven beeldjes. Voor de mummiekamer moet apart betaald worden, maar hij valt achteraf nog tegen ook. Op de benedenverdieping vind je veel grote beelden en sarcofagen. Ze zeggen dat als je alles wilt zien je 6 maanden nodig hebt. Het is inderdaad héél groot doch na ruim twee uur gaat alles op elkaar lijken. Ik houd met museum verder wel voor gezien.

We nemen met vijf man een taxi naar de markt bij souk mansour. Om de taxikosten te kunnen verdelen spreken we onderling af dat we 1 EP per persoon betalen. De eerste de beste taxi blijkt gelijk al bereid ons voor 5 Pond (1.25 euro) naar souk mansour te brengen. De markt bestaat uit nauwe straatjes waar van alles wordt verkocht. Veel is voor toeristen bestemd, maar er zijn ook goederen voor de egyptenaren zelf: Schoenen, waterpijpen, zelf een straatje waar men allemaal brandkasten verkoopt. Als we teruglopen komen we langs verkopers van sigaretten en een vreemd soort holle witte staafjes. Het blijkt zoetigheid te zijn. Ik koop een zakje voor een pond. Ze smaken enigszins naar kaneel.

Het verkeer in Caïro is chaotisch. Veel toeteren en een beetje doordrukken is het motto. Oversteken is een kunst. Je moet een gaatje zoeken en dan baan voor baan over zien te steken. Het doet me een beetje denken aan een computerspelletje wat ik vroeger wel eens speelde. Hierbij moest je een kikker baan voor baan door een rijdende verkeersstroom zien te loodsen. Het verschil is dat hier in Caïro de banen niet zo duidelijk zijn. Ze staan wel op het wegdek geschilderd, maar men trekt zich er niet altijd evenveel van aan. Net zomin als van verkeerslichten die op rood staan. Op een gegeven moment sta ik de kijken hoe men massaal door rood rijdt, terwijl de richting met groen licht staat te wachten.

De auto's langs de kant van de weg staan letterlijk bumper tegen bumper geparkeerd. We zien iemand die weg wil de auto's achter hem een eindje opzij drukken. Er is veel politie op straat. Soms wel drie agenten per kruispunt. Veel hebben een armband met 'toeristen politie' of iets vergelijkbaars. Egypte kent een dienstplicht, en iedereen heeft de keuze tussen 2 jaar in het leger of 3 jaar bij de politie.

Als we later naar de oude stad willen mogen we er niet in. Er is een protestdemonstratie tegen de Amerikaanse steun aan Israël. De politie heeft uit voorzorg oud Caïro voor toeristen afgezet. De Citadel is gelukkig nog wel open, alhoewel 'open' hier betrekkelijk is. Bij veel delen worden we tegengehouden en teruggestuurd. De Mohammed Ali moskee en een tweetal musea zijn nog wel open. We proberen terug te lopen via de Islamitische wijk en komen terecht in City of the Dead, zoals de noordelijke begraafplaats wel genoemd wordt. Hier zijn huizen voor de doden gebouwd. Het ziet er uit als een vrijwel verlaten plaatsje, maar als je in de huizen kijkt zie je dat er graven in de huizen zijn. Een soort tombes dus. De egyptenaren komen hier nog regelmatig hun dode familieleden opzoeken, en blijven dan ook eten en slapen in de huizen.

Saqqara

Hier werden koningen en andere belangrijke mensen begraven. Hier staat ook de piramide van Djoser (Zoser), de eerste trappenpiramide. Toen men Djoser ging begraven dekte men het graf af met een grote steen. Toen men de heuvel afliep was er niets meer van het graf te zien. Djoser was een belangrijke koning en moest geëerd worden, dus bouwde men een tweede laag stenen op het graf. Doch het graf was nog steeds niet zichtbaar. Pas na de zesde laag was men tevreden. Zo zou de trappenpiramide zijn ontstaan.

De buitenste laag was oorspronkelijk kalksteen. In de loop der jaren is de kalksteen afgebrokkeld en naar beneden gevallen, danwel geroofd door de lokale bevolking, en gebruikt voor huizen. Men had trouwens een aardige methode om te bepalen wat een goede plaats was voor een piramide. Men slachtte een dier en verspreide stukken rauw vlees in de omgeving. Na een paar dagen keek men welk vlees in de beste staat was, en dit werd de plaats voor een piramide of een hospitaal.

Omdat we de piramide van Djoser niet in kunnen, brengen we ook nog even een bezoek aan het graf van Teti. Hier kunnen we gebukt een soort kippenladder af tot we in de grafkamer komen. Na het eten wordt een bezoek gebracht aan het plateau van Gizeh. Hier liggen de piramides van Cheops (Khufu), Chephren (Khafre) en Mycernius (Menkaure), vader, zoon en kleinzoon.

We gaan de piramide van Khafre in, en moeten gebukt door een 1.5 meter hoge gang die schuin naar beneden loopt. Een soort kippentrap moet hulp bieden bij de afdaling. Mensen die naar buiten komen roepen opgelucht: 'aah lucht !', iets wat mijn stemming niet bepaald verbetert. Met elke stap wordt het warmer en benauwder. Twee engelse meisjes voor mij gaan halverwege terug, ze zien het niet langer zitten. We komen op een vlak stuk waarbij het plafond steeds lager wordt naarmate we verder lopen. Dan weer een kippenladder omhoog. Hier komen we in de grafkamer, gevuld met een sarcofaag en een Egyptenaar die constant op luide toon verkondigt wat er te zien is - en tevens baksjies (tipgeld) opstrijkt.

Vlak bij de piramides ligt de sfinx. Een leeuwenlichaam met het hoofd van Chephren. Er volgt een discussie met de gids over de makers van de sfinx. Onze input komt daarbij van discovery channel dat de sfinx mogelijk door een nog oudere civilisatie gebouwd zou zijn. De gids ontkent dit omdat er nooit enige sporen van een oudere beschaving gevonden zijn. Wel is het zo dat men niet helemaal zeker weet wie met de kop wordt uitgebeeld, en waarom de sfinx niet in lijn met de drie piramides ligt.

's Avonds gaan we met een groepje eten in een klein restaurantje. Een menukaart is er niet. We krijgen een maaltijd van rijst, macaroni en linzen. Het ziet er vreemd uit, en ik zou het zelf nooit hebben gekozen, als het mij niet was aangeraden door Houssam. Voor drinken uit blik moet de eigenaar even naar de plaatselijke supermarkt.

verder naar "In colonne door woestijn en oude cultuur" deel 2

 

 

Heeft u na het lezen van de reisverhalen ook zin in een verre wereldreis? Onderstaande, betrouwbare reisorganisaties bieden een groot scala aan mogelijkheden in Afrika, Azië of Amerika: van volledig georganiseerd tot individueel maatwerk.