Cuba: mojito, son en Chevrolet

deel 3/8

Cienfuegos

De Viazul-bus vertrekt ’s ochtends om 8.15 uur vanaf het station in de wijk Vedado. Dat is nog een eind met de taxi vanuit Havana Viejo. We moeten er een uur van te voren zijn, dus om 7.00 uur stappen we al in de taxi. Het is een lange busrit en het landschap is vlak en tamelijk saai. Om 12.30 uur arriveren we in Cienfuegos. We hebben een kamer gereserveerd bij Casa de Amistad, maar daar blijkt toch geen plek te zijn. Dat overkomt ons vaker: als je opbelt zeggen ze bijna altijd dat er een kamer vrij is. Indien de kamer toch bezet is kunnen ze je altijd onderbrengen bij familie of vrienden die ook een casa particular hebben. Soms krijgen ze daar commissie voor en in elk geval kunnen ze kennissen zo een gunst bewijzen. We worden naar een prima kamer dichtbij het Parque Jose Martí gebracht.

Op het plein staat een “Arc de Triomphe”-achtige poort die door de Franse stichters van de stad is gebouwd. Rondom het plein staan een paar prachtige gebouwen. Aan het eind van de 19e eeuw woonden diverse rijke plantage-eigenaren in de stad. Zij hadden geld genoeg om kleine paleizen te bouwen en dure bouwmaterialen en artiesten uit Europa te laten komen. Het Teatro Tomas Terry dateert uit 1889 en is een rijk gedecoreerd theater dat nog grotendeels in de oorspronkelijke staat verkeert. ’s Middags zijn er repetities voor een kindermusical. In 1920 heeft de operazanger Caruso hier nog opgetreden.

De "Arc de Triomphe" en een paardenrijtuig

Teatro Tomas Terry

Het cafe El Palantino bestaat al ongeveer een eeuw aan de rand van het plein, getuige de oude, vergeelde foto’s binnen. We bestellen een mojito op het overdekte terrasje buiten. Op andere stoelen zitten twee tekenaars die stiekem een karikatuur van ons tekenen. Als ze klaar zijn leggen ze de tekeningen op tafel. Het ziet er niet onaardig uit en we mogen zelf bepalen of we er iets voor willen geven. In een andere hoek van het plein staat het Casa del Cultura Benjamin Duarte. Voorheen heette dit het Palacio de Ferrer en hier heeft Caruso destijds overnacht. Het prachtige gebouw is nu echter volkomen verwaarloosd en wordt door jongeren als cultuurcentrum gebruikt voor dans en muziek. Vanaf het dak hebben we een schitterend uitzicht over de stad en de baai.

Het voormalige Palacio de Ferrer

Paardenrijtuigen en koloniale gebouwen

Veel pastelkleurige huizen in de stad hebben neo-klassieke zuilen aan de voorzijde. Ook hier rijden weer veel mooie oldtimers rond. Veel stadsvervoer vindt echter ook met paard en rijtuig plaats. We lopen over de Malecón enkele kilometers zuidwaarts naar de Punta Gorda. We drinken een thee in het Palacio del Valle: een schitterend restaurant met Arabische invloeden uit 1894. Terug willen we samen met een Cubaans gezin in een rijtuig. De bestuurder denkt echter dat hij meer kan verdienen aan toeristen en wil alleen ons meenemen voor een toeristenprijs. Wij weigeren en geven aan dat we alleen samen met het gezin willen. We willen best wat meer betalen dan de Cubanen, maar 20x zoveel gaat ons echter te ver. We lopen verder en al snel komt het rijtuig naast ons rijden en kunnen we allemaal mee. In galop gaan we terug naar de stad. ’s Avonds speelt er een brassband in de muziekkoepel op het plein.

verder naar "Cuba: mojito, son en Chevrolet" deel 4