Ja, zo’n reisje langs de Nijl…

Egypte reisverhaal: verslag van een reis door Egypte

(tekst: Michael Boelhouwer, foto's: Theo Dekker & Michael Boelhouwer)

deel 1/3

Toen wij hier in Europa nog in berenvellen liepen en met een knots liepen te zwaaien, bouwden de Egyptenaren, met behulp van wiskundige berekeningen, de piramides van Gizeh. Nu nog, bij het aanschouwen van de overblijfselen, straalt de grootsheid er vanaf. Van de piramides tot aan het Dal der Koningen, van Edfu tot aan Esna tot aan Abu Simbel, je voelt je klein als je er voor staat. In één woord samengevat: adembenemend!

The Nile Treasure

Maar hoe was de boot nu echt? Bij onze blikt op de boot hadden we het idee dat we op de loveboat waren beland. Pas nadat we meer van die cruiseschepen van dichtbij hadden gezien, moesten we tot de conclusie komen dat het allemaal niet echt bijzonder was. De kamers waren gewoon goed, genoeg ruimte en een nette douche. Van het eten werd je niet vrolijk. Het was niet slecht, maar veelal hetzelfde en beperkte keus; in ieder geval niet wat we gewend waren van de Egyptische buffetjes. Hoewel we wel een zwembad hadden aanboord, zou het toch bevorderlijk zijn om iedere dag het water te verschonen en van de ligbedjes werd je ook niet vrolijk. Aangezien er maar een beperkt aantal bedjes waren met een nieuw en dik kussen, leidde dit al snel tot een run op de beste bedjes. Zelfs de Duitse praktijken (lees: vroegtijdig deponeren van een handdoek) werden door zowel Duitse- als Nederlandse gasten gehanteerd. De Haarlemse avonturiers hadden daar geen last van, aangezien we het principe hanteerden ‘wie er niet is, heeft pech’, wat wel leidde tot bijna een opstootje. De bediening aan boord was zeker niet slecht; één signaal was al genoeg voor een drankje, al hadden ze er in het begin er problemen mee om de boel koud te krijgen en houden, maar dat hebben Theo en Jack onze Egyptische vrienden ook bij gebracht.

Het Martinair-vliegtuig bracht ons veilig naar Luxor; een goede vlucht gehad. Ondanks dat de avond al gevallen was, kwam de onderhand al bekende zwoele temperatuur je al tegemoet. De avond stond in het teken van en de boot verkennen en Luxor aan een nader onderzoek onderwerpen.

De herkenning

Om 06.00 uur zaten we al in de bus. Hier werd meteen duidelijk gemaakt dat dit tijdstip van vertrek van een excursie wel vaker zou voorkomen op deze vakantie. Waarom? Simpel, als de zon tegen het middaguur hoog aan de hemel staat, is het voor ons blanken niet om uit te houden, vandaar dat we alles zo vroeg mogelijk in de ochtend bezoeken. Dat geeft ook wel problemen. Aangezien we een kwartiertje later al bij de Kolossen van Memnon arriveerden, was het nog schemerig waardoor goede foto’s niet mogelijk waren. Gelukkig hadden we de Kolossen vijf jaar eerder al aangedaan, zodat we een goed beeld van de Kolossen al hadden.

Hierna vervolgden we onze weg naar de tempel van Hapsjepsoet. Deir el-Bahri zoals het complex eigenlijk heet bestaat uit drie tempel, iets wat niet veel mensen weten. Naast de Tempel van Hapsjepsoet ligt de Tempel van Thoetmosis III en Mentuhotep; van de laatste twee is overigens niet veel meer van over. De Tempel van Hapsjepsoet blijft prachtig. De drie brede en oplopende terrassen, die de tempel zo kenmerken, liggen majestueus voor de rotswand die zich achter de tempel optrekt. De Egyptenaren noemden Deir el-Bahri niet voor niets Djeser-djeseru: Heilige der Heiligheden. De ligging en de vormgeving van de tempel maakt het tot één van de indrukwekkendste van west-Thebe

Hoewel we het Dal der Koningen al eerder hadden bezocht in 1996, werd maar weer eens duidelijk hoe kort soms je geheugen is. Nu kon ik nog wel een globaal beeld geven van ons eerste bezoek, maar welke tombes we destijds hadden bezocht was niet geheel meer duidelijk. Pas bij het betreden van de graftombe van Ramses IV kwam de herkenning terug. Een schril kontrast tot de eerste keer een paar jaar geleden was de toegevoegde waarde van onze gids Aza. Deze Egyptische kruising tussen Bessy Turf, Louis van Gaal en Lucky Luke, maar dan met snor en leunend op een wandelstok, had de gave om niet alleen de informatie en achtergrondverhalen te geven waardoor alles op één of andere vreemde manier interessanter leek, maar met haar droge en venijnige humor het ook nog eens op zo’n manier te vertellen dat het je ook bij bleef: grote klasse!
De prachtig beschilderde tombe van Ramses IV kwam dus in een ander daglicht te staan door de uitstekende uitleg van onze gids Aza; het gevolg is dat je meer op de details gaat letten.

Aangezien je een kaartje koopt voor drie tombe, kregen we de gelegenheid om zelfstandig twee andere tombes naar eigen keus te bekijken. Daarnaast hadden we dit keer wel een additioneel kaartje gekocht voor de graftombe van Toetanchamon, iets wat we in 1996 niet hadden gedaan en daar achteraf spijt van hadden. Ofschoon de tombe nu niet zo speciaal is en als ik eerlijk ben is het zelfs de minste tombe die ik heb mogen aanschouwen, blijft het graf van Toetanchamon iets bijzonders. Zeker als je net als ons al een keer in het Egyptische museum in Caïro bent geweest en de schatten van de jonge farao’s in het echt heb mogen bewonderen. Wat dat betreft hangt dat gevoel bij het betreden van de tombe ook gewoon in de lucht: een hele bijzondere plek. Hierna bezochten we nog de tombes van Amenophis II en Seti II.

Geheel nieuw voor ons was een bezoek aan de Vallei der Koninginnen, al bezochten we de graf tombe van prins Chaem Waset, de zoon van Ramses III. Voordat we naar binnen mochten moesten we een kwartiertje wachten en juist dat kwartiertje maakte duidelijk waarom we vanochtend zo vroeg op pad gingen: wat een ondragelijke hitte.Eenmaal op de boot, met de vanzelfsprekende naam Nile Treasure, aangekomen werden na de lunch eten de ligbedjes ingenomen voor een wel heel plezierige afvaart uit Luxor.

verder naar "Ja, zo'n reisje langs de Nijl..." deel 2